IV SA/Po 9/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia 1. podjąć postępowanie zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2014 r. sygnatura akt IV SA/Po 9/14, 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. I.Z. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wskazaną w rubrum, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18.02.2014r. działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) zawieszono postępowanie w sprawie. Powodem zawieszenia był fakt, iż art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r., nr 139 poz. 992 ze zm.), który był podstawą wydanej w sprawie decyzji, objęty został zakresem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13. Jak wynika z akt sprawy skarżąca pismem z dnia 24.03.2014r. oświadczyła, iż rezygnuje z dalszej drogi odwoławczej i wycofuje skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2013r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Mając powyższe na uwadze zasadnym było podjęcie zawieszonego postępowania, celem nadania sprawie dalszego biegu i rozpoznania wniosku o umorzenie postępowania. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż skarżąca wycofała skargę, korzystając tym samym z przysługującego jej uprawnienia do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla sądu wiążące (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz. Warszawa 2004, str. 119). Zgodnie z przepisem art. 60 p.p.s.a. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając na dzień orzekania wskazanych powyżej przesłanek uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 2 sentencji postanowienia.