IV SA/Po 831/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazaną w rubrum nin. postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została prawidłowo wysłana do pełnomocnika Skarżącego (ustanowionego w postępowaniu administracyjnym), i po dwukrotnym awizowaniu została odebrana przez Skarżącego, mieszkającego pod tym samym adresem co pełnomocnik, w dniu 19 czerwca 2017 r. (k. 30 akt adm. II inst.). Decyzja była opatrzona prawidłowym pouczeniem o prawie, sposobie i trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi. Ostatnim dniem do wniesienia skargi był zatem dzień 19 lipca 2017 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącego dopiero w dniu 24 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego). Na tej podstawie Sąd stwierdza, że skarga została wniesiona po terminie. Sąd nadmienia, że data nagłówkowa pisma to 20 lipca 2017 r. Jednocześnie Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Skarżącego z dnia 26 czerwca 2017 r., zatytułowane "Oświadczenie", które zostało doręczone organowi odwoławczemu (WWINB) w dniu 27 czerwca 2017 r., a więc zostało wniesione w terminie otwartym do wniesienia skargi. We wskazanym piśmie Skarżący podkreślił, że organ administracji nie zastosował się do wymogu zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu, zażądał wyznaczenia terminu i tym samym możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań, zażądał wstrzymania biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia ("odwołania się"). Sąd z aprobatą podkreśla, że organ odwoławczy niezwłocznie, bo już pismem z 28 czerwca 2017 r, poinformował Skarżącego, iż decyzją z 05 czerwca 2017 r. zakończył postępowanie odwoławcze, i przypomniał o prawie do wniesienia skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Sąd wskazuje, że ww. odpowiedź organu została doręczona do rąk Skarżącego w dniu 10 lipca 2017 r. (k. 35 akt adm. II inst.), co oznacza, że na kilka (dziewięć) dni przed upływem terminu do wniesienia skargi Skarżący nie mógł mieć żadnych wątpliwości, że chcąc skutecznie zakwestionować decyzję WWINB z [...] czerwca 2017 r. powinien wnieść terminowo skargę. Z możliwości tej Skarżący wprawdzie skorzystał, ale już po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Sąd zaznacza, że skardze nie towarzyszył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia skargi po terminie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.