IV SA/Po 790/09
WyrokWSA w Poznaniu2010-04-08
Skład orzekający: sędzia WSA Maciej Dybowski, WSA Bożena Popowska, WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu jest legalne, jeśli odwołanie zostało wniesione po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w skardze do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest legalne, jeśli odwołanie zostało wniesione po upływie czternastodniowego terminu od dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji ustanowionemu kuratorowi. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, złożony dopiero w skardze do sądu administracyjnego na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu, nie wpływa na ocenę legalności tego postanowienia.Stan faktyczny
Skarżący S. N. kwestionował postanowienie Wojewody Wielkopolskiego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta L. o wymeldowaniu. Decyzja o wymeldowaniu została doręczona ustanowionemu dla skarżącego kuratorowi w dniu [...] kwietnia 2008 r., a odwołanie zostało wniesione w dniu [...] kwietnia 2009 r. Skarżący zarzucał błąd organów, posiadanie wiedzy o jego miejscu pobytu przez uczestniczkę postępowania oraz dowiedzenie się o wymeldowaniu przypadkowo. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożył dopiero w skardze do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska (spr.) WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska Protokolant St. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...]czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, 1. oddala skargę, 2. przyznaje radcy prawnemu S. K. – B. od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści)zł podwyższone o kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) zł stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. /-/E. Kręcichwost – Durchowska /-/M. Dybowski /-/B. Popowska
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., [...] Burmistrz Miasta L. orzekł o wymeldowaniu S. N. z pobytu stałego w lokalu przy ul. N. nr [...] w L..
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. N..
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., [...] Wojewoda W. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej Kpa) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wobec niemożności ustalenia miejsca aktualnego pobytu S. N. postanowieniem Sądu Rejonowego P. N. M. i W. w P. z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt [...] ustanowiono kuratora w osobie J. W. do reprezentowania nieobecnego uczestnika postępowania w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie.
Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Organ podniósł, iż decyzja o wymeldowaniu została doręczona ustanowionemu kuratorowi w dniu [...] kwietnia 2008 r. (decyzja stała się ostateczna w dniu [...] maja 2008 r.) natomiast S. N. wniósł odwołanie w dniu [...] kwietnia 2009 r., a więc po upływie terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł S. N. wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż uczestniczka postępowania wprowadziła organy w błąd. Skarżący podniósł, iż uczestniczka postępowania posiadała wiedzę o miejscu jego przebywania. Ponadto skarżący zwrócił uwagę, iż o fakcie wymeldowania dowiedział się przypadkowo składając wniosek o udzielenie informacji co do zasad wyrobienia dowodu osobistego. Zdaniem skarżącego świadkowie w niniejszej sprawie dopuścili się przestępstwa poprzez składanie fałszywych zeznań i to oni w ocenie skarżącego ponoszą odpowiedzialność za całe zdarzenie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. skarżący zwrócił się do Sądu z prośbą o umożliwienie mu osobistego uczestnictwa w posiedzeniu Sądu. Skarżący w ślad za skargą powtórzył, iż uczestnicy postępowania popełnili przestępstwo. Skarżący wskazał również, iż uczestniczka postępowania załączyła do wniosku o wymeldowanie kserokopie wyroku eksmisyjnego, który nigdy nie został wykonanu. Skarżący zwrócił uwagę, iż samo wydanie wyroku eksmisyjnego bez prowadzenia egzekucji nie jest równoznaczne z wymeldowanie.
Na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik podtrzymał skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej Ppsa) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega,, więc na zbadaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy też wskazać, iż na podstawie art. 134 powyższej ustawy, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Powyższe oznacza, iż Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję nie jest związany zarzutami skargi i bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa.
Na wstępie podkreślić należy, iż przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Wszelkie więc zarzuty i wnioski wykraczające poza wskazany zakres przedmiotowy, a dotyczące zasadności wymeldowania czy też okoliczności dotyczących postępowania o wymeldowanie, nie mogą być objęte w niniejszym postępowaniu kontrolą Sądu.
Zgodnie z treścią art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż cztemastodniowy termin do wniesienia odwołania obliczany jest od dnia doręczenia decyzji. Przy czym zauważyć należy, iż zgodnie z art. 40 § 1 Kpa pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi.
W przedmiotowej sprawie w momencie orzekania przez organ pierwszej instancji, nie było znane miejsce pobytu skarżącego, w związku z czym organ wystąpił w trybie art. 34 § 1 Kpa do Sądu Rejonowego w P. o ustanowienie przedstawiciela strony. Postanowieniem Sądu Rejonowego P. N. M. i W. w P. z dnia [...]marca 2008 r. sygn. akt [...] ustanowiono dla nieznanego z miejsca pobytu S. N. kuratora w osobie J. W.. Wobec powyższego stosownie do art. 40 Kpa doręczeń należało dokonywać ustanowionemu kuratorowi. W konsekwencji termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg od momentu doręczenia decyzji przedstawicielowi.
Decyzję z dnia z dnia [...] kwietnia 2008 r. Burmistrza Miasta L. doręczono ustanowionemu sądownie kuratorowi strony w dniu [...] kwietnia 2008 r. Doręczenie to w świetle ww. regulacji prawnych uznać należy za prawidłowe i skuteczne. Tym samym 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...]maja 2009 r.. Zatem odwołanie złożone w dniu [...]kwietnia 2009 r. wniesione zostało z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, strona zaś nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż w odwołaniu strona nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i nie wskazała przyczyn uchybienia terminu do złożenia odwołania jak również nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona zawarła dopiero w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zawarcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w skardze na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie ma wpływu na ocenę legalności tego postanowienia.
Skoro zatem w niniejszej sprawie skarżący złożył odwołanie z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa, istniały podstawy do wydania rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 134 Kpa.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 Ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 Ppsa oraz § 15 pkt 1 w zw. z § 14 ust 2 pkt 1 lit c oraz § 2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349: z późn. zm.).
/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska
jh
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło