IV SA/Po 843/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. w przedmiocie uchwały wspólnoty mieszkaniowej postanawia skargę odrzucić /-/ B.Popowska Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi jest "uchwała podjęta w dniu [...]r. przez reprezentanta Zarządu R. O. oraz pismo zredagowane przez dyr. M. K.- powiadamiające o braku możliwości pozytywnego załatwienia wniosku o wykup części strychu". Zdaniem H. S. Miasto G. blokuje mu bezprawnie prawo do zagospodarowania części strychu, chociaż nie ma ku temu innych przeciwskazań. Należy wskazać, że z art. 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: ppsa) wynika, iż ta ustawa normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). W art. 3 ww. ustawy wskazane jest z kolei, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w ww. pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w ww. pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w ww. pkt 1- 4 a ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W przedmiotowej sprawie, "bezczynność" w przedmiocie podjęcia uchwały o adaptacji pomieszczenia strychowego, na którą wskazał Skarżący, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, gdyż nie należy do wskazanego powyżej zakresu spraw, które swoją kognicją obejmuje sądownictwo administracyjne. Wynika to również w sposób jasny z przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., nr 80, poz. 903 ze zm.), która w art. 1 ust. 2 wskazuje, iż w zakresie nie uregulowanym ustawą do własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, co przesądza o cywilnym a nie administracyjnym charakterze postępowania regulowanego ustawa o własności lokali. Świadczy o tym także to, iż dalej, z ustawy o własności lokali wynika, że właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy, zaś powództwo, o którym wyżej mowa, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Z art. 177 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r., nr 78, poz. 483) wynika z kolei, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów. Jak wskazano w cytowanym art. 25 ustawy o własności lokali, zainteresowany może dochodzić swoich praw na drodze sądowej, a więc nie ma tu mowy o drodze sądowej przed szczególnym sądem, jakim jest sąd administracyjny. Wynika z tego, że w sprawach, o których mowa w ww. art. 25 właściwym jest więc sąd powszechny, co wyklucza właściwość sądu administracyjnego. Dodatkowo należy wskazać, iż uchwały wydawane przez wspólnoty mieszkaniowe nie należą do aktów poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 ppsa. W sprawie nie ma również zastosowania przepis art. 3 § 3 ppsa, zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sadową kontrolę, gdyż żaden przepis ustawy o własności lokali nie przewiduje kontroli przez sądy administracyjne. Wskazane regulacje prawne, jak również przepis art. 177 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z którymi sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych do właściwości innych sądów, przesadzają o właściwości sądu powszechnego w sprawach wynikających z ustawy o własności lokali. Stąd w zakresie objętym zarzutami skargi, podlega ona odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa. Wydając niniejsze postanowienie Sąd nie naruszył art. 58 § 4 tej ustawy, bowiem jak wyżej wskazano, Sąd administracyjny uznał się za niewłaściwy, ale sąd powszechny nie uznał się za taki. Z wyżej przytoczonych powodów orzeczono jak w sentencji. /-/ B. Popowska kb