IV SA/Po 799/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej M.W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. M. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania i orzekł o wznowieniu postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na te akty jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przepis szczególny tak stanowi - jeżeli organ administracji publicznej wydaje postanowienie w oparciu o taki przepis. Prawo do wniesienia zażalenia wynika z elementu obiektywnego w postaci istnienia normy prawnej przewidującej takie prawo. Art. 149 § 4 k.p.a. przewiduje, że zażalenie przysługuje na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. A contrario zażalenie nie przysługuje na postanowienie o wznowieniu postepowania. Istota tej regulacji polega na przyznaniu stronie prawa do złożenia zażalenia, a następnie ewentualnie skargi do sądu administracyjnego, tylko na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania. Natomiast prawidłowość postanowienia o wznowieniu postępowania może być kwestionowana przez stronę dopiero wraz z odwołaniem od decyzji kończącej wznowione postępowanie. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie uczyniono postanowienie Wojewody o charakterze reformatoryjnym – uchylające postanowienie o odmowie wznowienia postępowania i orzekające jednocześnie o wznowieniu postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie co do istoty jest postanowieniem o wznowieniu postępowania, a więc tego typu postanowieniem w stosunku do którego ustawodawca nie przewidział możliwości złożenia zażalenia. W konsekwencji nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.