IV SA/Po 917/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko 1. oddala skargę w całości; 2. umarza postępowanie w sprawie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. IV SA/Po 917/15 U Z A S A D N I E N I E Burmistrz Miasta i Gminy Ślesin decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...], na podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 i art. 84 ustawy z dnia 03.10.2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r., Nr 199, poz.1227 ze zm., zwanej dalej ustawą środowiskową), § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.112010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 – dalej rozporządzenie), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 267 – dalej kpa) po rozpatrzeniu wniosku [...] Polska sp. z o.o. w Poznaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko: polegającego na "budowie elektrowni fotowoltaicznej na działkach o nr ewid. [...], obręb [...] oraz nr ewid. [...],[...],[...],[...] obręb [...]", gmina Ślesin i po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej RDOŚ) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Koninie (dalej PPIS) stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W decyzji określono również warunki realizacji w/w przedsięwzięcia i wskazano, że charakterystykę przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że przedmiotowa inwestycja z uwagi na jej rodzaj i skalę nie spowoduje znacznych przekształceń, czy zmian zagospodarowania terenu mogących stwarzać zagrożenie dla środowiska. Po otrzymaniu opinii RDOŚ w Poznaniu, na wezwanie którego inwestor uzupełnił kartę informacyjną i PPIS w Koninie, Burmistrz postanowieniem z dnia [...] lipca.2014r., nr [...] od stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W dniu [...] września 2014r. została wydana decyzja stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. wpłynęło Odwołanie od przedmiotowej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie wniosło je Stowarzyszenie [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją [...] z dnia [...].12.2014 roku uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało .sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowieniem z dnia [...].01.2015 roku Burmistrz Miasta i Gminy Ślesin dopuścił Stowarzyszenie [...] do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu. W uzasadnieniu omawianej decyzji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, biorąc pod uwagę uwarunkowania wymienione w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej przeanalizowano: rodzaj, skalę i charakter inwestycji, wielkość zajmowanego terenu, zakres robót związanych z jej realizacja, prawdopodobieństwo, czas trwania, zasięg oddziaływania oraz odwracalność oddziaływania, a także wykorzystanie zasobów naturalnych, emisję i uciążliwości związane z eksploatacją inwestycji, gęstość zaludnienia wokół inwestycji oraz usytuowanie przedsięwzięcia względem obszarów wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt, ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochrona, w tym obszarów Natura 2000. Planowana inwestycja zlokalizowana będzie na działce o nr ewid. nr [...] obręb [...], w miejscowości [...], gm. Ślesin (elektrownia o mocy 1,2 MWp) oraz na działce o nr ewid. [...],[...],[...], [...] obręb [...], gm. Ślesin (elektrownia o mocy 1,3 MWp). Elektrownie będą od siebie oddalone o około. 250 m. W systemie fotowoltaicznym wykorzystywane będą panele fotowoltaiczne, urządzenia energoelektryczne (inwertery, liczniki elektryczne), transformatory, linie energetyczne oraz przyłącze energetyczne. Powierzchnia działki nr ewid. [...], obręb [...] gm. Ślesin wynosi [...]ha, z czego [...] ha będzie wykorzystane pod budowę elektrowni. Działka ta od strony północnej sąsiaduje z drogą gruntową, od wschodu z drogą asfaltową, od południa i zachodu z gruntami rolnymi. Całkowita powierzchnia działek nr [...],[...],[...],[...] obręb [...], na których planowane jest przedsięwzięcie wynosi około [...]ha, pod budowę elektrowni zostanie wykorzystane [...]ha. Z kolei działki nr [...],[...],[...],[...] obręb [...] sąsiadują od wschodu i zachodu z drogami gminnymi, a od południa i północy z gruntami rolnymi. Obecnie tereny objęte wnioskiem wykorzystywane są rolniczo. Jest to teren o konfiguracji płaskiej. Na działkach objętych inwestycją nie ma żadnych obiektów budowlanych. Planuje się budowę drogi dojazdowej do obiektu, który będzie zlokalizowany na działce o nr wid. [...] obręb [...] wraz z utwardzonymi miejscami postojowymi o powierzchni około [...] m. Panele fotowoltaiczne układane będą na stołach montażowych mieszczących od [...] do [...] paneli każdy; zamontowane będą na stalowych konstrukcjach montażowych nachylonych pod kątem od [...] do [...] stopni. Wysokość konstrukcji montażowej nie przekroczy [...] metrów. Poszczególne panele połączone będą ze sobą kablami solarnymi podwójnie izolowanymi tworzącymi sekcje. Każda z sekcji połączona zostanie z falownikami napięcia (inwerterów) za pomocą kabli solarnych biegnących w korytarzach połączonych z metalową konstrukcją nośną Każda z elektrowni zostanie podłączona do oddzielnych linii średniego napięcia przechodzących w pobliżu tych elektrowni. Do obsługi elektrowni planuje się zatrudnienie dwóch pracowników. Wytwarzane na etapie eksploatacji ścieki bytowe gromadzone będą w szczelnych sanitariatach i okresowo wywożone przez wyspecjalizowaną firmę. Eksploatacja przedmiotowej inwestycji nie będzie się wiązała z emisją substancji do powietrza ani emisją hałasu. Oddziaływania te będą występowały wyłącznie na etapie realizacji przedsięwzięcia. Mycie paneli fotowoltaicznych odbywać się będzie 1 - 2 w roku z użyciem wody z domieszką środków biodegradowalnych.. W celu zabezpieczenia środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniem olejem transformatorowym, pod transformatorami zainstalowane będą misy ze zbiornikiem na olej, zabezpieczające przed ewentualnym jego wyciekiem do środowiska. Panele fotowoltaiczne nie będą wyposażone w wentylatory służące do chłodzenia konstrukcji ogniw. Uwzględniając powyższe, nie przewiduje się, aby eksploatacja planowanej farmy fotowoltaicznej mogła wiązać się z naruszeniami standardów jakości środowiska. Ponadto, powłoka antyrefleksyjna pokrywająca panele fotowoltaiczne zwiększy absorpcję energii promieniowania słonecznego i zapobiegnie niepożądanemu efektowi odbicia światła od powierzchni paneli. Odpady niebezpieczne gromadzone będą w specjalnym magazynie usytuowanym przy jednej z rozdzielnic kontenerowych. Odpady inne niż niebezpieczne magazynowane będą w opisanych pojemnikach lub kontenerach. Wszystkie odpady będą magazynowane czasowo, do chwili żebranin odpowiedniej ilości, a następnie przekazywane uprawnionym podmiotom. Burmistrz podniósł także, że zgodnie z treścią przedstawionej dokumentacji najbliżej położona zabudowa zagrodowa zlokalizowana jest na działce sąsiadującej z działką nr [...] obręb [...]. Natomiast najbliższe zabudowania zagrodowe w sąsiedztwie działek o nr ewid. [...], [...], [...], [...] obręb Piotrkowice znajdują się w odległości ok. [...] m. Uwzględniając charakter inwestycji, przyjęte rozwiązania techniczne, w tym napięcia infrastruktury energetycznej, nie przewiduje się, aby eksploatacja inwestycji mogła wiązać się z przekroczeniami dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych i hałasu w środowisku. Mając natomiast na uwadze art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. c i e ustawy środowiskowej stwierdzono, że eksploatacja przedsięwzięcia nie wiąże się z nadmiernym wykorzystaniem zasobów naturalnych i ryzykiem wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii. Odnosząc się do art. 63 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, na podstawie przedstawionych materiałów stwierdzono, że teren przeznaczony pod inwestycję znajduje się w granicach obszaru chronionego kraj obrazu o nazwie: Goplańsko Kujawski, dla którego brak jest obowiązujących zakazów. Najbliżej położonym obszarem Natura 2000 jest obszar specjalnej ochrony ptaków Dolina Środkowej Warty PLB300002, zlokalizowany ok. [...] km od planowanej inwestycji. Teren przeznaczony pod elektrownię fotowoltaiczną stanowi w całości użytki rolne. Mając na względzie lokalizację inwestycji na obszarze chronionym nie posiadającym obowiązujących zakazów, na terenie rolniczym oraz brak konieczności wycinki drzew i krzewów, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze, w tym na obszary chronione, a w szczególności na siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt oraz ich siedliska, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, ani pogorszenia integralności obszaru Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami. Ponadto Burmistrz zobowiązał Inwestora do obsadzenia granic działek, na których planowana jest przedmiotowa inwestycja roślinnością zimozieloną o zwartym pokroju Odwołanie od tej decyzji wniosło Stowarzyszenie [...]oraz K. D. - oboje reprezentowani przez pełnomocnika adwokata Ł. M., zarzucając jej naruszenie art. 7 w związku z art. 77, w związku z art. 80 kpa poprzez nierozpatrzenie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności treści opinii prywatnej biegłego wojewody wielkopolskiego z zakresu ochrony środowiska określającej działania, jakie należy bezwzględnie podjąć w celu skompensowania wpływu planowanej inwestycji na środowisko, a w efekcie przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów. Zaskarżonej decyzji zarzucono ponadto naruszenie art. 11 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez nie wyjaśnienie w treści uzasadnienia podstawy prawnej wydanej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, niewskazanie w treści uzasadnienia faktycznego dowodów, na których organ oparł poczynione ustalenia faktyczne oraz niewskazanie przyczyny nałożenia obowiązku obsadzenia działek objętych planowaną inwestycją roślinnością zimozieloną o zwartym pokroju. Zaskarżonej decyzji zarzucono również naruszenie art. 63 ust. 2 w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko poprzez niewłaściwe dokonanie analizy uwarunkowań związanych z rodzajem i charakterystyką przedsięwzięcia oraz jego usytuowaniem z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, a w efekcie stwierdzenie, że nie istnieje potrzeba przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W odniesieniu do odwołania złożonego przez Stowarzyszenie [...] [...] Sp. z o. o. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego dr M. K. wniosła o utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin wskazując, że zarzuty przedstawione w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin z dnia [...] kwietnia 2015 r., [...], są bezzasadne. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2015r. pełnomocnik K. D. podał, że jest on właścicielem nieruchomości - działek o numerach [...],[...].[...],[...] obręb ewidencyjny Ślesin i złożył stosowny odpis księgi wieczystej. Decyzją z dnia [...] września 2015r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - dalej kpa), w zw. z art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 2, art. 64 ust. 1, art. 79 ust. 1, art. 84 ust. 1, art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy środowiskowej - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do K. D. oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Odnośnie odwołania K. D. SKO podniosło, że zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie interesu prawnego nie zostało zdefiniowane w Kodeksie postępowania administracyjnego, jednak jak się przyjmuje musi on być indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie a jego istnienie musi znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. W omawianej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko . Organ I instancji uznał że przedmiotowa inwestycja nie będzie stanowić szczególnej uciążliwości oraz nie będzie wykraczać poza nieruchomość na jakiej będzie wznoszona, co wyklucza możliwość uznania za strony właścicieli sąsiadujących nieruchomości. Organ II instancji stwierdził, że K. D. jest właścicielem działek o nr ewid. [...],[...],[...],[...] obręb [...], gmina Ślesin, które stanowią nieruchomość rolną i nie graniczą bezpośrednio .z działkami o nr ewid. [...],[...],[...],[...] obręb [...], gm. Ślesin, przeznaczonymi pod inwestycję. Eksploatacja przedmiotowej inwestycji, jej charakter, nie wiąże się z emisją substancji do powietrza. W skali globalnej może mieć nawet wpływ na zmniejszenie produkcji energii ze źródeł konwencjonalnych, przez co zmniejszy się emisja zanieczyszczeń do środowiska, a tym samym natężenie występowania kwaśnych deszczy, nasycenie smogu i degradacja środowiska. Na etapie eksploatacji planowana inwestycja nie będzie źródłem hałasu z uwagi na zastosowanie naturalnego chłodzenia paneli bez wykorzystania nawiewnego systemu chłodzącego z użyciem wentylatorów. Podczas eksploatacji inwestycji nie będą powstawały ścieki technologiczne. W trakcie eksploatacji inwestycji powstawać będą odpady niebezpieczne oraz inne niż niebezpieczne. Do odpadów niebezpiecznych należeć będą zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione w pozycji 16 02 09 do 16 02 02, lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć, odpady ze stosowania krzemu i jego pochodnych w ogniwach fotowoltaicznych. Co istotne, odpady niebezpieczne magazynowane będą w specjalnym magazynie odpadów i przekazywane będą firmie prowadzącej działalność w zakresie utylizacji, odzysku lub recyklingu odpadów. Pole elektromagnetyczne wytwarzane przez planowaną inwestycję będzie miało wartość niższą od granicznej dopuszczalnej w środowisku i nie spowoduje jakiegokolwiek zagrożenia dla ludzi. Eksploatacja planowanej inwestycji nie będzie miała również wpływu na wody podziemne. Co więcej ogniwa pokryte będą warstwami antyrefleksyjnymi, które ograniczają odbijanie promieni słonecznych i zapobiegają niepożądanemu efektowi odbicia światłą od powierzchni paneli. Miejsca wykopów i powstały odkład ziemi będą zmianą jedynie krótkotrwałą, która zostanie przywrócona do stanu pierwotnego. Planowana inwestycja będzie miała wpływ na krajobraz pod względem walorów widokowych działek należących do Pana K. D., jednak wpływ inwestycji na walory widokowe jest sprawą subiektywną i zależy od osobistych upodobań. Tym samym SKO uznało, że przedmiotowa inwestycja nie będzie stanowić szczególnej uciążliwości oraz nie będzie wykraczać poza nieruchomość na jakiej będzie wznoszona. W związku z powyższym w ocenie Kolegium brak jest podstaw prawnych dla uznania K. D. za stronę w omawianym postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 28 kpa - a zatem, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa należało postępowanie odwoławcze umorzyć. Ponadto, w uzasadnieniu decyzji, odnośnie odwołania Stowarzyszenia, opisano dotychczasowy przebieg postępowania, a także wskazano, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Jeżeli przedsięwzięcie zalicza się do drugiej z wymienionych grup, wówczas zgodnie z art. 63 ust. 1 i 2 ustawy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdza w drodze postanowienia obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przy wydaniu stosowanego postanowienia, na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy organ obowiązany jest uwzględnić łącznie wyliczone w ust. 1 art. 63 ustawy środowiskowej uwarunkowania. Zgodnie z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 78 ust. 2 ustawy środowiskowej, przed wydaniem postanowienia, organ zobowiązany jest do zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Zgodnie z art. 84 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przedsięwzięcie polegające na "budowie elektrowni fotowoltaicznej na działkach o nr ewid. [...], obręb [...] oraz nr ewid. [...],[...],[...],[...] obręb [...]" gmina Ślesin należy do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397), dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może być stwierdzony. Dla terenu wnioskowanej inwestycji brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obecnie teren ten wykorzystywany jest rolniczo. W przedmiotowej sprawie zarówno regionalny dyrektor ochrony środowiska, jak państwowy powiatowy inspektor sanitarny wydali zgodne opinie, że dla przedmiotowej inwestycji brak jest potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Dokonując analizy przedmiotowego przedsięwzięcia z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organ II instancji przeanalizował ustalenia organu I instancji i podzielił je w całości. Ze zgromadzonego z niniejszej sprawie materiału dowodowego, w tym prywatnej opinii biegłego Wojewody Wielkopolskiego, nie wynika aby realizacja przedmiotowej inwestycji spowodowała zmianę prądów powietrznych a tym samym miała wpływ na obszary Natura 2000. Co więcej ogniwa pokryte będą warstwami antyrefleksyjnymi, które ograniczają odbijanie promieni słonecznych a tym samym nie będą źródłem szkodliwego zjawiska olśnienia dla ptaków. Przedmiotowa inwestycja nie wiąże się z produkcją sztucznej zasłony dymnej, która może doprowadzić do ograniczenia widoczności i zasłonięcia przeszkody. Działki, na których ma zostać zlokalizowana planowana inwestycja są to głównie grunty orne klasy bonitacji RV oraz RVI. Obecnie jest to teren wykorzystywany rolniczo o konfiguracji płaskiej. Na terenach, na których ma zostać zlokalizowana przedmiotowa inwestycja nie stwierdzono występowania roślinności i grzybów podlegających ochronie. Brak jest również drzew i krzewów, które należałoby usunąć w związku z planowaną inwestycją. Ze względu na niewielką skalę oddziaływań oraz warunki lokalizacyjne, przedmiotowa inwestycja nie będzie powodować oddziaływań transgranicznych (art. 63 ust. 2 e ustawy). Przeprowadzona powyżej analiza przedmiotowego przedsięwzięcia z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wskazuje, że brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia, opinii właściwych organów oraz złożonych w toku postępowania oświadczeń stron, w tym opinii prywatnej biegłego wynika, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, a jego skutki środowiskowe są znane i nie budzą wątpliwości. SKO podniosło, że organ I instancji wykonał dyspozycję art. 85 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku podając do publicznej informację o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy. Mając na uwadze powyższe w ocenie . Kolegium - organ I instancji prawidłowo stwierdził brak potrzeby '"przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. decyzja organu I instancji obciążona jest jednak pewnymi uchybieniami procesowymi, które nie mają jednak istotnego wpływu na wynik przedmiotowej sprawy. W ocenie Kolegium brak odniesienia w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji do opinii prywatnej biegłego Wojewody Wielkopolskiego nie stanowi uchybienia procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Organ wskazał, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych "przedstawienie prywatnej opinii biegłego przez stronę jest w rzeczywistości przedstawieniem własnego poglądu strony przy zaakcentowaniu, że pogląd ten odpowiada stanowisku rzeczoznawcy. Prywatny biegły może, nawet bez złej woli, informowany tylko przez jedną ze stron, eksponować momenty korzystne dla swego zleceniodawcy i jednocześnie pomijać, nawet nieświadomie, okoliczności mniej korzystne" (wyr. WSA w Poznaniu z dnia 22 września 2011 r., IV SA/Po 498/11, LEX). Co więcej wskazana opinia nie kwestionuje braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Odnosi się ona do kwestii związanych z koniecznością wykonania nasadzeń, które mają zapobiec wpływowi silnych mas powietrza na konstrukcję planowanej elektrowni oraz zamaskować planowaną inwestycję w otaczającym krajobrazie. Wskazana opinia w swojej treści nie zawiera stanowiska odmiennego dotyczącego braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko od stanowiska zawartego w decyzji organu I instancji. Co więcej wskazana opinia, wbrew temu co podniesiono w odwołaniu od decyzji, nie wskazuje na zmianę prądów powietrznych i ich możliwego wpływu na obszary Natura 2000. Ponadto wskazane zalecenia nasadzeń nie znajdują odzwierciedlenia w żadnym przepisie normatywnym. Zgodnie z art. 107 § 3 kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów które organ uznał za udowodnienie dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. w ocenie Kolegium organ I instancji wskazał podstawę prawną - art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, który w niniejszej sprawie miał kluczowe znaczenie. Analiza przedsięwzięcia pod kątem uwarunkowań wymienionych w powołanym przepisie pozwoliła rozstrzygnąć czy w niniejszej sprawie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powołane w podstawy prawnej rozstrzygnięcia przepisy stanowią wyłącznie o tym, co określa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, dla jakich przedsięwzięć jest ona wymagana, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jakie obowiązki spoczywają na organie administracji publicznej, wydającym decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku gdy nie przeprowadzono oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, elementy uzasadnienia decyzji w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. To właśnie analiza przedsięwzięcia pod kątem uwarunkowań, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku ma najistotniejsze znaczenie w przedmiotowej sprawie. Ponadto z uzasadnienia przedmiotowej decyzji wynika, że organ I instancji dokonał analizy załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia (dokumentacji przedsięwzięcia dołączonej do wniosku) pod względem uwarunkowań wymienionych a art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, oparł się na opinii RDOŚ w Poznaniu z dnia [...]czerwca 2014 r., [...] oraz opinii PPIS w Koninie z dnia [...] września 2014 r., [...]. Stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy o ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przeprowadzana ocena, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, musi uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt. 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt. 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt. 3). Jak wskazuje analiza decyzji organu I instancji wymogi powyższe zostały w przedmiotowej sprawie spełnione (str. 2 i 3 przedmiotowej decyzji):-. Organ I instancji dokonał analizy przedsięwzięcia z uwzględnieniem uwarunkowań zawartych /w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, która to analiza doprowadziła do stwierdzenia, że nie przewiduje się, aby eksploatacja planowanej farmy fotowoltaicznej mogła wiązać się z naruszeniami standardów jakości środowiska oraz, że eksploatacja przedsięwzięcia nie wiąże się z nadmiernym wykorzystaniem zasobów naturalnych i ryzykiem wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i technologii. Wskazanych stwierdzeń organu I instancji nie należy rozpatrywać w sposób oderwany od analizy przedsięwzięcia przedstawionej w uzasadnieniu decyzji. W ocenie Kolegium również brak wskazania przez organ I instancji przyczyny nałożenia na Inwestora obowiązku obsadzenia granic działek na których planowana jest inwestycja roślinnością zimozieloną o zwartym pokroju jest uchybieniem nie mającym wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy i nie może stanowić przyczyny uchylenia przedmiotowej decyzji. Z uzasadnienia przedmiotowej decyzji wynika, że wskazane zobowiązanie jest wynikiem analizy planowanej inwestycji pod kątem uwarunkowań o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku jednak brak jego uzasadnienia stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego dotyczących uzasadniania decyzji w stopniu nie mającym istotnego znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Co więcej żadna ze stron postępowania nie kwestionuje nałożonego przez organ I instancji obowiązku. W ocenie tut. Kolegium organ I instancji dokonując analizy oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko uwzględnił okoliczności, że ma ona zostać zrealizowana na terenie Goplańsko Kujawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz okoliczność występowania w jej pobliżu obszarów Natura 2000. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wyraźnie wskazał, że przedmiotowa inwestycja położona jest w granicach Goplańsko Kujawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, dla którego brak jest obowiązujących zakazów. Określone zakazy mogą zostać wprowadzone z uwagi na cel tworzenia obszarów chronionego krajobrazu i walory obszaru, który one obejmują. Mają one służyć realizacji celów, dla których obszary chronionego krajobrazu zostały utworzone. Sam fakt, że przedmiotowa inwestycja znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu nie może świadczyć o tym, że może ona potencjalnie znacząco wpływać na środowisko. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Burmistrz wskazał również, że najbliżej położonym obszarem Natura 2000 jest obszar specjalnej ochrony ptaków dolina Środkowej Warty PLB300002, oddalony o około [...]km od planowanej inwestycji. Uzasadniając stanowisko braku negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze, w tym na obszary chronione, a w szczególności na siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt i ich siedliska, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, ani pogorszenia integralności obszaru Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami, organ I instancji wskazał, że planowana inwestycja ma zostać zlokalizowana na obszarze chronionym nie posiadającym obowiązujących zakazów, na terenie rolniczym a przy jej realizacji brak jest konieczności wycinki drzew i krzewów. Wskazać należy, że dokonując przedmiotowej analizy organ I instancji wziął pod uwagę obszar specjalnej ochrony ptaków znajdujący się najbliżej miejsca lokalizacji przedmiotowej inwestycji. Pozostałe wskazane w odwołaniu od przedmiotowej decyzji obszary chronione znajdują się w odległości od [...] km do [...] km od miejsca lokalizacji przedmiotowej inwestycji. Fakt, że organ dokonał analizy wpływu planowanej inwestycji na obszar chroniony znajdujący się najbliżej, a nie na wszystkie obszary chronione nie stanowi o naruszeniu art. 63 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Tym samym, w ocenie Kolegium przy wydaniu przedmiotowej decyzji organ I instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy jak również nie naruszył art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Skargę na tę decyzję wniosło Stowarzyszenie [...] reprezentowane przez adwokata Ł. M. W skardze zarzucono: 1. obrazę przepisu art. 28 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 kpa poprzez uznanie, że K. D. nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy, a w efekcie nie jest on stroną prowadzonego postępowania co doprowadziło do umorzenia postępowania w zakresie złożonego przez niego odwołania. 2. obrazę przepisu art. 138 § pkt. 1 kpa w zw. art. 11 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo okoliczności że w jego uzasadnieniu nie wyjaśniono podstawy prawnej wydanej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa oraz dowodów, na których organ oparł poczynione ustalenia faktyczne oraz niewskazanie przyczyny nałożenia obowiązku obsadzenia działek objętych planowaną inwestycją roślinnością zimozieloną o zwartym przekroju. 3. obrazę przepisu art. 138 § pkt. 1 kpa w zw. z art. 63 ust. 2, w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo okoliczności, że organ I instancji niewłaściwie przeanalizował uwarunkowania związane z rodzajem i charakterystyką przedsięwzięcia oraz jego usytuowaniem z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, a w efekcie błędnie stwierdził, że nie istnieje potrzeba przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ II instancji błędnie przyjął, że K. D. nie jest stroną prowadzonego postępowania; stoi to w sprzeczności z orzecznictwem sądów administracyjnych, które przyznają właścicielom nieruchomości sąsiadujących z planowaną inwestycją przymiot strony postępowania. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych "atrybut strony w tym postępowaniu przysługuje takie właścicielom i użytkownikom wieczystym działek bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji, jak również właścicielom działek dalej położonych, jeśli zamierzona inwestycja będzie miała wpływ na ich interesy chronione przepisami prawa, które są nierozerwalnie związane z obszarem oddziaływania danej inwestycji" - Wyrok WSA w Opolu z dnia 24 czerwca 2014 r. II Sa /Op 9/14. W skardze powoływano się też na błędne uzasadnienie i nieprecyzyjne przywołanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, nie wzięcie pod rozwagę obszarów chronionych położonych w dalszej odległości od obszaru specjalnej ochrony ptaków (który wzięto pod uwagę). W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podkreślając, iż nie wnosi ona nowych zarzutów i podtrzymując swe stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji jest art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej, zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), co wynika z treści art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 71 ust. 1 ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Charakter planowanej inwestycji określa zatem konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową. Oznacza to, iż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zatem nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Podstawę taką może również stanowić wynikająca z art. 81 ust. 1 ustawy odmowa zgody na realizacje przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Przepis artykułu 63 ust. 1 wskazuje, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu warunków wymienionym w powyższym artykule, przy czym ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie obliguje organ w art. 64 ust. 1 do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia przy uwzględnieniu stanowiska organów opiniujących. Stosownie zaś do art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Stosownie do treści ust. 2 powyższego unormowania, postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że będąca jej przedmiotem inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wprawdzie jej lokalizacja została wyznaczona na terenach ornych i pastwiskach, jednak powierzchnia planowanej inwestycji – jak wynika z przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej przedsięwzięcia - będzie przekraczać [...] ha, a dokładnie wyniesie w obrębie Niedźwiady gm. Ślesin [...] ha (wielkość działki na której będzie realizowana inwestycja wynosi [...] ha), a w obrębie Piotrkowice - [...]ha (działki nr [...],[...],[...],[...] mają łącznie [...] ha), łącznie [...] ha. Zgodnie zaś z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. "b" rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. zabudowę przemysłową, w tym zabudowę systemami fotowoltaicznymi, lub magazynową, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a (obszary objęte formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub otuliny form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy), przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia. W konsekwencji nie budzi wątpliwości, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest w przypadku przedmiotowej inwestycji obligatoryjne, lecz zostało uzależnione od stwierdzenia tego obowiązku przez Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin przy uwzględnieniu warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy. W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej). W przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach k.p.a., winno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 powyższej ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Jak już wspomniano stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej przeprowadzana ocena, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, musi uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt. 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt. 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt. 3). Wracając na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że wyspecjalizowany organ, tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu postanowieniem z dnia [...].06.2014r. nr [...] wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. Z uzasadnienia wynika, że RDOŚ w Poznaniu przeanalizował kartę informacyjna przedsięwzięcia, a nadto wezwał inwestora do uzupełnienia i złożenia wyjaśnień. RDOŚ w Poznaniu (jak również Burmistrz) po przeanalizowaniu przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej stwierdzili, że nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze. Ustalono także, że realizacja przedsięwzięcia nie pociągnie za sobą zagrożeń dla środowiska i nie będzie ono transgranicznie oddziaływać na środowisko. Reasumując RDOŚ w Poznaniu stwierdził, że z uwagi na lokalizację, charakter i zakres oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz brak negatywnego wpływu na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt, ich siedlisk i siedlisk przyrodniczych, objętych ochroną w opinii RDOŚ dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Także PPIS w Krotoszynie wyraził opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Burmistrz Miasta i Gminy Ślesin na podstawie powyższych opinii postanowieniem z dnia [...].07.2014r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko i odstąpił od zobowiązania inwestora do opracowania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak wskazuje analiza zaskarżonej decyzji Burmistrza wymogi określone w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. W szczególności Burmistrz dokonał analizy załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia wskazując, iż w jej świetle w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Planowana inwestycja nie wpłynie szkodliwie na środowisko przyrodnicze oraz zdrowie i życie ludzi, zaś wszystkie uciążliwości z nią związane zamykać się będą na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny. W zaskarżonych decyzjach wydanych w obu instancjach wbrew zarzutom skargi w sposób wyczerpujący wyjaśniono, z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W załączniku nr 1 do w/w decyzji Burmistrza wskazano, że nie przewiduje się, by zostały przekroczone zostały dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych w środowisku, jak również dopuszczalne poziomy hałasu. Wskazano też, że powłoka antyrefleksyjna pokrywająca panele fotowoltaiczne zwiększy absorpcję promieniowania słonecznego i zapobiegnie niepożądanemu efektowi odbicia światła od powierzchni paneli. Podkreślić należy, że Sąd podziela stanowisko organu II instancji że K. D. nie ma interesu prawnego w niniejszym postępowaniu. Jest on właścicielem działek w obrębie [...], gmina Ślesin o nr ewid. [...],[...],[...],[...], które stanowią grunty rolne i nie graniczą bezpośrednio z działkami, na których planowana jest inwestycja tj. działkami nr [...],[...],[...],[...] a przedmiotowa inwestycja nie będzie stanowić szczególnej uciążliwości i nie będzie wykraczać poza nieruchomość inwestora. Słusznie zatem SKO umorzyło postępowanie odwoławcze K. D. jako nieuzasadnione z uwagi na brak przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. Dodatkowo należy wskazać, że skarżący jest uprawniony do ochrony własnego interesu prawnego, lecz nie posiada legitymacji do występowania w imieniu innych osób, które swój interes prawny mogą chronić składając przysługujące im wnioski i środki odwoławcze. Skarga została wniesiona przez Stowarzyszenie reprezentowane przez pełnomocnika, ale nie wymieniono w niej, jako skarżącego, K. D. Zarzuty podniesione w skardze odnośnie niewskazania przyczyny nałożenia obowiązku obsadzenia działek objętych planowaną inwestycją i fakt, iż organy nie wskazały podstawy prawnej tego obowiązku nie mogą się ostać, skoro nie mają one istotnego wpływu na treść decyzji, a obowiązku tego nie kwestionował inwestor. Odnosząc się do stawianych w skardze zarzutów uchybienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie wymogom kpa., wyjaśnić należy, że Sąd nie stwierdził naruszenia tych przepisów w stopniu, uzasadniającym uchylenie zaskarżonych decyzji. Ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie przepisów postępowania jest bowiem możliwe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Oznacza to, że naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę uwzględnienia skargi przez Sąd jedynie wówczas, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie budzi również wątpliwości Sądu, że organy I i II instancji z uwzględnieniem wytycznych zawartych w art. 8 i 11 kpa wyjaśniły skarżącemu zasadność przesłanek, którymi się kierowały przy wydawaniu decyzji. Uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji, odnoszą się do zasadniczych dla toczącego się postępowania administracyjnego kwestii, i pomimo stosunkowo zwięzłej formy nie pozwalają stwierdzić uchybienia art. 107 § 2-5 kpa, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Nie można również podzielić poglądów skarżącego co do niedostatecznego wyjaśnienia sprawy. Zarzut dowolności wykluczają bowiem – jak ma to miejsce w okolicznościach rozpoznawanej sprawy - ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego, zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.). W świetle powyższego za bezzasadny uznać należało również zarzut naruszenia art. 138 k.p.a. Nienaruszona została również zasada dwuinstancyjności, Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji odniósł się bowiem do wszystkich zrzutów odwołania. Reasumując, rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd miał przy tym na uwadze, że ewentualne uchylenie decyzji Kolegium z uwagi na naruszenie w niniejszej sprawie przepisów postępowania jest możliwe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a, a więc – jedynie wówczas – jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił Sąd umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. (...) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności (...) jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z § 6 tego artykułu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skoro postanowienie nie zostało wydane do dnia rozprawy zakończonej wydaniem wyroku, postępowanie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji należało umorzyć (punkt 2 sentencji).