IV SA/Po 834/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Bożena Popowska sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant: referent – stażysta Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Rady Powiatu w P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia sprawozdań finansowych za rok 2004 uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzoru /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/E. Makosz-Frymus /-/B. Popowska mb Rada Powiatu w P. uchwałą nr [...]z dnia [...] czerwca 2005 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdań finansowych za rok 2004 Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w P. oraz Biura Wystaw Artystycznych i Usług Plastycznych w P., na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. nr 76 poz. 694 ze zm.), zatwierdziła sprawozdania finansowe za rok 2004 wraz z wyszczególnieniem sum bilansowych i wyniku finansowego Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w P. oraz Biura Wystaw Artystycznych i Usług Plastycznych w P. powierzając wykonanie tej uchwały Zarządowi Powiatu. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1592 ze zm.), stwierdził nieważność uchwały Rady Powiatu w P. nr [...], z dnia [...] czerwca 2005r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdań finansowych za rok 2004 Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w P. oraz Biura Wystaw Artystycznych i Usług Plastycznych w P. ze względu na istotne naruszenie prawa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzorczy, powołując się na przepisy art. 12 pkt 5 i 6 ustawy o samorządzie powiatowym, art. 53 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości ( Dz. U. z 2002 r. nr 76 poz. 694 ze zm.), stwierdził, że żaden z tych przepisów nie ma zastosowania w niniejszej sprawie bowiem zagadnienia związane z funkcjonowaniem bibliotek określa ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz.U. nr 85 poz. 539 ze zm.), a w zakresie nie uregulowanym tą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. nr 13 poz. 123 ze zm). Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna oraz Biuro Wystaw Artystycznych i Usług Plastycznych w P.nie prowadzą gospodarki finansowej w formie , o której mowa w art. 2 ustawy o rachunkowości , lecz jako samorządowa instytucja kultury winna działać na zasadach określonych w ustawie o bibliotekach i ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. W skardze na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] lipca 2005 r. Zarząd Powiatu w P. wniósł o uchylenie tego rozstrzygnięcia jako niezgodnego z przepisami powołanej ustawy o samorządzie terytorialnym i ustawy o rachunkowości. Zdaniem skarżącego przedmiotowa uchwała podjęta została na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy o rachunkowości w związku z art. 12 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym z uwzględnieniem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości, z treści którego wynika, że ustawa ta ma zastosowanie do innych osób prawnych, a takimi są przedmiotowe instytucje kulturalne. Ponadto, zdaniem skarżącego, ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej reguluje w rozdziale 3 zasady gospodarki finansowej instytucji kulturalnych, ale nie reguluje zasad rachunkowości, które zostały określone w art. 4 ust. 3 ustawy o rachunkowości i są stosowane przez wymienione instytucje kultury. Skarżący podniósł też, że żaden przepis nie wyłącza stosowania art. 53 ust. 1 ustawy o rachunkowości do instytucji kulturalnych. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w pełni swoje stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu nadzorczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd rozpoznając skargę dokonuje kontroli legalności decyzji administracyjnych, tzn. ocenia prawidłowość zastosowania prawa materialnego i przepisów proceduralnych przez organy administracji publicznej. Takiej kontroli sądu podlega również rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody. Zgodnie z art. 79 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. nr 142 poz. 1592 ze zm .) rozstrzygnięcie nadzorcze powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Uzasadnienie faktyczne musi wyjaśnić okoliczności wskazujące na potrzebę lub konieczność wydania decyzji w sprawie natomiast uzasadnienie prawne winno zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji ze wskazaniem przepisów prawa. Wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, polega nie tylko na obowiązku powołania podstawy prawnej w każdej decyzji i przytoczenia obowiązującego prawa, ale także na wszechstronnym wyjaśnieniu podstawy prawnej i faktycznej decyzji, czyli na wytłumaczeniu, dlaczego organ orzekający zastosował określony przepis rozstrzygając sprawę, względnie też dlaczego daną wykładnię przyjął skoro strona przedstawiła wykładnię odmienną. Sporządzenie uzasadnienia decyzji zgodnie z wymogami przepisów proceduralnych (art. 107 § 3 kpa) umożliwi sądowi prawidłowo ocenić legalność decyzji. Zgodnie z art. 79 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatowym do rozstrzygnięć nadzorczych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, między innymi, art. 107 kpa. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] lipca 2005 r. stwierdził nieważność uchwały Rady Powiatu w P. nr [...]z dnia [...] czerwca 2005 r. ze względu na istotne naruszenie prawa. Zdaniem Sądu uzasadnienie tego rozstrzygnięcia nadzorczego nie pozwala ocenić czy organ nadzoru wydał prawidłowe rozstrzygnięcie. Poza przytoczeniem bądź to treści niektórych przepisów, bądź wskazaniem numeracji artykułów organ nadzoru nie dokonał wykładni wskazanych w rozstrzygnięciu przepisów. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia nie wynika jasno i precyzyjnie na czym polega sprzeczność uchwały Rady Powiatu w P. nr [...]z art. 2 i art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2002 r. nr 76 poz. 694 ze zm.). Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że Wojewoda, powołując się na przepis art. 2 ustawy o rachunkowości wymieniający podmioty, w stosunku do których ma zastosowanie ustawa o rachunkowości, nie przytoczył i nie rozważył wszystkich wymienionych w tym przepisie podmiotów, w szczególności w ust. 1 pkt 7 tego artykułu. Mając na uwadze powyższe okoliczności organ nadzoru winien sporządzić uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego z uwzględnieniem wszystkich przesłanek art. 79 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym w związku z art. 107 § 3 kpa bowiem tak sporządzone uzasadnienie umożliwi dopiero Sądowi dokonanie oceny legalności tego rozstrzygnięcia. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/E. Makosz-Frymus /-/B. Popowska MB