IV SA/Po 895/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant st. sekr. sąd. Natalia Kańduła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi W. S., W. Z., R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 roku; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz W. S. kwotę [...]złotych ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz R. Z. i W. Z. solidarnie kwotę [...]złotych ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz W. S., W. Z., R. Z. solidarnie kwotę [...]złotych ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. Wójt Gminy [...] (dalej jako: "Wójt", "organ I instancji") ustalił na wniosek K. J. warunki zabudowy dla zabudowy magazynowej - budowa hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych na działce nr [...] w obrębie wsi [...], w gminie [...]. Decyzja powyższa została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "Kolegium", "organ II instancji") decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Wójt, po ponownym rozpatrzeniu uzupełnionego wniosku K. J., decyzją z dnia [...] października 2016 r. ustalił warunki zabudowy dla opisanej powyżej inwestycji, a decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 08 listopada 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 308/17 uchylił obie powyższe decyzje. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. na podstawie art. 59 ust. 1 i 2, art. 60 ust. 1 oraz art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm.) ustalił warunki zabudowy dla budowy hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych na terenie działki nr [...] położonej w [...]. W zakresie ustalenia warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego organ określił następujące warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego: a) obowiązującą linię zabudowy, jak na załączniku graficznym do decyzji, tj. w odległości 8,0 m od granicy z drogą powiatową o nr ewid. działki [...], ulicą [...], jako kontynuację linii zabudowy istniejących budynków; b) powierzchnia zabudowy budynku: od 200 do 550 m˛, co stanowi ok. od 8,7% do 23,9% powierzchni działki; c) minimalna powierzchnia biologicznie czynna: od 30% do 40% powierzchni działki; d) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej (spodu gzymsu, attyki, okapu głównego dachu): od 2,50 do 7,0 m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem; e) szerokość elewacji frontowej budynku: od 15 m do 26 m; f) jedna kondygnacja nadziemna; g) rodzaj dachu, ukształtowanie głównych połaci dachowych: dach dwuspadowy o połaciach zbiegających się symetrycznie w kalenicy, dopuszcza się dach płaski; h) kąt nachylenia głównych połaci dachu: od 3° do 30°; j) wysokość głównej kalenicy budynku: od 3,50 m do 9,0 m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem; k) usytuowanie głównej kalenicy bryły budynku hali magazynowej równolegle lub prostopadle do granicy z działką o nr ewid.[...] Następnie organ wskazał ustalenia dotyczące ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu oraz zdrowia ludzi, ustalenia dotyczące ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, ustalenia dotyczące obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej: a) dostęp do drogi publicznej — drogi powiatowej o nr ewid. działki [...], ulicy [...], dostęp do drogi publicznej zapewnić należy poprzez budowę jednego zjazdu z drogi powiatowej nr [...] [...]; b) dostawa wody — z sieci wodociągowej, zgodnie z przepisami odrębnymi; c) zasilanie w energię elektryczną — z sieci elektroenergetycznej, na warunkach określonych przez gestora sieci, zgodnie z przepisami odrębnymi; d) zasilanie w energię cieplną — z indywidualnej kotłowni; e) odprowadzanie ścieków — do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, zgodnie z przepisami odrębnymi; f) gospodarowanie odpadami — nakaz magazynowania segregowanych odpadów komunalnych w przystosowanych do tego celu pojemnikach, usytuowanych w wyznaczonych miejscach na terenie posesji i zagospodarowanie ich zgodnie z regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie gminy oraz z przepisami odrębnymi; g) zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych — zagospodarowanie na terenie działki; h) kolizje i skrzyżowania z istniejącym uzbrojeniem podziemnym i nadziemnym należy zaprojektować i zrealizować po uzgodnieniu z gestorem sieci, zgodnie z obowiązującymi przepisami; W zakresie wymagań dotyczące ochrony interesów osób trzecich organ I instancji wskazał: a) zabudowa i zagospodarowanie terenu nie może ograniczać dostępu do drogi publicznej dla innych działek; b) zabudowa i zagospodarowanie terenu nie może ograniczać korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności dla obiektów zlokalizowanych na innych działkach; c) zabudowa i zagospodarowanie terenu nie może ograniczać dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (osób trzecich); d) w projekcie technicznym należy zastosować takie rozwiązania aby nie wnosić dodatkowych uciążliwości na tereny sąsiadujące, w zakresie zanieczyszczenia powietrza, hałasu i drgań; e) realizacja inwestycji nie może zmieniać stosunków wodnych na sąsiednich działkach osób trzecich. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż inwestycja planowana jest na terenie na którym nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Sporządzenie projektu decyzji powierzono uprawnionemu urbaniście. Po uzupełnieniu przez inwestora wniosku poprzez doprecyzowanie parametrów dla projektowanego budynku, oraz po przeprowadzeniu ponownej analizy stanu faktycznego i prawnego obszaru analizowanego przedmiotowej inwestycji ustalono, iż zostały spełnione wszystkie warunki ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uzyskano wymagane przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pozytywne uzgodnienia. Organ ustalił, że najbliższym sąsiedztwie przedmiotowego terenu występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi, zabudowa mieszkaniowo — usługowa, zabudowa usługowa, zabudowa produkcyjno-usługowo-magazynowa oraz zabudowa gospodarcza. Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2000 r. jest to obszar zainwestowany. Projektowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu uprawniony urbanista wyznaczył wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudów obszar analizowany. Granice obszaru analizowanego wyznaczono na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 stanowiącej część graficzną niniejszej analizy w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontowej granicy przedmiotowej działki, nie mniejszej jednak niż 50 m, tj. 105 m, zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U z 2003 r., nr 164, poz. 1588 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie"). Za front działki przyjęto część przedmiotowej działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę (zgodnie z § 2 pkt. 5 ww. rozporządzenia). Zgodnie z uzupełnionym w dniu [...].12.2017 r. oświadczeniem front działki stanowi jej fragment przylegający bezpośrednio do drogi powiatowej o nr ewid. działki [...], ulicy [...] (34,0 m). Przyjęty obszar analizowany jest wystarczający' dla właściwego określenia funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż stanowi spójność urbanistyczną planowanej inwestycji z obiektami budowlanymi już istniejącymi w sąsiedztwie. Do analizy przyjęto wszystkie działki znajdujące się w granicach obszaru analizowanego. Nadto organ wyjaśnił, że w przypadku, gdy działka znajduje się na granicy obszaru analizowanego analizie podlegała część działki, na której znajdowała się zabudowa. Po przeanalizowaniu materiałów zebranych w sprawie organ I instancji stwierdził, że mapa dołączona do wniosku, na której wykonano załącznik do decyzji o warunkach zabudowy oraz analizy cech zabudów i zagospodarowania terenu i wyników analizy jest aktualna na dzień sporządzania analizy oraz przedstawia faktyczny stan zagospodarowania sąsiednich działek. W szczególności przeprowadzona szczegółowa analiza wszystkich działek znajdujących się w granicach obszaru analizowanego wykazała, że na terenie wszystkich zabudowanych działek znajdujących się w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi, zabudowa mieszkaniowo — usługowa, zabudowa usługowa, zabudowa produkcyjno-usługowo-magazynowa oraz zabudowa gospodarcza. Zabudowa o tożsamej z planowaną inwestycją funkcji zlokalizowana jest na działkach o nr ewid.[...] i [...], gdzie zgodnie z przeprowadzoną analizą występują budynki produkcyjne, usługowe i magazynowe. W związku z powyższym organ uznał, że projektowana inwestycja polegająca na budowie hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych, stanowi kontynuację funkcji zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym. W dalszej części organ wskazał ustalone cechy zabudowy i zagospodarowania terenu w obrębie obszaru analizowanego: a) linia zabudowy istniejących budynków: - zabudowa zlokalizowana jest w odległości ok. 4,0 — 70,0 m od linii rozgraniczającej drogę - ulicę [...], w odległości do ok. 26,0 od linii rozgraniczającej drogę — ulicę [...], w odległości ok. 3,0 - 24,0 m od linii rozgraniczającej drogę — ulicę [...], w odległości ok. 2,0 — 27,0 m od linii rozgraniczającej drogę — ulicę [...] (zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...].08.2017 r. w sprawie zmiany nazwy ul. [...] w m. [...]) oraz w odległości ok. 5,0 - 27,0 m od linii rozgraniczającej drogę — ulicę K.. Biorąc pod uwagę linię zabudowy istniejących budynków w obszarze analizowanym organ wyznaczył obowiązującą linię zabudowy w odległości 8,0 m od granicy z drogą powiatową o nr ewid. działki [...], ulicą [...]. Wyznaczona obowiązująca linia zabudowy stanowi kontynuację linii zabudowy istniejących budynków w obszarze analizowanym i nie wprowadzi dysharmonii w obszarze analizowanym; b) wskaźnik wielkości powierzchni istniejącej zabudowy w stosunku do powierzchni działki organ ustalił jako zróżnicowany, średni wskaźnik tej wielkości dla obszaru analizowanego wynosi 25%. Zgodnie z wnioskiem inwestora projektowana inwestycja miałaby zająć od 8,7 % do 23,9 % powierzchni działki. Maksymalna wartość tego wskaźnika w granicach obszaru analizowanego występuje na działce nr [...] i wynosi 59,6%. Ponadto zaznaczyć należy, iż w granicach obszaru analizowanego występują działki o wskaźniku zabudowy zgodnym z projektowana inwestycją (np. dz. o nr ewid. [...] - 9,7% oraz działka o nr ewid.[...] - 23,7%). Przyjęta wartość wskaźnika znajduje uzasadnienie w obszarze analizowanym oraz nie wprowadzi zaburzenia w istniejącym ładzie przestrzennym. Projektowana inwestycja będzie stanowiła kontynuację wskaźnika intensywności istniejącej zabudowy oraz gabarytów obiektów budowlanych; c) szerokość elewacji frontowej istniejącej zabudowy: zróżnicowana, średnia szerokość elewacji frontowej z tolerancją 20% wynosi 10,0 m. Zgodnie z § 6 powyżej wskazanego rozporządzenia, szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%. Organ wyjaśni, że dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej, jeżeli wynika to z przeprowadzonej analizy. Zgodnie z przeprowadzoną analizą średnia szerokość elewacji frontowej budynków wynosi 10,0 m, maksymalna szerokość elewacji frontowej budynków w granicach obszaru analizowanego występuje na działce nr [...] i wynosi 31,0 m. W związku z powyższym organ ustalił szerokość elewacji frontowej dla projektowanej inwestycji w przedziale od 15,0 do 26,0 m, zgodnie z wnioskiem inwestora. Podkreślił, że w granicach obszaru analizowanego znajdują się działki o szerokości elewacji frontowej zbliżonej do wnioskowanej (np. dz. o nr ewid. [...] - 15,0 m oraz dz. o nr ewid.[...] - 28,0 m). Przyjęcie wartości szerokości elewacji frontowej nie wprowadzi zaburzenia w istniejącym ładzie przestrzennym; d) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej (gzymsu, attyki) istniejącej zabudowy organ ustalił na nie wyższą niż 7,0 m. Maksymalna wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynków zlokalizowanych w granicach obszaru analizowanego wynosi 9,0 m przy dachach płaskich i pochyłych. W związku z powyższym górną krawędź elewacji frontowej dla przedmiotowego budynku (spodu gzymsu, attyki, okapu głównego dachu) proponuje ustalić się zgodnie z wnioskiem Inwestora - od 2,50 m do 7,0 m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem. Zaznaczono, iż w granicach obszaru analizowanego znajdują się budynki o wysokości elewacji frontowej tożsamej z wysokością górnej krawędzi elewacji frontowej projektowanego budynku (np. dz. o nr ewid. [...] - 2,50 - 4,0 m oraz dz. o nr ewid. [...] - 7,0 m). Przyjęta wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej jest zgodna z wysokością zabudowy w obszarze analizowanym; e) wysokość głównej kalenicy budynku istniejącej zabudowy organ ustalił na nie wyższą niż 9,0 m. Maksymalna wysokość głównej kalenicy istniejącej zabudowy w obszarze analizowanym wynosi nie wyżej niż 13,0 m. Wnioskowana wysokość projektowanego budynku: od 3,50 do 9,0 m. Organ ustalił zatem wysokość głównej kalenicy budynku zgodnie z wnioskiem Inwestora: od 3,50 do 9,0 m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem. Zaznaczono, że w granicach obszaru analizowanego występują budynki o wysokości całkowitej tożsamej z wysokością całkowitą projektowanego budynku (np. dz. o nr ewid.[...] — 4,0 m oraz dz. o nr ewid.[...] — 9,0 m). Przyjęta wysokość jest zgodna z wysokością zabudowy występującej w obszarze analizowanym; f) geometria dachów istniejącej zabudowy: występują dachy pochyłe i płaskie. Ustalony dach dwuspadowy o kącie nachylenia od 3° do 30° z dopuszczeniem realizacji dachu płaskiego jest kontynuacją geometrii dachów budynków znajdujących się w obszarze analizowanym. W toku prowadzonego postępowania zgodnie z art. z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, projekt decyzji o warunkach zabudowy został przesłany w celu uzgodnienia do Starosty [...] w odniesieniu do ochrony gruntów rolnych. Organ uzgadniający nie zajął stanowiska w ustawowym terminie 14 dni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie. W świetle art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uzgodnienie uznano za dokonane. Ponadto na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, projekt przedmiotowej decyzji przesłano do uzgodnienia z Dyrektorem Zarządu Dróg Powiatowych w [...] w zakresie dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej. Organ uzgadniający Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. pozytywnie uzgodnił przedmiotowy projekt decyzji, zobowiązując jednocześnie inwestora do zapewnienia dostępu do drogi publicznej poprzez budowę jednego zjazdu z drogi powiatowej nr [...] o nr ewid. działki [...] na teren działki o nr ewid.[...] położonej przy ulicy [...] w miejscowości [...]. W uzasadnieniu organ uzgadniający ustalił, iż planowana lokalizacja przedsięwzięcia nie jest sprzeczna z celami ruchu drogowego przy zachowaniu w/w warunku. W związku ze skargami stron postępowania dotyczącymi zwiększenia ryzyka pożaru i wybuchu gazu we wcześniej prowadzonej procedurze w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla budowy hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych - projekt decyzji przesłany został w celu uzgodnienia do Państwowej Straży Pożarnej w [...]. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. postanowił odmówić uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji, wskazując, że planowana inwestycja znajduje się w obszarze już zainwestowanym, na którym nie występują zakłady zwiększonego oraz dużego ryzyka powstania poważnej awarii przemysłowej. Ponadto zapisy projektu decyzji, a tym samym charakter planowanej inwestycji nie wypełniają kryteriów w rozumieniu art. 53 ust. 4 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 243a pkt 4 i art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Ponadto organ odniósł się do zarzutów podnoszonych przez W. S. oraz R. i W. Z. w sprawie wniesienia uwag co do zebranego materiału w sprawie i wyjaśnił, że rzetelna analiza wykazała iż w celu ustalenia wymagań nowej zabudowy i zagospodarowania terenu wyznaczono wokół działki budowlanej, która jest przedmiotem niniejszej sprawy obszar analizowany. Granice tego obszaru wyznaczono na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 stanowiącej załącznik do analizy przeprowadzonej na potrzeby ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontowej granicy działki oznaczonej nr ewid.[...], tj. 105 m. Do analizy przyjęto wszystkie działki znajdujące się w granicach obszaru analizowanego, a w przypadku, gdy działka znajdowała się na granicy obszaru analizowanego, analizie podlegała część działki, na której znajdowała się zabudowa. W celu sporządzenia rzetelnej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu dla potrzeb wydania decyzji o warunkach zabudowy analizie podlegała również zabudowa działek znajdujących się na granicy obszaru analizowanego tj. działka nr: [...]. Przyjęty obszar jest wystarczający dla określenia funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu ponieważ stanowi spójność urbanistyczną planowanej inwestycji z obiektami budowlanymi istniejącymi już w sąsiedztwie. Na działce oznaczonej nr ewid.[...] położonej w miejscowości [...], gmina [...] nie występują obiekty zabytkowe oraz stanowiska archeologiczne w związku z czym przedmiotowy projekt decyzji nie wymagał uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Nie sposób nie zgodzić się z uwagą stron, iż budynek Urzędu Gminy w [...] znajduje się w Gminnym Programie Opieki nad Zabytkami na lata 2014-2017. Zaznaczyć jednak należy, że budynek ten zlokalizowany jest w odległości ok. 19 m. od planowanej inwestycji, a więc nie znajduje się w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o ustaleniu warunków zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków, tylko w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską. Teren przeznaczony pod planowaną inwestycję tj. działka nr [...] nie jest objęty ochroną konserwatorską, a więc brak jest podstaw do uzgadniania warunków zabudowy dla takiej inwestycji przez organ konserwatorski. Planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Podkreślono, że przedmiotem niniejszego postępowania jest inwestycja polegająca na budowie hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych, a więc w tym konkretnym zakresie sprawa ustalenia warunków zabudowy dla powyższego zamierzenia budowlanego została zbadana. Z uwagi na powyższe zaznaczyć należy, że organ nie znalazł podstawy do przeprowadzenia badań wpływu na środowisko emisji wszelkich substancji produkcyjnych wydostających się z przedsiębiorstwa inwestora zgodnie z pismem Pani S. oraz Państwa Z.. W związku z zarzutem braku zapisów analizy pod kątem tzw. zasad dobrego sąsiedztwa dotyczącego kontynuacji funkcji cech dla planowanej inwestycji organ poinformował, iż dla potrzeb ustalenia warunków zabudowy dla powyższej inwestycji dokonana została rzetelna analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Do analizy przyjęto wszystkie działki znajdujące się w granicach obszaru analizowanego tj. w odległości 105 m., a w przypadku, gdy działka znajdowała się na granicy obszaru analizowanego analizie podlegała część działki, na której znajdowała się zabudowa. Przeprowadzona szczegółowa analiza wszystkich działek znajdujących się w granicach obszaru analizowanego wykazała, że na terenie wszystkich zabudowanych działek znajdujących się w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi, zabudowa mieszkaniowo — usługowa, zabudowa usługowa, zabudowa produkcyjno — usługowo — magazynowa oraz zabudowa gospodarcza, a zabudowa o tożsamej z planowaną inwestycją funkcji zlokalizowana jest na działkach o nr ewid.[...] i [...], gdzie zgodnie z przeprowadzoną analizą występują budynki produkcyjne, usługowe i magazynowe. W związku z powyższym organ uznał, że projektowana inwestycja polegająca na budowie hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych, stanowi kontynuację funkcji zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli W. S., W. Z. i R. Z., reprezentowani przez adwokata F. G.. Odwołujący zarzucili zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: a) art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako: "K.p.a.") poprzez wskazanie w uzasadnieniu decyzji, że działki [...] należące do samego inwestora są działkami sąsiednimi w stosunku do działki [...] i działek [...], podczas gdy działki te znajdują się po drugiej stronie ul. [...] i w istocie nie są kontynuacją dotychczasowej linii zabudowy, tym bardziej, że żadna z działek objęta analizą, a leżąca po tej samej stronie ulicy co działka objęta wnioskiem ([...]), nie posiada charakteru zabudowy usługowej lub magazynowej, lecz zabudowę mieszkaniową, b) art. 6, art. 7 i art. 8, art. 9, art. 11 K.p.a., poprzez naruszenie zasady obowiązku działania przez organy administracji na podstawie przepisów prawa, zasady zaufania do organów administracyjnych, zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrania materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie słusznego interesu obywateli, a wręcz narażenie mieszkańców na znaczną utratę wartości ich nieruchomości, o rażące naruszenie art. 64 § 2 kpa w zw. z art. 63 kpa poprzez pozostawienie pisma uczestników postępowania bez rozpoznania w sytuacji, gdy organ zobowiązany był do wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma poprzez jego podpisanie, 2) naruszenie prawa materialnego tj.: a) art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez brak ustalenia, czy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, b) art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez brak ustalenia, czy decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie będzie niezgodna z przepisami odrębnymi, oraz poprzez ustalenie warunków zabudowy o charakterze przemysłowym, mimo że w sposób oczywisty nie jest to kontynuacja dotychczasowej linii zabudowy, która w tym obrębie ma charakter mieszkalny rodzinny, c) art. 3 pkt 45 ustawy Prawo Ochrony Środowiska w zw. z art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez dokonanie uzgodnień z Komendantem Powiatowym Straży Pożarnej zamiast z Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, 3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania decyzji poprzez przyjęcie, że budynek Urzędu Gminy [...] nie stoi w sąsiedztwie inwestycji, co wiązało się z odstąpieniem od konieczności uzgodnień w tym zakresie wskazanych w art. 53 ustawy o planowaniu przestrzennym, podczas gdy odległość 19 m od inwestycji z całą pewnością wypełnia normę "bezpośredniego sąsiedztwa", 4) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że posadowienie hali magazynowej będzie kontynuacją dotychczasowej linii zabudowy, podczas gdy w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji występuje wyłącznie zabudowa mieszkaniowa i jednorodzinna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] maja 2018 r. utrzymało zaskarżona decyzję organu I instancji w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył dotychczasowy stan faktyczny sprawy i odwołując się do przepisu art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wykonawczego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjął, że planowana inwestycja odzwierciedla cechy zabudowy i zagospodarowania terenu w obrębie obszaru analizowanego. Organ odwoławczy przytoczył ustalenia organu I instancji dotyczące funkcji, cech i parametrów zabudowy oraz wskazania co do nowej zabudowy oraz podzielił ustalenia Wójta, że planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Kolegium podniosło, że do analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przyjęto wszystkie działki znajdujące się w granicach obszaru analizowanego, a w przypadku, gdy działka znajdowała się na granicy obszaru analizowanego analizie podlegała część działki, na której znajdowała się zabudowa. Przeprowadzona analiza wykazała, że na terenie wszystkich zabudowanych działek znajdujących się w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi, zabudowa mieszkaniowo-usługowa, zabudowa usługowa, zabudowa produkcyjno-usługowo-magazynowa oraz zabudowa gospodarcza, a zabudowa o tożsamej z planowaną inwestycją funkcji zlokalizowana jest na działkach o nr ewid.[...] i [...], gdzie występują budynki produkcyjne, usługowe i magazynowe. W związku z powyższym uznać należy, że projektowana inwestycja polegająca na budowie hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych, stanowi kontynuację funkcji zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym. Organ pierwszej instancji zawarł w zaskarżonej decyzji ustalenia dotyczące ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu oraz zdrowia ludzi. Inwestor zobowiązany został do zastosowania w projekcie technicznym takich rozwiązań, aby nie wnosiły dodatkowych uciążliwości na tereny sąsiadujące, w zakresie zanieczyszczenia powietrza, hałasu i drgań. Projekt decyzji o warunkach zabudowy został przesłany w celu uzgodnienia do Starosty [...] w odniesieniu do ochrony gruntów rolnych. Organ uzgadniający nie zajął stanowiska w ustawowym terminie 14 dni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, w związku z czym uzgodnienie uważa się za dokonane (art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Ponadto na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, projekt przedmiotowej decyzji przesłano do uzgodnienia z Dyrektorem Zarządu Dróg Powiatowych w [...] w zakresie dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej. Organ uzgadniający postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. pozytywnie uzgodnił przedmiotowy projekt decyzji, zobowiązując jednocześnie inwestora do zapewnienia dostępu do drogi publicznej poprzez budowę jednego zjazdu z drogi powiatowej nr [...] o nr ewid. działki [...] na teren działki o nr ewid.[...] położonej przy ulicy [...] w miejscowości [...]. Ponadto na budowę zjazdu należy uzyskać zgodę od Zarządu Dróg Powiatowych w [...]. Projekt decyzji przesłany został w celu uzgodnienia również do Państwowej Straży Pożarnej w [...]. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. odmówił uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji. W uzasadnieniu organ uzgadniający wskazał, iż Gmina [...] nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a planowana inwestycja znajduje się w obszarze już zainwestowanym, na którym nie występują zakłady zwiększonego oraz dużego ryzyka powstania poważnej awarii przemysłowej. Ponadto zapisy projektu decyzji, a tym samym charakter planowanej inwestycji nie wypełniają kryteriów w rozumieniu art. 53 ust. 4 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 243a pkt 4 i art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Wbrew zarzutom odwołania, działki oznaczone nr ewid.[...] i [...] znajdujące się w obszarze analizowanym, dostępne z tej samej drogi tj. działki nr [...] stanowiły przedmiot analizy. W ocenie Kolegium, występowanie na powyższych nieruchomościach zabudowy produkcyjno-usługowo-magazynowej wypełnia kryteria "sąsiedztwa", gdyż chociażby działka nr [...] przy ul. [...] jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie; kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Zdaniem Kolegium nie można zgodzić się z zarzutem dotyczącym zaniechania wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrania materiału dowodowego i nieuwzględnienie słusznego interesu obywateli. Jak wynika z akt sprawy, pisma dotyczące wszczęcia i zakończenia postępowania administracyjnego w w/w sprawie dostarczane były pełnomocnikowi odwołujących. W rezultacie termin do ustosunkowania się dla stron liczony był od daty skutecznego doręczenia pisma ich adwokatowi (art. 40 § 2 K.p.a.). Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że niezasadny jest zarzut dotyczący rażącego naruszenia art. 64 § 2 K.p.a. w zw. z art. 63 K.p.a. poprzez pozostawienie pism uczestników postępowania bez rozpoznania. Organ ustosunkował się do twierdzeń stron w decyzji kończącej postępowanie administracyjne, o czym strony poinformowane zostały odrębnym pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Organ zasadnie uznał, że podnoszone przez strony uwagi nie wymagały dalszego prowadzenia postępowania dowodowego, a większość zarzutów dotyczyła okoliczności faktycznych, a nie prawnych. Wbrew twierdzeniu odwołujących, SKO wskazało, że organ w pkt 6 zaskarżonej decyzji zawarł informacje dotyczące ustaleń w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej. Bezpodstawne są również zarzuty odwołania, jakoby organ w żaden sposób nie zbadał, czy przedmiotowa decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Przedmiotem niniejszej sprawy jest inwestycja polegająca na budowie hali magazynowej, zjazdu z drogi powiatowej i miejsc postojowych, a nie hala produkcyjna. Organ badał sprawę w zakresie zgodności inwestycji z przepisami odrębnymi. Organ ustalił, że dla działki oznaczonej nr ewid.[...] położonej w miejscowości [...] nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], przeznaczający w/w teren na cele mieszkaniowe. Działka ta zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] lutego 2000 r., stanowi obszary zainwestowane. Ponadto, na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] uchwalonego przez Gminną Radę Narodową w [...] Uchwałą nr [...] z dnia [...] września 1988 r. obowiązującego do 2000 r., Wójt Gminy [...] Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 1999 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki oznaczonej nr ewid.[...], w których działka winna przeznaczona być pod budowę budynku mieszkalnego wolno stojącego. Przedmiotowa decyzja opatrzona była jednak terminem ważności tj. 12 miesięcy od daty jej uprawomocnienia. Nie sposób było zgodzić się z zarzutami stron do przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości pod budownictwo mieszkaniowe. Pierwotnie wydana decyzja o warunkach zabudowy utraciła swoją moc w dniu [...] maja 2000 r., a zgodnie z wypisem z rejestru gruntów i budynków nieruchomość ta stanowi zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie budowy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 3 pkt 45 ustawy Prawo Ochrony Środowiska w zw. z art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Kolegium stwierdziło, że jak wynika z postanowienie Komendanta Powiatowej Straży Pożarnej, po przeprowadzonej analizie przesłanego materiału stwierdzono, że Gmina [...] nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a planowana inwestycja ma się znajdować na obszarze już zainwestowanym, na którym zgodnie z informacją Komendanta nie występują zakłady zwiększonego oraz dużego ryzyka powstania poważnej awarii przemysłowej. Z uwagi na charakter inwestycji (tj. hala magazynowa) oraz informację Komendanta Powiatowej Straży Pożarnej, iż w obrębie planowanej inwestycji nie występują zakłady zwiększonego oraz dużego ryzyka powstania poważnej awarii przemysłowej organ pierwszej instancji zasadnie uznał, iż nie występuje konieczność uzgadniania projektu decyzji z Komendantem Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w odniesieniu do zakładów o dużym ryzyku występowania poważnej awarii przemysłowej. Odnosząc się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania decyzji poprzez przyjęcie, że budynek Urzędu Gminy [...] nie stoi w sąsiedztwie inwestycji, co wiązało się z odstąpieniem od konieczności uzgodnień w tym zakresie wskazanych w art. 53 ustawy o planowaniu przestrzennym, Kolegium uznało za trafne stanowisko organu pierwszej instancji, że skoro na działce oznaczonej nr ewid.[...] położonej w miejscowości [...], gmina [...] nie występują obiekty zabytkowe oraz stanowiska archeologiczne, projekt decyzji nie wymagał uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ winien dokonać uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków. Planowany budynek hali magazynowej usadowiony ma zostać w odległości ok. 19 m od budynku Urzędu Gminy, który znajduje się w Gminnym Programie Opieki nad Zabytkami na lata 2014-2017. Natomiast działka będąca przedmiotem niniejszej sprawy tj. oznaczona nr ewid.[...] nie jest objęta żadną z form ochrony zabytków. Inwestor został natomiast zobowiązany do zastosowania w projekcie technicznym takich rozwiązań, aby nie wnosiły dodatkowych uciążliwości na tereny sąsiednie, w zakresie zanieczyszczenia powietrza, hałasu i drgań. Na uwzględnienie nie zasługiwał również w ocenie SKO zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, że posadowienie hali magazynowej będzie kontynuacją dotychczasowej linii zabudowy, podczas gdy w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji występuje wyłącznie zabudowa mieszkaniowa i jednorodzinna. Przeprowadzona analiza wszystkich działek znajdujących sic w granicach obszaru analizowanego wykazała, że w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi, zabudowa mieszkaniowo-usługowa, zabudowa usługowa zabudowa produkcyjno-usługowo-magazynowa oraz zabudowa gospodarcza. Zabudowa o tożsamej z planowaną inwestycją funkcji zlokalizowana jest na działkach oznaczonych nr ewid.[...] i [...] (dostępne z tej samej drogi tj. ul. [...]), gdzie zgodnie z przeprowadzoną analizą występują budynku produkcyjne, usługowe i magazynowe. Z uwagi na zróżnicowanie linii zabudowy istniejących budynków w obszarze analizowanym, wyznaczenie nieprzekraczalnej linii zabudowy w odległości 8,0 m od granicy z drogą powiatową o nr ewid. działki [...], ulicą [...] jest dopuszczalne i należy uznać, że linia zabudowy nie wprowadzi dysharmonii w obszarze analizowanym. W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja jest prawidłowa pod względem formalnym, zawiera wymagane załączniki w postaci wyników analizy w wersji opisowej i graficznej oraz w postaci mapy w skali 1:1000 z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] maja 2018 r. złożyli W. S., W. i R. Z. reprezentowani przez pełnomocnika wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucili naruszenie: 1. przepisów postępowania: - art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz braku wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego, z całkowicie subiektywną analizą funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu stosownie do wymogów wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bez przeprowadzania wizji lokalnej; 2. naruszenie prawa materialnego tj.: - art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez: a) błędne przyjęcie, że wnioskowana inwestycja kontynuuje funkcję i sposobu zagospodarowania przestrzennego terenów sąsiednich, podczas gdy w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa i usługowo-mieszkaniowa, w związku z czym planowana inwestycja magazynowo - przemysłowa nie kontynuuje funkcji w obszarze analizowanym, b) przyjęcie, że działka nr [...] stanowi kontynuację dotychczasowej linii zabudowy podczas, gdy w rzeczywistości graniczy z jednej strony z budynkiem Gminy działka [...], który nota bene w chwili obecnej jest w trakcie wpisywania na listę zabytków, z drugiej zaś z domami o funkcji mieszkalnej, zaś działki [...] nie są w tożsamej linii zabudowy i nie mogą stanowić w tym zakresie punktu odniesienia z uwagi na to, że są oddzielone drogą, zaś działki rzeczywiście sąsiadujące [...] stanowią budowle o charakterze wyłącznie mieszkaniowym, c) przyjęcie, że sam fakt przeznaczenia danego typu działki, jest jednoznaczny z jej rzeczywistym wykorzystaniem do tego celu i daje podstawy do przyjęcia, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy zgodnie ideą wnioskodawcy jest w istocie kontynuacją dotychczasowej linii zabudowy, d) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 64 ust. 1 – 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 21 Konstytucji RP zw. z art. 140 Kodeksu cywilnego, poprzez nieuzasadnione ograniczenie prawa własności przysługujących skarżącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 13 lutego 20179r. sygn. akt IV SA/Po 1074/18, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd zauważył, że kwestią o fundamentalnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy jest stwierdzenie, czy planowana inwestycja będzie mieściła się w zakresie pojęcia "dobrego sąsiedztwa", a więc czy jej realizację można będzie w przyszłości zakwalifikować jako kontynuację funkcji zabudowy oraz zagospodarowania terenu. W powyższym zakresie Sąd przyjął, że działkami o przeznaczeniu podobnym do wnioskowanej inwestycji, są dostępne z tej samej drogi publicznej (ul. [...] działki na których funkcjonują produkcja, usługi i magazyny o numerze [...]. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie prawidłowo wyznaczono teren analizowany w oparciu o wskazania zawarte w § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia, przyjmując trzykrotność szerokości frontu działki inwestycyjnej o nr ewidencyjnym [...], tj. 105 m. Organ prawidłowo uwzględnił w analizie wszystkie działki znajdujące się w terenie analizowanym, a w sytuacji, gdy obszar tych działek wykraczał poza teren analizowany organ zasadnie wyjaśnił, że analizie podlega część działki, na której znajdowała się zabudowa. Teren ten wyznaczony został na kopii odpowiedniej mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dopuszczonej skali 1:1000, załączonej do decyzji organu I instancji i stanowiącej jej integralną część. Za niezasadne uznano twierdzenie skarżących, że dla oceny kontynuacji funkcji należy uwzględnić jedynie funkcje działek położonych w bezpośrednim sąsiedztwie i to po tej samej stronie ulicy co działka inwestycyjna. Takie zawężenie działek wziętych do analizy funkcji, a także cech i parametrów pozostaje w sprzeczności z dyspozycją art. 61 ust. 1 pkt 1 i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 3 rozporządzenia określających obszar analizowany przyjęty do oceny, jak to wskazano powyżej. W dalszej kolejności Sąd wskazał, że organ I instancji określając parametry nowej zabudowy określił przedziały każdego parametru zabudowy, które zostały określone w wyniku analizy istniejącej już zabudowy – nie naruszając obowiązujących przepisów prawa. W szczególności za chybiony uznano zarzut skarżących o nieprawidłowym wyznaczeniu linii zabudowy. Zdaniem Sądu za prawidłowy uznać należało również parametr powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnych krawędzi elewacji frontowych oraz geometrii dachu. Zdaniem Sądu organy administracji dokonały prawidłowej analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy i właściwie ustaliły stan faktyczny i prawny terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Dokonana analiza pozwiło na stwierdzenie, że planowana inwestycja kontynuuje funkcję, cechy i parametry zagospodarowania terenu występujące w obszarze analizowanym. Odnosząc się do zarzutu skarżących związanego z zabytkowym charakterem budynku urzędu gminy znajdującego na działce bezpośrednio sąsiadującej z działką inwestycyjną Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] w piśmie z [...] czerwca 2018r. w sprawie warunków zabudowy przedmiotowej hali magazynowej stwierdził, że na terenie działki inwestycyjnej nr [...] nie znajdują się obiekty ujęte w gminnej ewidencji zabytków, brak stanowisk archeologicznych uzasadniających obowiązek uzgodnienia tego organu dla przedmiotowej inwestycji. Nadto, konserwator zabytków stwierdził, że [...] nie posiada ujętego w gminnej ewidencji zabytków układu urbanistycznego, ruralistycznego, ani takich układów wpisanych do rejestru zabytków. Także budynek urzędu gminy nie stanowi zabytku wpisanego do ewidencji zabytków, nie znajduje się także na obszarze objętym ochroną konserwatorską, nie potwierdził tego bowiem konserwator zabytków. Przyznali to sami skarżący wskazując, że obecnie trwa procedura weryfikacji wojewódzkiej ewidencji zabytków. Organy prawidłowo ustaliły także w oparciu o uzgodnienie Powiatowego Komendanta Straży Miejskiej, że dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzgodnienie w zakresie ochrony przeciwpożarowej o jakim mowa w art. 53 ust 4 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Planowana inwestycja nie należy to katalogu inwestycji wymagających takiego przewidzianego prawem uzgodnienia. Za niezasadne uznano również zarzuty skarżących, jakoby organy nie rozważyły podnoszonych zarzutów co do zgłoszonego wniosku o wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowej hali magazynowej i nie ustosunkowały się w toku postępowania do zgłaszanych przez skarżących zastrzeżeń. Zebrane akta sprawy dowodzą, że organy przed wydaniem decyzji zawiadomiły strony o treści art. 10 K.p.a., a treść uzasadnienia decyzji organu I instancji wskazuje, że organ odniósł się do zgłoszonego przez skarżących osobiście ich stanowiska w sprawie. Za chybione uznano również zarzuty dotyczące uciążliwości projektowanej inwestycji i konieczności zabezpieczenia przed hałasem oraz spadku wartości działek skarżących oraz obniżenia komfortu mieszkania. Równocześnie Sąd zauważył, że organy nie zweryfikowały w sposób prawidłowy w odniesieniu do projektowanej inwestycji spełnienia wymogu z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W aktach administracyjnych sprawy brak jest aktualnych umów, oświadczeń lub zapewnień dostawców tzw. mediów o możliwości podłączenia przedmiotowej inwestycji do istniejących lub projektowanych sieci wodociągowej oraz w zakresie zasilenia w energię elektryczną. W tym kontekście stwierdzenie przez organy obu instancji, iż istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego uznać należało przedwczesna. Uchybienie to musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. W toku ponownego rozpoznania sprawy przez Kolegium inwestor K. J., w wykonaniu wezwania organu odwoławczego przedłożył w dniu [...] lipca 2019 r. warunki techniczne wykonania przyłącza wodociągowego wydane przez Przedsiębiorstwo Komunalne w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. oraz oświadczenie [...] z dnia [...] lipca 2019 r., że istniejące i planowane uzbrojenie jest wystarczające dla przyłączenia obiektu budowlanego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. W uzasadnieniu skargi podtrzymano stanowisko zawarte w decyzji z dnia [...] maja 2018 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2019 r. złożyli W. S., W. i R. Z. reprezentowani przez pełnomocnika wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący powtórzyli zarzucili naruszenie: 1. przepisów postępowania: - art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz braku wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego, z całkowicie subiektywną analizą funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu stosownie do wymogów wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bez przeprowadzania wizji lokalnej; 2. naruszenie prawa materialnego tj.: - art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez: a) błędne przyjęcie, że wnioskowana inwestycja kontynuuje funkcję i sposobu zagospodarowania przestrzennego terenów sąsiednich, podczas gdy w obszarze analizowany m występuje zabudowa mieszkaniowa i usługowo-mieszkaniowa, w związku z czym planowana inwestycja magazynowo - przemysłowa nie kontynuuje funkcji w obszarze analizowanym, b) przyjęcie, że działka nr [...] stanowi kontynuację dotychczasowej linii zabudowy podczas, gdy w rzeczywistości graniczy z jednej strony z budynkiem Gminy działka [...], który nota bene w chwili obecnej jest w trakcie wpisywania na listę zabytków, z drugiej zaś z domami o funkcji mieszkalnej, zaś działki [...] nie są w tożsamej linii zabudowy i nie mogą stanowić w tym zakresie punktu odniesienia z uwagi na to, że są oddzielone drogą, zaś działki rzeczywiście sąsiadujące [...] stanowią budowle o charakterze wyłącznie mieszkaniowym, c) przyjęcie, że sam fakt przeznaczenia danego typu działki, jest jednoznaczny z jej rzeczywistym wykorzystaniem do tego celu i daje podstawy do przyjęcia, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy zgodnie ideą wnioskodawcy jest w istocie kontynuacją dotychczasowej linii zabudowy, d) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 64 ust. 1 – 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 21 Konstytucji RP zw. z art. 140 Kodeksu cywilnego, poprzez nieuzasadnione ograniczenie prawa własności przysługujących skarżącym oraz art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez błędne przyjęcie, że budynek Urzędu Gminy [...], znajdujący się na działce nr [...] nie stoi w sąsiedztwie planowanej inwestycji, co uzasadniało odstąpienie od uzgodnień z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia [...] października 2019 r. pełnomocnik skarżących wskazał, że w dniu [...] czerwca 2019 r. Wójt Gminy [...] wydał zarządzenie nr [...] w sprawie przyjęcia Gminnej Ewidencji Zabytków Gminy [...], które weszło w życie z dniem podpisania. Zgodnie z informacją uzyskaną od [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2019 r. w wykazie powyższym został ujęty również układ urbanistyczny miasta [...], w granicach którego znajduje się zarówno działka, na której posadowiony jest budynek Urzędu Gminy, jak również działka na której planowana jest inwestycja. W tej sytuacji przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy niezbędne było dokonanie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302 – dalej jako: "P.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Równocześnie, w myśl art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uprzednio wydanym orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W konsekwencji dyspozycja zawarta w art. 153 P.p.s.a. wyznacza obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 308/17 oraz z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 1074/18, ciążący zarówno na organie administracji publicznej, jak i Sądzie orzekającym w sprawie. W powyższym zakresie za nieskuteczne uznać należało zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a. oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Do zarzutów powyższych odniósł się już bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 31 stycznia 2019 r., przesądzając jednocześnie, że planowana inwestycja jest zgodna z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy. Przywołanym powyżej wyrokiem z dnia 31 stycznia 2019 r. nakazano jedynie organowi odwoławczemu uzupełnienie materiału dowodowego poprzez uzyskanie od inwestora aktualnych umów, oświadczeń lub zapewnień dostawców tzw. mediów o możliwości podłączenia przedmiotowej inwestycji do istniejących lub projektowanych sieci wodociągowej oraz w zakresie zasilenia w energię elektryczną. Kolegium wywiązało się z powyższego obowiązku, a inwestor przedłożył w dniu [...] lipca 2019 r. warunki techniczne wykonania przyłącza wodociągowego wydane przez Przedsiębiorstwo Komunalne w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. oraz oświadczenie [...] z dnia [...] lipca 2019 r., że istniejące i planowane uzbrojenie jest wystarczające dla przyłączenia obiektu budowlanego. Równocześnie w tym miejscu zauważyć należy, że ciążący na organie i na sądzie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym. Sytuacja powyższa miała miejsce w niniejszej sprawie gdyż w dniu [...] czerwca 2019 r., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ II instancji, Wójt Gminy [...] wydał zarządzenie nr [...] w sprawie przyjęcia Gminnej Ewidencji Zabytków Gminy [...], które weszło w życie z dniem podpisania. W wykazie powyższym został ujęty również układ urbanistyczny miasta [...], w granicach którego znajduje się zarówno działka, na której posadowiony jest budynek Urzędu Gminy, jak również działka nr [...], na której planowana jest inwestycja. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ winien dokonać uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków. W tej sytuacji przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy niezbędne było dokonanie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. i art. 205 P.p.s.a., jak w punkcie 2, 3 i 4 wyroku, zasądzając od organu na rzecz skarżących kwotę uiszczonego w sprawie wpisu w wysokości [...] zł. na rzecz W. S. oraz [...] zł. solidarnie na rzecz R. Z. i W. Z. (§ 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), [...] zł. opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenia pełnomocnika skarżących w kwocie [...]zł. (§ 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 poz.1800)