IV SA/Po 806/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Maciej Dybowski (spr.) WSA Donata Starosta Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] lipca [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Wojewoda W. uchylił decyzję Starosty G. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], ustalającą odszkodowanie na rzecz M. S. za nieruchomość wydzieloną pod drogi, przejętą na rzecz Gminy G. W., położoną w G. W., oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, dla której Sąd Rejonowy w G. W. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda W. wskazał w szczególności, że § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego ( Dz. U. nr 207, poz. 2109, zm. z 2005 r. nr 196 poz. 1628, dalej rozporządzenie) nakazuje przy określaniu wartości rynkowej gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne stosować podejście porównawcze, przyjmując ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzedaży gruntów odpowiednio przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne. W niniejszej sprawie rzeczoznawca majątkowy zastosował § 36 ust. 2 rozporządzenia, mimo że nie wykazał braku transakcji pod drogi. Orzecznictwo Sądów administracyjnych wyraźnie wskazuje, że zastosowanie metody porównawczej z ust. 1 ma pierwszeństwo przed metodą opisaną w ust. 2. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy biegły winien wskazać ilość transakcji "drogowych", opisać te transakcje i dokładnie wyjaśnić, dlaczego nie mogą stanowić podstawy zastosowania § 36 ust. 1 rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sądowi z urzędu znany jest fakt, że wnioskiem z dnia [...] stycznia 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Wobec faktu, że zasadniczą kwestią sporną w sprawie pozostaje wysokość odszkodowania ustalonego w oparciu o operat szacunkowy sporządzony na podstawie przepisów, których zgodność z Konstytucją RP została zakwestionowana, treść rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. K 4/10 będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Pogląd ów zaakceptował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 lipca 2010 r. I OZ 522/10. Wobec powyższego, na podstawie 125 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie K 4/10.