IV SA/Po 847/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej zatrzymania dłużnikowi alimentacyjnemu prawa jazdy i umorzenia postępowania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Prokurator Rejonowy w [...] pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję wskazaną w rubrum postanowienia. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w [...] przesłał odpis skrócony aktu zgonu D. M. M. – uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego (k. 33-35). Pismem z dnia 02 września 2014 r. strona skarżąca cofnęła skargę (k. 39). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe stanowi przejaw prawa skarżącego do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu. W niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do rozporządzania skargą. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła którakolwiek ze wskazanych wyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. MZ