IV SA/Po 802/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 4 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 16 lipca 2018r. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 4 czerwca 2018 r., nr [...]. Wraz ze skargą wniesiono o wstrzymanie wykonania ww. decyzji uzasadniając to tym, że ewentualne wykonanie decyzji narazi skarżącą na poważne konsekwencje w postaci braku środków na bieżące funkcjonowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zastosowanie ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter wyjątkowy. Jej realizacja może nastąpić tylko w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.). Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W niniejszej sprawie strona skarżąca wskazała, że ewentualne wykonanie decyzji narazi skarżącą na poważne konsekwencje w postaci braku środków na bieżące funkcjonowanie. Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, należy stwierdzić, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, iż zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej, zatem sformułowany przez stronę skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Kierując się powyższym, Sąd orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.