IV SA/Po 847/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę w całości. Decyzją z dnia 19 lutego 2025 r. nr nr [...] Prezydent Miasta [...], działając na postawie art. 37 d ust. 1, 4 i 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 104 i art.105 K.p.a. w związku z § 6 ust. 2 uchwały Rady Miasta [...] nr [...] z dnia 11 lipca 2023 r. w sprawie zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń na terenie [...] wymierzył S. sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości [...] zł za umieszczenie szyldu (w formie banera z tworzywa sztucznego), związanego z działalnością gospodarczą na elewacji budynku przy ul. [...] w P. (działka nr [...], ark. 20, obręb W.), w okresie od 08.01.2025r. do 19.02.2025r. oraz nałożył na ww. podmiot obowiązek usunięcia przedmiotowego banera. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że umieszczony na elewacji budynku baner stanowi szyld w rozumieniu art.2 pkt 16 d u.p.z.p.. Zgodnie z tym przepisem przez szyld należy rozumieć tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe informujące o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe się znajdują. Ponieważ Rada Miasta [...] skorzystała z delegacji ustawowej, wyrażonej w art.37a ust.1 u.p.z.p. i przyjęła akt prawa miejscowego, w postaci Uchwały Krajobrazowej. Każdy podmiot, który po 5.08.2023 r. (wejście w życie uchwały) zamierza umieścić szyld lub inne urządzenie reklamowe zobowiązany jest uwzględnić wymogi Uchwały Krajobrazowej. Dedykowany obszarowi zurbanizowanemu przepis § 6 ust. 2 Uchwały Krajobrazowej, dotyczący szyldów, nie przewiduje możliwości zainstalowania szyldu w postaci Banera na elewacji budynku. Stąd też powstanie tego szyldu nastąpiło z naruszeniem przepisów Uchwały Krajobrazowej, co wynika z § 6 ust. 2 tej uchwały. Zgodnie z art.37 d ust.1 u.p.z.p. podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niegodnie z Uchwałą Krajobrazową, podlega karze pieniężnej. Mając na uwadze wyrok NSA z 11.10.2024 r. za dzień wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za niezgodność tablic reklamowych z Uchwałą Krajobrazową należy przyjąć dzień doręczenia przez organ pisma zawiadamiającego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do Uchwały Krajobrazowej albo usunięcia tablicy lub urządzenia (art.37 d ust.4 u.p.z.p.). W przypadku, gdy w dniu wydania decyzji tablica lub urządzenie reklamowe nie są zgodne z przepisami Uchwały Krajobrazowej w decyzji ustala się wysokość kary pieniężnej do dnia wydania decyzji oraz obowiązek usunięcia Banera. Zatem usunięcie przedmiotowej reklamy zakończy bieg naliczania kary pieniężnej. Stosownie do treści art.37 d ust. 8 i 9 u.p.z.p. jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej ( a tak jest w przypadku Rady Miasta [...]), wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art.19 pkt 1 lit.h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o której mowa w art.19 pkt 1 lit.g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z Uchwałą Krajobrazową. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów maksymalna stawka części zmiennej wynosi 0,34 zł/m2, natomiast maksymalna stawka części stałej wynosi 3,72 zł/m2. Decyzja wydana na podstawie art.37 d ust.1 u.p.z.p. jest decyzją związaną. Na organie administracji publicznej spoczywa prawny obowiązek nałożenia kary na podmiot dokonujący umieszczenia tablicy reklamowej niezgodnie z Uchwałą krajobrazową i działanie to nie może być rozpatrywane w formie uznania administracyjnego. Kwestia wysokości kary za umieszczenie tablicy reklamowej jest uregulowana w art.37 d ust. 8 u.p.z.p. Dlatego też w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art.189 d k.p.a. Ponieważ ustawa o p.z.p. nie zawiera przesłanek odstąpienia od wymierzenia kar, organ przeanalizował możliwość odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art.189 f § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej, w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli : 1. "waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2. za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełniła cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna". W przedmiotowej sprawie organ nie dopatrzył się przesłanek odstąpienia od nałożenia kary za zainstalowanie Banera. Umieszczenie Banera na nieruchomości nie może zostać uznane za znikome naruszenie prawa. Głównym celem wprowadzenia do porządku prawnego Uchwały Krajobrazowej była ochrona krajobrazu i ładu przestrzennego. Nie sposób zatem uznać naruszenia, które wywołuje negatywne następstwa dla chronionych wartości, nieistotnym. Nadto w takiej sytuacji główny cel przyjęcia Uchwały Krajobrazowej zostałby zniweczony. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego w postępowaniu nie uzyskano informacji o ukaraniu Spółki za umieszczenie przedmiotowego Banera, niezgodnego z Uchwałą Krajobrazową inną prawomocną decyzją administracyjną przez inny uprawniony organ administracji publicznej. Strona nie została ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, ani prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe w tym zakresie. Strona nie zgłosiła także informacji o ukaraniu za to zachowanie w jakimkolwiek innym trybie. W związku powyższym należy uznać, że przesłanka określona w § 1 pkt 2 nie zachodzi. Nie sposób też było uznać w ocenie organu, że do naruszenia prawa doszło wskutek działania siły wyższej, o której mowa w art. 189 e k.p.a. Na podstawie pomiarów dokonanych podczas kontroli 23.01.2025 r. ustalono, że przyjęta powierzchnia reklamy do obliczenia kary wynosi 12,5 m2. Postępowanie administracyjne w sprawie umieszczenia Banera na nieruchomości zostało wszczęte 3.01.2025 r. Okres naliczania kary rozpoczął swój bieg od dnia następnego od doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego tj.8.01.2025 r., a zakończył 19.02.2025 r. (dzień wydania niniejszej decyzji administracyjnej), łącznie 42 dni. Kara pieniężna wynosi [...] zł. Ustalono ją następująco : - powierzchnia służąca ekspozycji reklamy : 12,5 m2 - stawka części opłaty stałej : [...] zł/dzień – zgodnie ze stawkami obowiązującymi w 2025 r. - stawka części zmiennej opłaty : [...] zł/m2/dzień – zgodnie ze stawkami obowiązującymi w 2025 r. - ilość dni umieszczenia tablicy reklamowej : 42 dni. Kara za jeden dzień zgodnie ze stawkami na 2025 r. : 12,5 m2 x [...] zł x 40 + [...] zł x 40 = [...] zł. Kara za 42 dni zgodnie ze stawkami na 2025 r.: [...] zł x 42 = [...] zł. Od tej decyzji odwołanie złożyła S. Sp. z o.o. domagając się uchylenia decyzji i zarzucając jej naruszenie art.7 k.p.a. w zw. z art.75 § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego i jego dowolną ocenę; naruszenie art.37 d ust.1 u.p.z.p. w zw. z § 6 ust.1 pkt 2 lit.j i § 2 pkt 20 uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 11 lipca 2023 r. poprzez wymierzenie odwołującemu kary pieniężnej i nałożenie obowiązku usunięcia banera, w sytuacji gdy ściana na której baner był powieszony jest ścianą ślep, na której dopuszczalne jest powieszenie banera reklamowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 29 maja 2025 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ po zacytowaniu przepisów art. 37 a – e, art.16 d ustawy o p.z.p oraz § 6 ust. 2 uchwały Rady Miasta [...] wskazał, że bezsporna jest w sprawie okoliczność umieszczenia na nieruchomości banera o wymiarach 2,5 m x 5 m w okresie od 8.01.2025 r. do 19.02.2025 r. ( tj. od dnia wszczęcia postępowania administracyjnego do dnia wydania zaskarżonej decyzji), którego treść reklamowa związana jest z działalnością gospodarczą skarżącej. Przepisy uchwały Rady Miasta [...] nie dopuszczają umieszczenia banera z tworzywa sztucznego o wymiarach 2,5 m x 5 m na elewacji budynku. Przyjęcie przez Radę Miasta dopuszczalności lokalizacji szyldów w terenie zurbanizowanym oznacza, że dozwolone jest tylko to, co zostało wyraźnie przewidziane w uchwale, zarówno co do rodzaju szyldów, jak i sposobu ich montażu. Dodatkowo organ wskazał, że przepisy u.p.z.p. nie zawierają przesłanek odstąpienia od wymierzenia kary. Administracyjna kara pieniężna jest nakładana na podmiot dopuszczający się deliktu bez związku z jego zawinieniem, a odpowiedzialność za delikt ma charakter obiektywny (zasada bezprawności). Kara nie jest więc konsekwencją dopuszczenia się czynu zabronionego, lecz skutkiem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Stwierdzenie tego stanu obliguje organ do wszczęcia postępowania w celu ustalenia sprawcy deliktu administracyjnego i nałożenia na niego kary pieniężnej, w szczególności, gdy sprawcą deliktu jest profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, dla którego reklama stanowi źródło przychodów. Można zatem od niego w sposób uzasadniony oczekiwać znajomości przepisów nakładających ograniczenia w sytuowaniu tablic reklamowych i świadomości konsekwencji związanych z naruszaniem tych przepisów. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła S. sp. z o.o. zarzucając naruszenie: - art.7 k.p.a. w zw. z art.75 § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego i jego dowolną ocenę; - art.37 d ust.1 u.p.z.p. w zw. z § 6 ust.1 pkt 2 lit.j i § 2 pkt 20 uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 11 lipca 2023 r. poprzez wymierzenie odwołującemu kary pieniężnej i nałożenie obowiązku usunięcia banera, w sytuacji gdy ściana na której baner był powieszony jest ścianą ślep, na której dopuszczalne jest powieszenie banera reklamowego. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 1427 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za umieszczenie za umieszczenie szyldu (w formie banera z tworzywa sztucznego), związanego z działalnością gospodarczą na elewacji budynku przy ul. [...] w P. (działka nr [...], ark. 20, obręb W.), w okresie od 08.01.2025r. do 19.02.2025r. oraz nałożenie na ww. podmiot obowiązku usunięcia przedmiotowego banera. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz.1130 ze zm; dalej u.p.z.p.). Zgodnie z art. art. 37a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.) rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane (ust 1). Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest aktem prawa miejscowego. (ust 4). Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa warunki i termin dostosowania istniejących w dniu jej wejścia w życie obiektów małej architektury, ogrodzeń oraz tablic reklamowych i urządzeń reklamowych do zakazów, zasad i warunków w niej określonych, nie krótszy niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały (ust 9). Z kolei przepis art 37d stanowi, że podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej (ust 1). Karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia (ust 4). Wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70, 1313 i 2291), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.(ust 8), Jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.(ust 9). A zatem jeszcze raz wskazując, w myśl przepisu art. 37a ust. 1 rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane. W odniesieniu do szyldów w ww. uchwale, określa się zasady i warunki ich sytuowania, gabaryty oraz liczbę szyldów, które mogą być umieszczone na danej nieruchomości przez podmiot prowadzący na niej działalność (art. 37a ust. 2). Dodatkowo w ww. uchwale rada gminy może ustalić zakaz sytuowania ogrodzeń oraz tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, z wyłączeniem szyldów (art. 37a ust. 3). Zgodnie z art. 37d ust. 1 u.p.z.p. podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1 u.p.z.p., podlega karze pieniężnej. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w art. 37d ust. 1 u.p.z.p, karę pieniężną wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe (art. 37d ust. 2). Karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wójt (burmistrz, prezydent miasta) przy czym karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w art. 37d ust. 1 PZP, albo usunięcia tablicy lub urządzenia (art. 37d ust. 3 i 4 PZP). Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt P 20/19 uznał, że art. 37a ust. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977, z późn. zm.) w zakresie, w jakim przewiduje obowiązek określenia w uchwale, o której mowa w art. 37a ust. 1 powołanej ustawy, warunków i terminu dostosowania istniejących w dniu jej wejścia w życie, wzniesionych na podstawie zgody budowlanej, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych do zakazów określonych w tej uchwale, bez zapewnienia ustawowych podstaw i trybu dochodzenia odszkodowania przez podmioty, które są zobowiązane do ich usunięcia, jest niezgodny z art. 21 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku NSA z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1951/19 wskazano, że skutkiem stwierdzenia niekonstytucyjności art. 37a ust. 9 u.p.z.p. jest to, że do czasu wprowadzenia regulacji ustawowej dotyczących podstaw i trybu dochodzenia odszkodowania za dostosowanie względnie usunięcie tablic reklamowych lub urządzeń reklamowych do zasad i warunków ich sytuowania, wzniesionych legalnie przed wejściem w życie uchwały krajobrazowej, nie jest dopuszczalne objęciem jej zakresem tych tablic lub urządzeń reklamowych (zob. także wyroki NSA z 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1825/19, II OSK 2817/20 i II OSK166/18). Oznacza to, że nie jest możliwe nałożenie na te podmioty na podstawie art. 37d ust. 1 i 4 u.p.z.p. kary pieniężnej oraz obowiązku usunięcia tych tablic lub urządzeń reklamowych (zob. wyroki NSA z 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 266/23 i 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 625/23; wszystkie orzeczenia dostępne w CBOSA). Rada Miasta [...] uchwałą nr [...] z dnia 11 lipca 2023 r. określiła zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń na terenie [...]. Uchwała, jako akt prawa miejscowego, została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] dnia 21 lipca 2023 roku pod pozycją [...]. Uchwała, weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], tj, dnia 4 sierpnia 2023 r. W sprawie ustalono, że baner umieszczono po 5.08.2023 r. a więc już po wejściu w życie uchwały krajobrazowej. W § 6 ust. 2 ww. uchwały określono warunki i zasady sytuowania szyldów w obszarze zurbanizowanym: Za datę wszczęcia postępowania w znaczeniu wynikającym z art. 37d ust. 4 u.p.z.p. należy uznać dzień doręczenia przez organ podmiotowi pisma zawiadamiającego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, a zatem pierwszej czynności urzędowej w sprawie. Od tej chwili podmiot, który umieścił tablicę lub urządzenie reklamowe niezgodnie z przepisami ma prawny obowiązek dostosowania się do zasad i warunków sytuowania tych obiektów zgodnie z przepisami uchwały krajobrazowej oraz możliwość dobrowolnego dostosowania tablicy lub urządzenia reklamowego do przepisów uchwały, z kolei organ w razie niezastosowania się podmiotu do tego obowiązku - do wymierzenia od tej daty kary pieniężnej. Wyrok NSA z 19.12.2024 r., II OSK 1386/23, LEX nr 3831384. Zatem zaskarżone decyzje odpowiadały prawu. W szczególności w sprawie w sposób niesporny ustalono istnienie, po dniu wejścia w życie uchwały krajobrazowej, tablic reklamowych, które na danym terenie nie były dopuszczalne zgodnie z postanowieniami ww. uchwały, jak również ustalono podmiot, który owe tablice umieścił. Także kwota wymierzonej kary odpowiada prawu, w szczególności prawidłowo ustalono datę wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu, od której winna ona być naliczana. SKO odniosło się wyczerpująco do zarzutów odwołania. W dniu 3.01.2025 r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania. Karę naliczono prawidłowo za okres od 8.01.2025 r.-19.02.2025 r. to jest wydania decyzji. W sprawie nie ma zastosowanie § 6 ust. 1 pkt 2 lit. j) uchwały krajobrazowej, jak twierdzi skarżąca. W niniejszej sprawie mamy więc do czynienia z szyldem z tworzywa sztucznego, do którego odnoszą się regulacje zawarte w § 6 ust. 2 ww. uchwały i które nie zawierają ustaleń w zakresie dopuszczalności umieszczania szyldu na ślepej ścianie. W § 6 ust. 2 ww. uchwały nie znalazło się dopuszczenie lokalizacji baneru z tworzywa sztucznego o wskazywanych w aktach sprawy wymiarach na tzw. ścianie ślepej W myśl przepisu art. 37a ust. 1 rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane. W odniesieniu do szyldów w ww. uchwale, określa się zasady i warunki ich sytuowania, gabaryty oraz liczbę szyldów, które mogą być umieszczone na danej nieruchomości przez podmiot prowadzący na niej działalność (art. 37a ust. 2). Dodatkowo w ww. uchwale rada gminy może ustalić zakaz sytuowania ogrodzeń oraz tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, z wyłączeniem szyldów (art. 37a ust. 3). Zgodnie z art. 37d ust. 1 u.p.z.p. podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1 u.p.z.p., podlega karze pieniężnej. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w art. 37d ust. 1 u.p.z.p, karę pieniężną wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe (art. 37d ust. 2). Karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wójt (burmistrz, prezydent miasta) przy czym karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w art. 37d ust. 1 PZP, albo usunięcia tablicy lub urządzenia (art. 37d ust. 3 i 4 PZP). Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt P 20/19 uznał, że art. 37a ust. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977, z późn. zm.) w zakresie, w jakim przewiduje obowiązek określenia w uchwale, o której mowa w art. 37a ust. 1 powołanej ustawy, warunków i terminu dostosowania istniejących w dniu jej wejścia w życie, wzniesionych na podstawie zgody budowlanej, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych do zakazów określonych w tej uchwale, bez zapewnienia ustawowych podstaw i trybu dochodzenia odszkodowania przez podmioty, które są zobowiązane do ich usunięcia, jest niezgodny z art. 21 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku NSA z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1951/19 wskazano, że skutkiem stwierdzenia niekonstytucyjności art. 37a ust. 9 u.p.z.p. jest to, że do czasu wprowadzenia regulacji ustawowej dotyczących podstaw i trybu dochodzenia odszkodowania za dostosowanie względnie usunięcie tablic reklamowych lub urządzeń reklamowych do zasad i warunków ich sytuowania, wzniesionych legalnie przed wejściem w życie uchwały krajobrazowej, nie jest dopuszczalne objęciem jej zakresem tych tablic lub urządzeń reklamowych (zob. także wyroki NSA z 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1825/19, II OSK 2817/20 i II OSK166/18). Oznacza to, że nie jest możliwe nałożenie na te podmioty na podstawie art. 37d ust. 1 i 4 u.p.z.p. kary pieniężnej oraz obowiązku usunięcia tych tablic lub urządzeń reklamowych (zob. wyroki NSA z 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 266/23 i 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 625/23; wszystkie orzeczenia dostępne w CBOSA). Rada Miasta [...] uchwałą nr [...] z dnia 11 lipca 2023 r. określiła zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń na terenie [...]. Uchwała, jako akt prawa miejscowego, została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] dnia 21 lipca 2023 roku pod pozycją [...]. Uchwała, weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], tj, dnia 4 sierpnia 2023 r. W sprawie ustalono, że baner umieszczono po 5.08.2023 r. a więc już po wejściu w życie uchwały krajobrazowej. W § 6 ust. 2 ww. uchwały określono warunki i zasady sytuowania szyldów w obszarze zurbanizowanym: Za datę wszczęcia postępowania w znaczeniu wynikającym z art. 37d ust. 4 u.p.z.p. należy uznać dzień doręczenia przez organ podmiotowi pisma zawiadamiającego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, a zatem pierwszej czynności urzędowej w sprawie. Od tej chwili podmiot, który umieścił tablicę lub urządzenie reklamowe niezgodnie z przepisami ma prawny obowiązek dostosowania się do zasad i warunków sytuowania tych obiektów zgodnie z przepisami uchwały krajobrazowej oraz możliwość dobrowolnego dostosowania tablicy lub urządzenia reklamowego do przepisów uchwały, z kolei organ w razie niezastosowania się podmiotu do tego obowiązku - do wymierzenia od tej daty kary pieniężnej. Wyrok NSA z 19.12.2024 r., II OSK 1386/23, LEX nr 3831384. Decyzje odpowiadały prawu. W szczególności w sprawie w sposób niesporny ustalono istnienie, po dniu wejścia w życie uchwały krajobrazowej, tablic reklamowych, które na danym terenie nie były dopuszczalne zgodnie z postanowieniami ww. uchwały, jak również ustalono podmiot, który owe tablice umieścił. Także kwota wymierzonej kary odpowiada prawu, w szczególności prawidłowo ustalono datę wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu, od której winna ona być naliczana. SKO odniosło się wyczerpująco do zarzutów odwołania. 3.01.2025 r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania, Karę naliczono prawidłowo za okres od 8.01-19.02 to jest wydania decyzji. W sprawie nie ma zastosowanie § 6 ust. 1 pkt 2 lit. j) uchwały krajobrazowej, jak twierdzi skarżąca. W niniejszej sprawie mamy więc do czynienia z szyldem z tworzywa sztucznego, do którego odnoszą się regulacje zawarte w § 6 ust. 2 ww. uchwały i które nie zawierają ustaleń w zakresie dopuszczalności umieszczania szyldu na ślepej ścianie. W § 6 ust. 2 ww. uchwały nie znalazło się dopuszczenie lokalizacji banneru z tworzywa sztucznego o wskazywanych w aktach sprawy wymiarach na tzw. ścianie ślepej Dokonując też szczegółowego poinformowania strony o wszystkich w zasadzie aspektach postępowania, organ zebrał materiał dowodowy w sposób wyczerpujący i wypełnił zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, o której mowa w art. 7 i art. 77 K.p.a. tj. w toku postępowania podjął czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto Sąd nie dopatrzył się naruszenia pozostałych przepisów postępowania wymienionych w skardze, jak art. 75 § 1 k.p.a. oraz art.80 k.p.a. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.