IV SA/Po 907/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z dnia 31 maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru niepublicznej placówki doskonalenia nauczycieli p o s t a n a w i a odrzucić skargę [...] pismem z dnia 15 października 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z dnia 31 maja 2007 r., nr [...] W związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r. sprawę przekazano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm - dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżąca przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego uczyniła pierwszoinstancyjną decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z dnia 31 maja 2007 r., nr [...]. Od tej decyzji, zgodnie z pouczeniem w niej zawartym, skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do Ministra Edukacji Narodowej, a nie skarga do sądu administracyjnego. Dopiero od rozstrzygnięcia podjętego po rozpoznaniu odwołania mogłaby zostać złożona skarga do sądu. W tym miejscu Sąd wskazuje, że Minister Edukacji Narodowej rozpoznał odwołanie od ww. decyzji i utrzymał ją w mocy decyzją nr [...] z 5 sierpnia 2009 r. Decyzja ta nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i stała się prawomocna. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanego przepisu wynika, że skarga na decyzję I instancji jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na rozstrzygnięcie podjęte w wyniku rozpoznania odwołania. Rozpoznając taką skargę Sąd bada także legalność decyzji I instancji. Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję organu I instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.