IV SA/Po 906/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017r. sprawy z wniosku adwokata B. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adwokata B. W. kwotę [...]zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, tj. kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego Skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata, który rozpoznany został pozytywnie postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2017r. A. B. Waszak będąc pełnomocnikiem skarżącego wyznaczonym na mocy powyższego postanowienia, wziął udział w rozprawie i poinformował Sąd, że wyjaśnił skarżącemu, że przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium uchylająca niekorzystną dla skarżącego decyzję organu I instancji. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu wniósł również o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte nawet w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu mając na uwadze wycofanie skargi, postanowieniem z dnia 5 maja 2017r. sygn. akt IV SA/Po 906/16, działając na rozprawie, umorzył postępowanie nie orzekając o kosztach pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu. Mając powyższe na uwadze, rozpoznając wniosek zgłoszony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714). które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W § 22 w.w rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Mając zatem na uwadze złożenie skargi w dniu 14 września 2016r., stwierdzić należy, że zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801 – dalej rozporządzenie). Stosownie do treści § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia (pkt. 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata (pkt. 2). Sposób ustalania wysokości opłaty, o której stanowi § 2 pkt 1 normuje § 4 rozporządzenia. Zgodnie z jego ustępem pierwszym opłatę ustala się w wysokości co najmniej [...] opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustęp drugi tego paragrafu stanowi zaś, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie wynosi [...] zł. W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić zatem opłatę za czynności adwokata w wysokości ˝ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia, co stanowi kwotę [...]zł (1/2 x [...] zł). Z okoliczności sprawy, w tym akt sądowych i administracyjnych, nie wynikają przesłanki uzasadniające zastosowanie § 4 ust. 2 rozporządzenia i podwyższenie wynagrodzenia ponad opłatę, powyżej wyliczoną w oparciu o § 4 ust. 1 rozporządzenia. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik poza stawiennictwem na rozprawie nie podjął żadnych czynności na rzecz skarżącego. Z tych względów, uwzględniając oświadczenie pełnomocnika, że koszty pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie zostały pokryte nawet w części, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.