IV SA/Po 907/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2009r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić prawa pomocy R.P. pismem z dnia 23 grudnia 2010r.i z dnia 4 stycznia 2011r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W pismach tych skarżący powołał się na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2010r. i wycofanie pełnomocnictwa dla adwokata A.D. Pomijając fakt, iż powyższy wniosek nie został złożony z zachowaniem wymogów formalnych wynikających art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, zwrócić należy uwagę na to, iż skarżący w ramach przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego złożył już wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powyższy wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpatrzony pozytywnie i w dniu 20 kwietnia 2010r. na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W tej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka do reprezentowania R.P. wyznaczyła adwokata A.D. Tym samym mając na uwadze treść art. 243 §2 ppsa, zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy obejmuje także postępowanie egzekucyjne, stwierdzić należy, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mogłaby wnieść w tej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez sąd oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku domagała się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. W przedmiotowej sprawie żaden ze wskazanych wyżej przypadków nie występuje, gdyż ustanowienie radcy prawnego odpowiada swym zakresem ustanowieniu adwokata. Ponadto stwierdzić należy, iż po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa. Oznacza to, iż w przypadku wypowiedzenia pełnomocnictwa, skarżący może wnosić o ustanowienie dla niego nowego adwokata. Wniosek ten kierować należy jednak do właściwej Rady Adwokackiej. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 243 §2 ppsa, postanowiono jak w sentencji.