IV SA/Po 855/13
WyrokWSA w Poznaniu2014-01-29
Skład orzekający: Maciej Busz, Ewa Kręcichwost-Durchowska, Izabela Bąk-Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, wydana na podstawie przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2012 r., może zostać utrzymana w mocy, jeśli prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego powstało przed tą datą, a postępowanie powinno być prowadzone według przepisów dotychczasowych?Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Uznał, że organy obu instancji rażąco naruszyły prawo, nie stosując przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2012 r. do sprawy, w której prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego powstało przed tą datą. Postępowanie powinno być prowadzone według przepisów dotychczasowych, a brak podstaw prawnych do wydania decyzji na podstawie nowych przepisów skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji o uznaniu P. W. za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Organ I instancji wydał decyzję, wskazując na uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego i niewywiązywanie się z zobowiązań. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący P. W. wniósł skargę do WSA, kwestionując zasadność decyzji. WSA stwierdził nieważność obu decyzji.Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2012r. nr [...]
|Sygn. akt IV SA/Po 855/13 |
|UZASADNIENIE |
| |
|Decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2012r. nr [...], na podstawie art.5 ust.3 i 3a w zw. z art.2 pkt 3, art.8b i art.25 ustawy z dnia 7|
|września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz.U. z 2009r., Nr 1, poz.7 z późn, zm.) oraz art.104 kpa, uznano P. W. za |
|dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. |
| |
|W uzasadnieniu stwierdzono, iż decyzję o uznaniu za dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wydaje się wobec|
|dłużnika alimentacyjnego, który uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego oraz przez okres ostatnich 6 miesięcy nie wywiązywał się w|
|każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. W dniu [...].04.2012r. zostało |
|skierowane do P. W. wezwanie do osobistego stawiennictwa celem przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego, na które wezwany nie zareagował i nie |
|stawił się. Nadto organ zacytował treść art.5 ust.3 ustawy z dnia 7 września 2007r. w obowiązującym brzmieniu tj. od dnia 1 stycznia 2012r. |
| |
|Od tej decyzji odwołanie wniósł P. W. , stwierdzając, że nie stać go na zapłacenie alimentów, gdyż sam utrzymuje się z lekkich prac dorywczych,|
|zgodził się na zatrzymanie prawa jazdy. |
| |
|Decyzją z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze m.in. na podstawie art.138 § 1 pkt. 1 k.p.a. (Dz.U. z 2000r. Nr 98 |
|poz.1071ze zm.) orzekło utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. |
| |
|W uzasadnieniu organ wprost przywołał treść przepisów art. 5 ust. 1,2,3,3a i 3b ustawy z dnia 07 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym |
|do alimentów. Dalej Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w przypadku strony zachodzi przesłanka z art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy |
|osobom uprawnionym do alimentów w postaci uniemożliwienia przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego. Nadto organ stwierdził, iż w okresie |
|ostatnich 6 miesięcy P.W. nie wywiązywał się w każdym miesiącu z zobowiązań alimentacyjnych na rzecz małoletnich dzieci w kwocie nie niższej |
|niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji postąpił prawidłowo uznając P. W. za |
|dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. |
| |
|W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący P.W. wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego sprawy. Wskazał, że nigdy nie uchylał się |
|od płacenia alimentów, jak znajdzie pracę to będzie alimenty spłacał. |
| |
|W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy przytoczył argumenty powołane w skarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. |
| |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |
| |
|W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 |
|poz.1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu |
|stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z |
|dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy |
|Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia|
|postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, |
|wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź |
|niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec |
|uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to |
|procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. |
|Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony orzeczeniem, czy rozstrzygnięcie wiąże się z negatywnymi |
|skutkami dla strony i im podobnych. |
| |
|Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1|
|cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą |
|prawną. |
| |
|W świetle przeprowadzonej, w oparciu o wyżej powołane przepisy prawa, kontroli sądowoadministracyjnej należy stwierdzić, iż skarga zasługuje na|
|uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych. |
| |
|Przedmiotem kontroli sądu, dokonanej pod kątem zgodności z prawem, stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy |
|decyzję Prezydenta Miasta P. o uznaniu skarżącego P. W. za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. |
| |
|Jak to wynika z treści zaskarżonej decyzji, podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 07 września 2007|
|r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej |
|decyzji. |
| |
|W myśl art. 5 ust. 3 cytowanej ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji), w przypadku gdy dłużnik alimentacyjny |
|uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił: |
| |
|złożenia oświadczenia majątkowego, |
| |
|zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy, |
| |
|bez uzasadnionej przyczyny, w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przyjęcia propozycji odpowiedniego |
|zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach |
|robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych, |
| |
|- organ właściwy dłużnika wszczyna postępowanie dotyczące uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. |
| |
|Przy tym stosownie do art. 5 ust. 3a cytowanej ustawy, decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań |
|alimentacyjnych nie wydaje się wobec dłużnika alimentacyjnego, który przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze |
|zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. |
| |
|Wyżej wymieniony przepis w naprowadzonej tu treści wszedł w życie w dniu 01 stycznia 2012 r., wprowadzony ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o |
|zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2011 r. Nr 205 poz.1212). |
| |
|Trzeba jednak podkreślić, że ustawa ta w art. 3 stanowi, że sprawy o świadczenia rodzinne i świadczenia z funduszu alimentacyjnego, do których |
|prawo powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają rozpatrzeniu na zasadach i w trybie określonych w przepisach |
|dotychczasowych. Wyjątek stanowił tu zapis art. 4 tej ustawy stanowiący, że jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy organ właściwy|
|dłużnika złożył do starosty wniosek o zatrzymanie prawa jazdy, a w sprawie nie została wydana decyzja ostateczna, starosta zwraca wniosek |
|organowi właściwemu dłużnika w celu przeprowadzenia postępowania na zasadach i w trybie ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym |
|niniejszą ustawą. |
| |
|W tej mierze wskazać trzeba, co następuje. |
| |
|Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja o której mowa w wyżej cyt. art. 4 ustawy z dnia|
|19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. |
| |
|Bezspornym jest, że przepisy dotychczasowe nie przewidywały wydawania decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od |
|zobowiązań alimentacyjnych, albowiem do dnia 31 grudnia 2011 r. omawiany już art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów |
|stanowił bowiem, co następuje: |
| |
|"w przypadku gdy dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił: |
| |
|1) złożenia oświadczenia majątkowego, |
|2) zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy, |
|3) bez uzasadnionej przyczyny, w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przyjęcia propozycji odpowiedniego |
|zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach |
|robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych |
| |
|- organ właściwy dłużnika składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny |
|(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.4)) oraz kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego". |
| |
|Z treści naprowadzonej regulacji prawnej w sposób jednoznaczny wynika, że na podstawie uprzedniej regulacji prawnej przedmiotowe postępowanie –|
|dotyczące "świadczeń z funduszu alimentacyjnego, do których prawo powstało przed dniem wejścia w życie ustawy" (tj. 01 stycznia 2012 r.) nie |
|mogło się toczyć, skoro brak było ku temu podstaw prawnych. Z akt sprawy wynika, że decyzjami z dnia [...]października 2011r., [...] października |
|2011r., [...] grudnia 2011r. dzieciom skarżącego przyznane zostało prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres począwszy od 1 |
|października 2011r. i 1 listopada 2011r. Skoro więc prawo do tych świadczeń powstało przed dniem 1 stycznia 2012r., to w rezultacie organy |
|administracyjne obowiązane były zastosować art.5 ust.3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, w jego dotychczasowym brzmieniu, |
|obowiązującym przed 1 stycznia 2012r. |
| |
|Według art. 145 § 1 pkt. 2 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję stwierdza jej nieważność |
|w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. |
| |
|Natomiast art. 156 § 1 pkt. 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stanowi: "Organ administracji publicznej stwierdza nieważność |
|decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa". Decyzja wydana jest z rażącym naruszeniem prawa wówczas, |
|kiedy naruszono przepis prawa, którego treść bez żadnych wątpliwości interpretacyjnych może być ustalona w bezpośrednim rozumieniu. Rażącym |
|naruszeniem prawa jest sprzeczność pomiędzy rozstrzygnięciem a treścią przepisu. Taka sytuacja ma miejsce wówczas, gdy załatwienie sprawy |
|decyzją administracyjną stanowi zaprzeczenie jej stanu prawnego. Inaczej mówiąc chodzi o takie załatwienie sprawy, które nie odnosi się do |
|rozpoznawanej sprawy, lecz do jej kontratypu. W takiej sytuacji zachodzi konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwej decyzji z racji |
|istnienia w niej wad o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym (tak: J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo |
|CH. Beck Warszawa 1998 r. str. 813). Innymi słowy decyzja taka została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, |
|wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa albo ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono|
|obowiązek. Zatem cechą rażącego prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze |
|sobą. |
| |
|Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. |
| |
|Organ odwoławczy rozpoznając niniejszą sprawę w ogóle nie zauważył wymienionych wyżej rażących wad prawnych decyzji organu I instancji, czego |
|konsekwencją jest to, że również decyzja tego organu rażąco narusza przepisy prawa procesowego. Innymi słowy organy obu instancji nie zauważyły|
|bowiem zapisu art. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do |
|alimentów (Dz.U. z 2011 r. Nr 205 poz.1212) wyraźnie wskazującego reżim prawny który winien mieć zastosowanie do niniejszego postępowania. |
| |
|Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w z zw. z art. 135 tej |
|ustawy, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz decyzji go poprzedzającej. |
| |
|Na marginesie podkreślenia wymaga, iż organy obu instancji naruszyły art.7, 77, 107 § 3 kpa. W uzasadnieniu decyzji organy nie przeprowadziły |
|analizy materiału dowodowego oraz nie przedstawiły żadnych rozważań prawnych w odniesieniu do wystąpienia przesłanek określonych przepisem |
|art.5 ust.3a ustawy o pomocy osobom....Zarówno organ I jak i II instancji nie stwierdziły, że dłużnik alimentacyjny uniemożliwił przeprowadzenie |
|wywiadu, czy odmówił dokonania określonych czynności, jak wymaga tego przepis prawa. Organ I instancji wskazał jedynie, że dłużnik nie stawił |
|się w celu dokonania czynności. Wezwania organu z dnia 26.04.2012r. skarżący nie odebrał osobiście, pozostawiono w aktach ze skutkiem |
|doręczenia. Organ pomimo nieodebrania przez stronę pisma nie ponowił wezwania. Stwierdzenie przez organ w takiej sytuacji, że dłużnik |
|alimentacyjny nie zgłosił się na wywiad alimentacyjny, nie jest jednoznaczne z tym, że dłużnik uniemożliwił przeprowadzenie tego wywiadu, czy |
|też odmówił dokonania czynności o których mowa w art.5 ust.3 pkt 1-3 cytowanej ustawy. Przepis ten bowiem określa podstawy wszczęcia |
|postępowania o uznanie dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w sytuacji kiedy odmawia on współdziałania z |
|organem i podejmuje świadomą decyzję o utrzymaniu stanu bezskuteczności egzekucji. |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło