IV SA/Po 880/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie: WSA Maciej Dybowski as. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant: ref.-staż. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego uchyla zaskarżoną decyzję /-/ I.Kucznerowicz /-/ B.Popowska /-/ M.Dybowski IV SA /PO 880/04 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]nr [...]Kierownik Miejsko- Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. na podstawie art. 31 ust. 4a ustawy z dnia 29. 11.1990r , art. 104 kpa i uchwały nr V/ 26/90 Rady Miejskiej w G. z dnia [...] w sprawie upoważnienia Kierownika do wydawania decyzji administracyjnych odmówił L. S. przyznania gwarantowanego zasiłku okresowego. W uzasadnieniu stwierdzono, że zgodnie z art. 31 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej gwarantowany zasiłek okresowy przysługuje osobie, która utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych na podstawie przepisów o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu, z powodu upływu okresu jego pobierania , a dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego zgodnie z art. 4 ust.1 – jeżeli w dniu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego samotnie wychowuje co najmniej jedno dziecko do 7 roku życia. Na podstawie posiadanych dokumentów stwierdzono, że L. S. posiada dochód, który nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Ponadto jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku od [...].06.2003r. Gwarantowany zasiłek okresowy przysługuje osobie uprawnionej, która wystąpiła z wnioskiem o jego wypłatę nie później niż w terminie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Termin ten nie został zachowany. Z przeprowadzonych przez OPS wyjaśnień wynika, że w okresie czerwiec – lipiec 2003r zainteresowana uzyskała informację, że jej dochody przekraczają wysokość kryterium określonego art.4 ustawy o pomocy społecznej. L. S. odwołała się od tej decyzji. Decyzją z dnia [...] 06.2004r nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8.03.1990r o samorządzie gminnym, art. 17 i 18 ustawy z dnia 12.10.1994r o samorządowych kolegiach odwoławczych, § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.11.2003r w sprawie obszarów właściwości SKO, art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 kpa umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu powołano się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji, twierdząc, że pod rządami ustawy z dnia 29.11.1990r o pomocy społecznej decyzję tę należałoby utrzymać w mocy. Z dniem 1.05.2004 r. weszła jednak w życie ustawa z dnia 12.03.2004r o pomocy społecznej i tym samym poprzednia ustawa utraciła moc. Obecnie obowiązująca ustawa w katalogu świadczeń pieniężnych nie przewiduje takiego świadczenia jak gwarantowany zasiłek okresowy. W związku z powyższym nie znajduje zastosowania przepis art.150 obecnie obowiązującej ustawy, który stanowi : " że do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy " i dlatego SKO orzekło jak w sentencji, uznając bezprzedmiotowość postępowania. W dniu [...] L. S. wniosła skargę na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, twierdząc, że jej argumenty nie były brane pod uwagę i że została skrzywdzona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając wywody zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi – zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdziło, że organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego prawidłowo ustalił, że Skarżącej nie przysługuje gwarantowany zasiłek okresowy. Dodatkowo swoje rozstrzygnięcie oparł na podstawie art.149 ust. 1 ustawy z dnia 12.03.2004r o pomocy społecznej, który stanowi, że z dniem wejścia w życie ustawy wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29.11.1990r o pomocy społecznej, z wyjątkiem decyzji określonych w ust. 2 i 3 oraz art.152 ust. 3 i art. 154 ust. 8. W ocenie Sądu decyzja organu II instancji jest nieprawidłowa albowiem niesłusznie przyjęto, że wejście w życie w dniu 1.05.2004r ustawy z dnia 12.03.2004r o pomocy społecznej uczyniło postępowanie odwoławcze bezprzedmiotowym i w związku z tym należało je umorzyć.Zdaniem Sądu organ II instancji winien rozpoznać merytorycznie odwołanie Skarżącej. Przepis art.149 ust. 1 ustawy z dnia 12.03.2004r o pomocy społecznej jest przepisem materialno- prawnym i przewiduje wygaśnięcie wszystkich decyzji, lecz ze skutkiem ex nunc. Zasadne jest powołanie się na uzasadnienie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8.03.2005r , który stwierdził, że " wygaśnięcie decyzji nie powoduje " uznania za niebyłe" tego , co się wydarzyło od momentu wydania decyzji do 1.05.2004r... Wygaśnięcie decyzji przyznającej świadczenie powoduje, że ustaje ( od daty wygaśnięcia ) obowiązek wypłacania świadczeń na przyszłość, co w niczym nie narusza podstawy prawnej i prawidłowości dotychczasowo wypłaconych świadczeń. Tak jest w wypadku wygaśnięcia decyzji pozytywnych ( przyznających świadczenie ). Natomiast w wypadku decyzji negatywnej, nawet jej wygaśnięcie nie zdezaktualizuje powinności dokonania kontroli przez sąd administracyjny". ( wyrok TK z dnia 8.08.2005r, P 15/04, OTK – A 2005/3/21 ). Organ II instancji winien zbadać zgodność z prawem decyzji wydanej przez MOPR w dniu [...]10.2003r albowiem to orzeczenie zapadło jeszcze przez dniem 1.05.2004r. Zdaniem Sądu Skarżący ma interes prawny w żądaniu rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy a organ winien wydać merytoryczną decyzję. W związku z powyższym sprzeczne z przepisami prawa było uznanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że postępowanie przed organem II instancji stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30.08.2003r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi : a ) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b ) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c ) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 105 § 1 kpa oraz art. 138 § 1 pkt 3 kpa . Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało ją uchylić. /-/ I.Kucznerowicz /-/ B.Popowska /-/ M.Dybowski jf