IV SA/Po 910/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] września 2010 r. [...] sp. z o.o. w [...] wniosła skargę na decyzję wskazaną w rubrum postanowienia. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, do czasu rozpatrzenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") zasadą, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję, organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, jej wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie jej wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W świetle ostatnio powołanego przepisu to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch ww. przesłanek. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest bowiem wykazanie przez stronę skarżącą takich okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Natomiast w przedmiotowej sprawie w żaden sposób nie uprawdopodobniono, aby wykonanie zaskarżonej decyzji miało skutkować wystąpieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, teza 9 do art. 61). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak trafnie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Z powyższego wynika, że w przypadku złożenia w jednym piśmie skargi wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, pismo to powinno obejmować także uzasadnienie wniosku, które winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), o wadze których przekonany jest wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka w żaden sposób nie uzasadniła złożonego wraz ze skargą wniosku, a tym samym nie wykazała (ani nawet nie wskazała), że może zaistnieć realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić zatem należy, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.