IV SA/Po 836/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2004r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za usługi opiekuńcze postanawia umorzyć postępowanie /-/ E. Makosz-Frymus Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2004r. [...] wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 6 stycznia 2005r. A. K. pismem z 14 lipca 2006r. poinformował Sąd, że rezygnuje ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, po czym ponownie w piśmie z 8 września 2006r. wskazał, że "rezygnuje z oskarżenia". Swoje stanowisko skarżący uzasadnił staraniami organu I instancji, zmierzającymi do poprawienia jego sytuacji życiowej. Wyrok z dnia 4 października 2006r. sygn. akt [...] został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2007r. sygn. akt [...], a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd przy ponownym rozpoznaniu sprawy jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze, Sąd przyjął, że pisma skarżącego z 14 lipca i 8 września 2006r. miały w istocie cechy cofnięcia skargi. Przepis art. 60 p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a złożone przez niego oświadczenie jest dla sądu wiążące. Sąd jednak uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa, lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd oceniając całokształt okoliczności sprawy, nie znalazł podstaw, by przyjąć, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, ani że spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak sentencji postanowienia. /-/ E. Makosz-Frymus mb