IV SA/Po 870/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Donata Starosta Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2011 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odebrania zwierząt oddala skargę ISygn. akt IV SA/Po 870/10 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] stycznia 2010r., nr [...]Burmistrz Miasta i Gminy C. z urzędu, działając na podstawie art. 105 par 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 7 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (T.j. Dz.U. z 2009, nr 79, poz.668) umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. Burmistrz C. w związku z pismem Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami RP Oddział w G., wnoszącym o wydanie decyzji o zabranie zwierząt – królików przetrzymywanych bez dostępu powietrza i światła, pozostawionych bez nadzoru, odebrał czasowo właścicielowi R. P. zam.C. [...] gm.C., cztery króliki i przekazał je do schroniska we W.. Ponadto Burmistrz C. obciążył R. P. kosztami transportu, utrzymywania i koniecznego leczenia zwierząt oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji podano, że króliki są zaniedbane, źle odżywiane, utrzymywane w niewłaściwych warunkach bytowania. Od tej decyzji R. P. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, który to organ decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, w pełni podzielając argumentację organu I instancji. Skargę od tejże decyzji wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. P., domagając się uchylenia decyzji obu instancji i zarzucając, że w dacie wydania królików, skarżący nie był w ich posiadaniu. Wyrokiem z dnia 22 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, nakazując ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego. W związku z powyższym Burmistrz Miasta i Gminy C. w dniu [...].11.2009r. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego celem jego rzetelnego przeprowadzenia. Następnie z uwagi na fakt, iż króliki nie znajdują się u właściciela R. P., a zatem brak przedmiotu sprawy, zaś od momentu odebrania zwierząt minęło prawie 5 lat, postępowanie zostało umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. P., podnosząc że króliki nie zostały mu odebrane lecz skradzione. Decyzją z dnia [...] lipca 2010r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił stan sprawy i podniósł, iż z uwagi na okoliczność podnoszoną przez skarżącego, że króliki nie zostały mu odebrane lecz skradzione winien skierować sprawę do sądu powszechnego i dochodzić ewentualnego odszkodowania na drodze cywilnej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł R. P. i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zwolnienia go od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zaskarżonej decyzji głównie zarzucił, iż nie wskazuje o jakie króliki chodzi, kto, gdzie i kiedy je odebrał, i co się z nimi stało. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji oraz podnosząc, iż skarga nie wnosi żadnych nowych dowodów, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r. Sąd przyznał R. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. oraz odmówił ustanowienia radcy prawnego. Pismem z dnia [...].12.2010r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, iż pełnomocnikiem z urzędu została wyznaczona adw. M. S.. Pismem z dnia [...].01.2011r. R. P. wniósł o zmianę pełnomocnika na radcę prawnego R. S., cofając i wypowiadając pełnomocnictwo ustanowionemu adwokatowi. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011r. Sąd odmówił prawa pomocy R. P., w uzasadnieniu wskazując, iż ewentualny wniosek o zmianę pełnomocnika należy kierować do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej. Pismem z dnia [...].03.2011r. skierowanym na termin rozprawy wyznaczony na dzień [...] marca 2011r. R. P. wniósł o jej odroczenie z uwagi na chorobę. Postanowieniem z dnia [...] marca 2011r., na rozprawie Sąd przychylił się do wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze. Ponadto zgodnie z art.153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku sądu i dotyczy wykładni przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję organu I i II instancji w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, doszedł do przekonania, iż decyzje te nie naruszają prawa, a więc brak podstaw uzasadniających wyeliminowanie je z obrotu prawnego. W przedmiotowej sprawie Burmistrz C. w dniu [...].11.2009r. zawiadomił o ponownym wszczęciu postępowania, informując o możliwości składania wniosków, zastrzeżeń, uzyskiwania wyjaśnień i zapoznawania się z dokumentami, o czym zawiadomił skarżącego. Następnie decyzją umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zgodnie z art.105 par 1 kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Przesłanki umorzenia postępowania powstają zawsze i tylko w konkretnej sprawie administracyjnej, dotyczącej indywidualnie oznaczonej osoby i nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od tej sprawy, po prostu poza nią nie mogą istnieć, bo samo pojęcie "bezprzedmiotowości postępowania" odnosi się do sprawy, w której ono się toczy. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania wynikać będzie z kilku różnych przyczyn, które można podzielić na podmiotowe oraz przedmiotowe. Przyczyny te mogą powstać na skutek faktów naturalnych lub na skutek zdarzeń prawnych. Klasyczna postać bezprzedmiotowości postępowania ujawni się wtedy, gdy przedmiot rozstrzygnięcia w sprawie prawnie nie istnieje (wyrok NSA z 1 marca 1984r. II SA 2085/83, ONSA 1984, nr 1, poz.23).Prawidłowo zatem z uwagi na fakt, iż zwierząt – królików nie ma, a od momentu odebrania ich skarżącemu upłynęło 5 lat organ I instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Prawidłowo również skarżący został pouczony przez organ II instancji, iż skoro uważa, co również podnosi w skardze, że króliki zostały mu skradzione winien skierować sprawę do organów ścigania, bądź do sądu powszechnego i dochodzić ewentualnego odszkodowania na drodze cywilnej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ppsa orzekł jak w sentencji.