IV SA/Po 904/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu [...] października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji i zobowiązania do ponoszenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji IV SA/Po 904/18 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławczego w P decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza O. z dnia [...] kwietnia 2018 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. Decyzją z [...] kwietnia 2018 r. zobowiązano R. R. do ponoszenia odpłatności za pobyt jego matki J. R. w domu pomocy społecznej od maja 2018 r. w kwocie [...]zł. Wcześniejsza decyzja z dnia [...] sierpnia 2017 r. nakładała na R. R. obowiązek ponoszenia odpłatności za pobyt jego matki J. R. w domu pomocy społecznej w kwocie [...]zł. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] czerwca 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł R. R.. W złożonej do Sądu skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Kolegium. Uzasadniając swój wniosek R. R. wskazał, że nieoczekiwane nałożenie na niego obowiązku ponoszenia odpłatności za pobyt jego matki w domu pomocy społecznej z dotychczasowej kwoty 677,46 zł na 1472,35 zł może wywołać dla jego rodziny skutki w postaci pozbawienia możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb, jakimi są potrzeby mieszkaniowe. Skarżący wyjaśnił, że wraz z żoną spłacają zaciągnięte kredyty i utrzymują dwoje dzieci, a zwiększenie opłaty za pobyt jego matki w domu pomocy społecznej stanowi, jej dwukrotność, i - w chwili obecnej - Skarżący nie jest w stanie tej kwoty wygospodarować. Skarżący dodał, że niespodziewany w istocie obowiązek ponoszenia opłaty za pobyt matki w domu pomocy społecznej kwocie 1472,35 zł spowoduje zaprzestanie spłaty kredytu, co skutkować będzie wypowiedzeniem umowy kredytowej przez bank, kosztami egzekucji oraz umieszczeniem wpisu w Krajowym Rejestrze Długów, a w konsekwencji doprowadzi do konieczności sprzedaży kredytowanej nieruchomości Skarżącego. Podkreślono, że rodzina Skarżącego nie posiada aktualnie żadnych oszczędności, a nieoczekiwana konieczność natychmiastowego regulowania opłat za pobyt matki Skarżącego w domu pomocy społecznej w kwocie 1472,35 zł spowoduje utratę płynności finansowej tej rodziny i utratę zdolności zaspokajania bieżących potrzeb jej członków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm. – dalej ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny zasadności złożonego wniosku należy podkreślić, że warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnione. Należy zauważyć, iż w art. 61 § 3 ppsa chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Przy czym, w obu przypadkach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I GZ 1/06 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Baza NSA ). W ocenie Sądu Skarżący wykazał, że w rozpoznawanej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, poprzez zagrożenie dla bieżącej egzystencji jego rodziny. Nie ulega wątpliwości, że sama tylko ustalona w niniejszej sprawie kwota którą na skutek decyzji z kwietnia 2018 r. zobowiązany jest ponosić R. R. za pobyt jego matki w domu pomocy społecznej stanowi Ľ dochodów rodziny Skarżącego. Podkreślić należy, że jak wynika z akt sprawy, w sposób precyzyjny opisano aktualną sytuację rodziny Skarżącego oraz wykazano, że natychmiastowa egzekucja ustalonej zaskarżoną decyzją kwoty może pociągnąć za sobą koszty nie tylko w wymiarze ekonomicznym (ponieważ nie ulega wątpliwości Sądu, że świadczenie pieniężne z natury rzeczy ma charakter odwracalny), ale przede wszystkim ogólnoludzkim, bowiem jak wykazano może zachwiać możliwością zaspokojenia najbardziej fundamentalnych, bieżących potrzeb tej rodziny, jakimi są potrzeby mieszkaniowe. Jak zaakcentowano też w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania, obowiązek ponoszenia opłaty za pobyt J. R. we wskazanej kwocie stanowi przede wszystkim zdarzenie niespodziewane dla Skarżącego. Podkreślono też, że jest to zobowiązanie o charakterze miesięcznym, a nie jednorazowym, tymczasem Skarżący i jego małżonka nie posiadają żadnych oszczędności, które pozwoliłyby im nieoczekiwanie wygenerować środki niezbędne do natychmiastowej realizacji obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją i decyzją ją poprzedzającą. Jak wynika z akt sprawy Skarżący i jego małżonka spłacają zaciągnięte kredyty, w tym kredyt konsumpcyjny oraz pokrywają koszty utrzymania poza miejscem zamieszkania pasierbicy Skarżącego. Koszty tych zobowiązań stanowią prawie połowę miesięcznego budżetu tej rodziny. Uwzględniając zatem doświadczenie życiowe Sąd doszedł do przekonania, że w przedstawionej sytuacji nieoczekiwana i natychmiastowa konieczność uiszczania co miesiąc, znacznej kwoty pieniężnej stanowiącej Ľ dochodów rodziny Skarżącego, może – jak wskazuje Skarżący - przekraczać możliwości płatnicze Skarżącego rodząc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa. Dostrzec jednak należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest formą ochrony tymczasowej dla strony. Strona powinna liczyć się z tym, że w razie prawomocnego oddalenia skargi, będzie zobowiązana uiścić ustaloną zaskarżoną decyzją kwotę. Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 ppsa postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym.