IV SA/Po 815/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. sp. z o.o. w likwidacji działająca przez likwidatora W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Prezydent Miasta P. na podstawie art. 46 a ust. 7 pkt 4, art. 56 ust. 2, 3, 7, art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm., dalej prawo ochrony środowiska bądź poś) w związku z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227, dalej ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr (...) "P. B. UMTS" na dachu nadbudówki budynku szkolnego na dz. nr (...), ark.(...), obręb: Ł. położonej w P. przy ul. Gł. (...) (dalej przedsięwzięcie bądź inwestycja). W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu (...) r. P. T. posiadając stosowne upoważnienia wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację powyższego przedsięwzięcia, które zostało zaliczone do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm., dalej rozporządzenie z 9 listopada 2004 r.). W toku postępowania organ I instancji wystąpił o uzgodnienie do Wojewody Wielkopolskiego jako organu ochrony środowiska oraz do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. (dalej Inspektor Sanitarny) informując jednocześnie o braku, na terenie objętym wnioskiem, obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W trakcie postępowania M. G.uznany za stronę postępowania jako współwłaściciel piętrowego budynku zlokalizowanego przy ul. G. (...) oraz likwidator firmy W. Sp. z o.o. (dalej spółka), która jest właścicielem nieruchomości położonych w sąsiedztwie planowanej inwestycji wniósł sprzeciwy, w których wskazał, iż przebudowa stacji zlokalizowanej w sąsiedztwie budynku mieszkalnego będzie źródłem szkodliwego dla zdrowia promieniowania oraz zagrożeniem dla przyszłych mieszkańców. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia (...) r. oraz Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia (...) r. uzgodnili warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia. Ponadto rozpatrując uwagi M. G., Wojewoda Wielkopolski wskazał, iż wydano trzy decyzje o warunkach zabudowy dla nieruchomości przy ul. K (...), przy czym w żadnej z tych spraw wnioskodawcą nie był M. G., ani spółka i decyzje te nie skutkowały złożeniem wniosków o pozwolenie na budowę. Również nie prowadzono postępowania administracyjnego dotyczącego przebudowy budynku, którego współwłaścicielem jest sprzeciwiający się. Nie ma, więc wystarczających dowodów świadczących o tym, że w najbliższej przyszłości budynki zlokalizowane na działkach sąsiadujących z terenem, na którym znajduje się przedmiotowa stacja będą przebudowane lub powstaną nowe zabudowania, dlatego nie ma podstaw, aby odmówić uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego M.G. wniósł zażalenie. Ponadto, w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2007 r. Nr 158 poz. 1105) wezwano inwestora do przeprowadzenia kwalifikacji planowanej inwestycji. Pismem z dnia (...) r. inwestor złożył uzupełnienie materiałów i wskazał, iż planowane przedsięwzięcie wymaga obligatoryjnego sporządzenia raportu. Nadto w związku ze zmianą rozporządzenia i z zebraniem materiałów uzupełniających do raportu zwrócono się do Inspektora Sanitarnego o zajęcie stanowiska, czy podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko zawarte w postanowieniu uzgodnieniowym. Inspektor Powiatowy poinformował o podtrzymaniu swojego stanowiska wyrażonego w postanowieniu z dnia (...) r. Postanowieniem z dnia (...)r. Minister Środowiska uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia (...) r. uzasadniając to faktem wejścia w życie nowego rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie z 9 listopada 2004 r., co wymaga przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego, czy w obecnym stanie prawnym przedmiotowa inwestycja kwalifikuje się do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 7 zmienionego rozporządzenia. Postanowieniem z dnia (...) r. Reglany Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia wskazując, iż planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć wymienionych § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. Dalej podał, że nie ma wystarczających dowodów świadczących o tym, że budynki zlokalizowane na działkach sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji będą przebudowane lub powstaną nowe zabudowania, dlatego nie znajduje powodu, dla którego należałoby odmówić uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Ponadto wskazał, iż niniejsze postanowienie nie przesądza o planowanej przebudowie stacji bazowej, a jest rozstrzygnięciem polegającym na ocenie zgodności planowanej inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska. Sama decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia również nie przesądza o możliwości realizacji inwestycji, ponieważ jak sama nazwa wskazuje, określa jedynie środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Jednocześnie wskazał, iż zgodnie z art. 122a, 147 i 149 ust. 1 poś prowadzący instalację jest obowiązany do wykonania pomiarów poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz przedłożenia powyższych pomiarów organowi ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. Zgodnie z art. 76 ust. 4 poś, na 30 dni przed terminem oddania obiektu do użytkowania, inwestor jest zobowiązany poinformować wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o planowanym terminie oddania obiektu do użytkowania i zakończeniu rozruchu instalacji. W związku z pozytywnymi uzgodnieniami planowanego przedsięwzięcia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz przez Inspektora Sanitarnego, a także w związku z ustawowym obowiązkiem wykonania pomiarów pól elektromagnetycznych w środowisku bezpośrednio po rozpoczęciu użytkowania instalacji jak i każdorazowo w przypadku zmiany jej warunków pracy oraz obowiązkiem przedłożenia powyższych pomiarów inspektorowi sanitarnemu i wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, odstąpiono od konieczności przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Biorąc pod uwagę analizę wyników kolejnych etapów prowadzonego w sprawie postępowania, w tym w szczególności postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, dokonaną w szczególności poprzez weryfikację złożonego wniosku, zapewnienie czynnego udziału stronom postępowania na każdym jego etapie, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu w sposób zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, uzyskanie pozytywnego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez Inspektora Sanitarnego oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska stwierdzono, iż planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z wymaganiami zawartymi w przepisach o ochronie środowiska. W odwołaniu od tej decyzji M.G., likwidator Sp. z o.o. W. w likwidacji wskazał, iż przebudowa stacji emisyjnej C. spowoduje niekorzystną zmianę parametrów szkodliwego dla zdrowia promieniowania elektromagnetycznego na otoczenie. W kręgu tego oddziaływania znalazłaby się działka granicząca bezpośrednio z terenem szkoły (Gł.(...)) należąca do spółki. Ponadto w dokumentacji sprawy brak oświadczenia inwestora o nieszkodliwości dla zdrowia radiacyjnej emisji stacji, bez względu na wysokość zabudowy działki. Brak również oświadczenia o gotowości poniesienia odpowiedzialności materialnej za wyrządzone szkody nawet w przypadku popełnienia błędu w ocenie sytuacji. Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO bądź Kolegium) na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art. 46a ust. 7 pkt 4, art. 56 ust. 2,3,4,7 poś oraz art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż zgoda na realizację inwestycji została oparta na wynikach postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, o którym mowa w art. 46 ust. 3, art. 47 oraz art. 48 ust. 1, i art. 55 poś. Analiza sporządzona zgodnie z art. 47 poś może być częścią uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody lub samodzielnym dokumentem znajdującym się w aktach sprawy. Wyrażenie zgody na realizację szkodliwego przedsięwzięcia zostało oparte na konstrukcji uznania administracyjnego. Zadaniem organu odwoławczego było zatem także sprawdzenie, czy organ I instancji nie przekroczył granic tego uznania. Organ I instancji wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach musi brać nie tylko pod uwagę elementy decyzji określone w art. 107 kpa, ale także przepisy szczególne np. art. 47 i art. 56 ust. 8 poś. Organ odwoławczy po ponownym zbadaniu sprawy w całości, a nie tylko w granicach wyznaczonych przez zarzuty podniesione w odwołaniu, uznał, że przedmiotowe postępowanie przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi przepisami, a uzasadnienie decyzji zawiera elementy wynikające z art. 47 i art. 56 ust. 8 poś. Odnosząc się do zarzutu skarżącego stwierdzić należy, iż raport oddziaływania na środowisko sporządzany jest dla istniejącego a nie planowanego stanu faktycznego. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż jest w stanie na dzień wydania decyzji legalnie zabudować swoją nieruchomość budynkiem, na który negatywnie oddziaływać będzie planowana inwestycja. W niniejszym postępowaniu uwzględniono dane zawarte we wniosku i w raporcie oddziaływania na środowisko, uzgodnienia właściwych organów, a przede wszystkim dokonano własnej analizy planowanego przedsięwzięcia. Ponieważ planowana inwestycja, przy zachowaniu zastrzeżeń zawartych w decyzji, jest możliwa do realizacji i nie wpłynie znacząco negatywnie na środowisko, dlatego brak jest podstaw do odmowy wydania środowiskowej zgody na realizację przedsięwzięcia. Wskazać w tym miejscu należy, że inwestycja polega na rozbudowie już istniejącej stacji bazowej. Celem postępowania w sprawie wydania środowiskowej zgody na realizację przedsięwzięcia jest stwierdzenie, czy planowane przedsięwzięcie oddziałuje na środowisko, a jeżeli tak to w jakim zakresie. W skardze M.G. zarzucił, iż decyzja Kolegium nie uwzględnia wpływu inwestycji na nieruchomość należącą do spółki. Oddziaływanie inwestycji spowoduje niemożność wybudowania na terenie sąsiedniej nieruchomości budynków w wysokiej zabudowie, a tym samym inwestycja ta spowoduje znaczące obniżenie wartości nieruchomości należącej do spółki. Ponadto mylnie Kolegium stwierdziło, iż spółka nie posiada pozwolenia na budowę, bowiem po wielu latach starań spółka otrzymała warunki zabudowy, jednakże z przyczyn obiektywnych nie jest w stanie uzyskać pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Przedmiotem kontroli w rozpatrywanej sprawie jest decyzja SKO z dnia (...) r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) r. określająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji planowanego przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii komórkowej. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze zmianą stanu prawnego, albowiem procedura oddziaływania na środowisko została wyodrębniona do autonomicznego aktu prawnego i znalazła się w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Jednakże podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150.), co wynika z treści art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, iż do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe, z tym, że dotychczasowe kompetencje ministra właściwego do spraw środowiska przejmuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska a wojewodów przejmują regionalni dyrektorzy ochrony środowiska Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 poś realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 poś jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Zgodnie z art. 46a ust. 1 poś postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie postępowanie zostało wszczęte wnioskiem P. C. Sp. z o.o. z dnia (...) r. Planowane przedsięwzięcie polegające na przebudowie stacji bazowej telefonii komórkowej C. , zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 lit a rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. zmienionego rozporządzeniem z dnia 21 sierpnia 2007 r. (Dz. U. Nr 158, poz. 1105 (weszło w życie 31 sierpnia 2007 r.), zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 poś. Powyższe potwierdza przedłożona przez inwestora tzw. Kwalifikacja przedmiotowej stacji bazowej P. C. z lipca (...) r., która wskazuje, iż planowane przedsięwzięcie – rozbudowa stacji bazowej telefonii komórkowej wymaga obligatoryjnego sporządzenia raportu. Kwalifikacja zawiera charakterystykę przedsięwzięcia obejmującą m.in. źródła pól elektromagnetycznych (anteny nadawczo-odbiorcze) wraz z charakteryzującymi je parametrami technicznymi. Przedstawia ona również lokalizację przedsięwzięcia w stosunku do miejsc dostępnych dla ludności z uwzględnieniem równoważnej mocy promieniowanej izotropowo przez poszczególne anteny. Powołana w kwalifikacji analiza i wyniki obliczeń doprowadziły autora opracowania do wniosku, że przedmiotowe przedsięwzięcie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących pogorszyć stan środowiska i wymaga sporządzenia raportu. Wyniki obliczeń wykazały, że w otoczeniu planowanego przedsięwzięcia, miejsca dostępne dla ludności występują w odległości do 100 m, wzdłuż osi głównych wiązek promieniowania anten. Art. 47 poś wskazuje, jakie zagadnienia powinny być brane pod uwagę i oceniane w ramach przeprowadzonej oceny oddziaływania na środowisko. I tak zgodnie z tym przepisem w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, d) wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa w lit. a-c, e) dostępność do złóż kopalin; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko; 3) wymagany zakres monitoringu. Powyższe zagadnienia były przedmiotem analizy w niniejszej sprawie, co wynika z pkt II decyzji organu I instancji z dnia 15 października 2009 r. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ prowadzący postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dokonuje uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięcia z właściwymi organami zgodnie z art. 48 poś W niniejszej sprawie dokonano uzgodnień z Inspektorem Sanitarnym (postanowienie z dnia (...) r. podtrzymane pismem z dnia (...) r.) i Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (postanowienie z dnia (...) r.). Z kolei art. 52 poś wskazuje, jakie elementy powinien zawierać raport oddziaływania na środowisko. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, należy zapewnić możliwość udziału społeczeństwa - art. 53 poś. W niniejszej sprawie zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania, ogłoszenie podano do publicznej wiadomości oraz wyznaczono termin do składania uwag i wniosków. Zgodnie z art. 56 ust. 1b pkt 1, 2, 3, ust. 2 pkt 1, 2, 3, ust. 3, ust. 4 pkt 2, ust. 7, ust. 8 poś organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach winien między innymi, uwzględnić uzgodnienia organów, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki przeprowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa m.in.: 1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; 2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; 3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Decyzja musi zawierać charakterystykę całego przedsięwzięcia w postaci załącznika do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wymaga uzasadnienia i powinna zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem w postępowaniu społeczeństwa. W ocenie Sądu, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii komórkowej wydana w przedmiotowej sprawie odpowiada wszystkim wyżej wskazanym przepisom prawa. Postępowanie przeprowadzono zgodnie z wymogami prawa procesowego. Zgodnie, bowiem z art. 7 kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis art. 77 kpa obliguje zaś organ administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, natomiast art. 107 § 3 kpa wskazuje na konieczność należytego uzasadnienia decyzji administracyjnej z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Omawiając warunki, które powinna spełniać decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych, nie wolno zapominać o ty, że art. 56 poś modyfikuje jedynie postanowienia art. 107 kpa. W związku z tym każda decyzja w przedmiocie uwarunkowań środowiskowych powinna spełniać wymogi zarówno z art. 56 poś, jak i art. 107 kpa (Prawo ochrony środowiska. Komentarz .Krzysztof Gruszecki Warszawa 2007 s. 189) Również raport o oddziaływaniu na środowisko dołączony do wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia spełnia wymogi art. 52 poś. W ocenie Sądu, raport o oddziaływaniu na środowisko przedstawiony w niniejszej sprawie nie budzi zastrzeżeń, nie zawiera nieścisłości, nieprawidłowości, nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności i przyjąć za podstawę ustaleń faktycznych. Ponadto, odpowiadając na zarzuty skarżącego, iż planowane przedsięwzięcie uniemożliwi rozbudowanie budynku należącego do skarżącego jak również zabudowę mieszkaniową o preferowanej wysokości na nieruchomości należącej do spółki, której skarżący jest likwidatorem, słusznie wskazano, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, iż skarżący nie występował o wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy dla przedmiotowych inwestycji, jak również nie toczyło się postępowanie dotyczące przebudowy budynku, którego właścicielem jest skarżący. Raport oddziaływania na środowisko sporządzony jest dla istniejącego, a nie dla planowanego stanu faktycznego, a skarżący nie wykazał, iż na dzień wydania przedmiotowej decyzji podjął kroki zmierzające do rozpoczęcia planowanych inwestycji. Inaczej, jak słusznie wskazało Kolegium, przedstawia się sprawa inwestycji rozpoczętych na gruntach znajdujących się w oddziaływaniu planowanej inwestycji, gdy rozpoczęto budowę obiektu, wówczas organ musi ocenić wpływ planowanej inwestycji również na taki obiekt. Również zarzut, iż przebudowa przedmiotowej stacji będzie źródłem szkodliwego promieniowania dla zdrowia mieszkańców sąsiedniego budynku nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Z uzgodnień dokonanych przez Inspektora Sanitarnego oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wynika, iż planowana inwestycja nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. W miejscach dostępnych dla ludzi nie wystąpią pola elektromagnetyczne o wartościach przekraczających poziomy dopuszczalne określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pół elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. nr 192, poz. 1883). Natomiast dach budynku, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa stacja i gdzie pole elektromagnetyczne przekroczy wartości dopuszczalne, określone w niniejszym rozporządzeniu, na wysokości 9,6 m npt i w odległości do 98,0 m od anten sieci O., P. i E., jest niedostępny dla ludności. Konkludując, podkreślić należy, iż organ prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie oceny oddziaływania planowanego zamierzenia na środowisko określając szczegółowo jego uwarunkowania i wykazując, iż inwestycja ta nie wpłynie negatywnie na środowisko, w tym na zdrowie ludzi. Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdził iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ppsa.