IV SA/Po 918/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zakładu Gospodarki Komunalnej w C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skarg Zakładu Gospodarki Komunalnej w C. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...]sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska postanawia 1. postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych umorzyć; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w części ustanowienia radcy prawnego. IV SA/Po 918/09 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił skargę Zakładu Gospodarki Komunalnej w Cz. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r[...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...]sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...], z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska. W dniu 21 lipca 2010 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż nie posiada środków na poniesienie kosztów postępowania w zakresie wpisu i wydatków związanych z sytuacją bilansową strony działającej jako zakład budżetowy. Skarżący oświadczył, iż wysokość raty za ostatni rok obrotowy wyniosła 60783,20 zł. Ponadto skarżący oświadczył, iż na kontach posiada obecnie około 18000 zł. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sprzeciw od powyższego postanowienia w ustawowym terminie wniósł Zakład Gospodarki Komunalnej w Czerminie podnosząc, iż stan majątkowy skarżącego – mimo posiadanych środków w dacie składania wniosku jest zły. Skarżący wskazał, iż sytuacja związana z realizowaniem licznych zadań na rzecz Gminy nie pozwala na odłożenie jakichkolwiek środków na koszty postępowania, w tym opłacenie pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej Ppsa) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zauważyć należy, iż prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady, że strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2009 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę fakt, iż powyższe postanowienie nie utraciło mocy i nadal obowiązuje, uznać należy, iż postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe – gdyż skarżący jest już zwolnieni w tej sprawie od kosztów – i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 Ppsa podlega umorzeniu. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie radcy prawnego, wskazać należy, iż skarżący nie wykazał, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego formularza wynika, iż skarżący na kontach posiada środki pieniężne w łącznej wysokości 18.538,87 zł. Powyższa kwota, biorąc pod uwagę, iż skarżący korzysta z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, w ocenie Sądu jest wystarczająca na uzyskanie profesjonalnej pomocy prawnej. W świetle powyższego nie można przyjąć, iż skarżący nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 ppsa orzekł jak w pkt 2 postanowienia.