IV SA/Po 919/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędzia WSA Sebastian Michalski Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 24.10.2024 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania K. Z. od decyzji Burmistrza Gminy [...], z upoważnienia którego działałał Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], z dnia 4.09.2024 r. nr [...], odmawiającej przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na: - zapłatę bieżących alimentów w wys. [...] zł za miesiąc czerwiec 2024 r.; - zakup wody spożywczej; - zapłatę należności za energię elektryczną w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w kwocie [...]zł zgodnie z przedstawioną fakturą VAT nr [...] z dnia 8.08.2024 r. z uwagi na brak podstaw do uznania, że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek uzasadniający przyznanie przedmiotowego świadczenia, działając na podstawie art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1, 3 i 4, art. 7, art. 8 ust. 1 pkt 2 i pkt 3, ust. 3 i 4, art. 36 pkt. 2b, art. 38, art. 39 ust. 1, 2 i 4, art. 41, art. 42, art. 106 ust. 1 i 4 oraz art. 107 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 1283, dalej: "ustawa"), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, że wnioskiem z dnia 14.08.2024 r. K. Z. zwrócił się o przyznania pomocy finansowej na: - zakup żywności i wody w kwocie [...]zł, - zakup chemii gospodarczej ok. [...] zł, - zapłatę alimentów bieżących ok. [...] zł, - zapłatę należności za energię elektryczną w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w kwocie [...]zł. Burmistrz Gminy [...], z upoważnienia którego działał Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], decyzją z dnia 19.08.2024 r. nr [...] przyznał K. Z. świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności w ramach programu "Posiłek w szkole i w domu" w kwocie [...]zł jednorazowo oraz decyzją Nr [...] z dnia 19.08.2024 r. specjalny zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów zakupu środków chemicznych. Decyzją z dnia 4.09.2024 r. nr [...] Burmistrz Gminy [...] odmówił przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na: - zapłatę bieżących alimentów w wys. [...] zł za miesiąc czerwiec 2024 r.; - zakup wody spożywczej; - zapłatę należności za energię elektryczną w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w kwocie [...]zł zgodnie z przedstawioną fakturą VAT nr [...] z dnia 08.08.2024 r. z uwagi na brak podstaw do uznania, że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek uzasadniający przyznanie przedmiotowego świadczenia. W sprawie zakupu wody spożywczej organ pierwszej instancji odmówił pomocy na ten cel, uznając, że wnioskodawca ma nieograniczony dostęp do wody zdatnej do picia w swoim domu dostarczanej przez firmę A. . W kwestii przyznania pomocy na zapłatę za energię elektryczną zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia 8.08.2024 r. wystawioną przez E. w kwocie [...]zł oraz odsetek w wysokości [...] zł organ pierwszej instancji wskazał, że pobór energii dotyczy okresu od 18.06.2024 r. do 7.08.2024 r. K. Z. podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego dnia 19.08.2024 r. nie kwestionował wysokości faktury, bowiem jak stwierdził jest ona naliczona prawidłowo i nie będzie wyjaśniał tej kwestii ze sprzedawcą, stąd oczekuje, że Ośrodek w trybie pilnym ureguluje tę należność. W odniesieniu do tego świadczenia nie sposób zatem uznać, że istnieją jakiekolwiek podstawy do jego przyznania, albowiem wysokość zaległości za energię elektryczną wskazuje na rażące zaniedbania w zakresie płatności. Odwołanie od wyżej wymienionej decyzji w dniu 2.09.2024r. złożył K. Z.. Wniósł on o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości z powodu odmowy pomocy, przyznanie pełnomocnika z urzędu, wyznaczenie rozprawy administracyjnej w celu rozpoznania i rozpatrzenia odwołania, wydanie kopii akt dotyczących odmów dotychczasowej pomocy poświadczonych za zgodność z oryginałem i kolejno ponumerowanych, a w tym odmowy przyznania tzw. 500+ a obecnie 800+, przeprowadzenia dowodów z zawnioskowanych akt. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, odwołaniem oraz zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu jej w mocy. Kolegium podkreśliło, że pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 ustawy). Pomoc społeczna jest też instytucją polityki społecznej Państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 ustawy), przy czym rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy (art. 3 ust. 3 ustawy). Decyzja organu w zakresie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego podejmowana przez organy administracji publicznej zależy od tzw. uznania administracyjnego. W związku z powyższym ocenie Kolegium podlegała jedynie poprawność postępowania wyjaśniającego, a w szczególności to, czy rozstrzygnięcie podjęte zostało zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego, czy wydano je w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz, czy ocena tego materiału została dokonana zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Nie podlega natomiast ocenie samo rozstrzygnięcie, jako wynik wyboru jednego z możliwych sposobów rozstrzygnięcia. Kolegium stwierdziło, że rozstrzygnięcie organu I instancji nie narusza powyższych zasad ogólnych przyznawania świadczeń z pomocy społecznej. Postępowanie w sprawie było przeprowadzone w sposób dokładny i rzetelny, co znalazło swoje potwierdzenie w dokumentach załączonych do akt administracyjnych i w uzasadnieniu skonstruowanym zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 19.08.2024 r. stwierdzono, że K. Z. deklaruje prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego. Ustalono także, że sytuacja osobista, dochodowa i zdrowotna Wnioskodawcy od ostatnio sporządzonego wywiadu środowiskowego, tj. 29.07.2024 r. nie uległa zmianie. W/w w dalszym ciągu zamieszkuje w domu jednorodzinnym brata - W. Z., gdzie - jak informuje - posiada umowę najmu. Wnioskodawca świadczył jednak, że od lat z uwagi na problemy finansowe nie reguluje czynszu. Oświadczył także, że choruje na dnę moczanową, niewydolność nerek, ciężkie uszkodzenie serca, cukrzycę, ma problemy ze wzrokiem i wycieki płynu stawowego. Informuje, że według niego jego kondycja zdrowotna pogarsza się. Od dnia 8.02.2024 r. objęty jest pomocą usługową z tutejszego Ośrodka w wymiarze 1 godziny dziennie we wtorki, środy i czwartki (również w dni świąteczne) przy odpłatności 10 % kosztu usługi za 1 godzinę świadczonej pomocy. Legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności wydanym przez PZON w [...] dnia 11.11.2023 r. na okres do 30.11.2025 r. Dochód wnioskodawcy z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, tj. lipca 2024 r. stanowił zasiłek stały w kwocie [...]zł. Dochód uprawniający do korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej nie może przekroczyć kwoty [...]zł. Z analizy sprawy wynika, że dochód z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, tj. z lipca 2024 r. przekracza wskazane kryterium dochodowe, w związku z powyższym wnioskodawca nie kwalifikuje się do przyznania zasiłku celowego. W tym stanie faktycznym należało rozpatrzyć możliwość udzielenia świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany: - specjalny zasiłek celowy w wysokości nie przekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi, - zasiłek celowy pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową. Szczególny uzasadniony przypadek, w rozumieniu art. 41 ustawy, to taka sytuacja życiowa osoby lub rodziny, która ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu rzeczy, pozwala stwierdzić, że tak drastyczne i dotkliwe w skutkach, tak daleko ingerujące w plany życiowe zdarzenia nie należą do zdarzeń codziennych, a nawet do zdarzeń nadzwyczajnych. Są to zdarzenia występujące okazjonalnie, wymagające wielu niefortunnych zbiegów wydarzeń, wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości. Przesłanka ta była wielokrotnie przedmiotem zainteresowania sądów administracyjnych, które uznały, że przesłanka ta występuje wówczas, gdy sytuacja życiowa osoby ubiegającej się oświadczenie pomocy społecznej ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu rzeczy, pozwala stwierdzić, że jest nadzwyczaj drastyczna, dotkliwa w skutkach i głęboko ingerująca w plany życiowe, a wynika ze zdarzeń nienależących do zdarzeń codziennych ani nawet do zdarzeń nadzwyczajnych. Należą do nich zdarzenia występujące zupełnie okazjonalnie, wymagające wielu niefortunnych zbiegów okoliczności, wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (por wyroki NSA z 27 maja 2020 r., I OSK 1363/19 i I OSK 2245/19, z 25 maja 2020 r,. I OSK 1890/19, z 28 sierpnia 2008 r., I OSK 1416/2007). W związku z powyższym za szczególne przypadki uzasadniające przyznanie specjalnego zasiłku celowego nie uznaje się spłaty zadłużenia, opłacenia rachunku za gaz, braku środków na bieżące wydatki, uregulowania opłat za pobyt w domu studenckim, zapłaty kary za przejazd środkami komunikacji, zakup biletów MPK, a nawet zakup leków zażywanych w związku z przewlekłą chorobą. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji mógł uznać, iż w sprawie nie mamy do czynienia z takim szczególnie uzasadnionym przypadkiem. Organowi pierwszej instancji jest znana sytuacja skarżącego, którą rozważono biorąc pod uwagę nie tylko stan zdrowia, ale i stałe źródło dochodu (zasiłek stały) oraz przyznawane skarżącemu inne świadczenia z pomocy społecznej. Mając powyższe na względzie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło stanowiska K. Z., że przy rozpatrzeniu jego wniosku miało dojść do błędnej oceny materiału dowodowego i okoliczności faktycznych sprawy. Organ pierwszej instancji ustalił i opisał sytuację życiową - bytową i materialną i ją przeanalizował. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że w postępowaniu administracyjnym i podatkowym nie występuje pełnomocnik z urzędu. W tych postępowaniach przewidziano tylko pełnomocnika z wyboru strony. Pełnomocnik z urzędu może zostać ustanowiony dopiero na etapie postępowania sądowego. Za bezzasadny w niniejszej sprawie uznano należy wniosek o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Rozprawa nie jest formą realizacji wskazanej w art. 11 k.p.a. zasady objaśniania stronom przesłanek załatwienia sprawy. Rozprawa ma służyć organowi do jak najpełniejszego ustalenia stanu faktycznego sprawy, zwłaszcza gdy wymaga tego udział świadków, biegłych lub przeprowadzenie oględzin. Przesłanką dla przeprowadzenia rozprawy nie jest także to, że ocena materiału dowodowego przez organ administracji publicznej istotnie różni się od oceny materiału dowodowego dokonywanej przez stronę postępowania administracyjnego. Jej celem nie jest więc wyjaśnianie stronom postępowania przesłanek, którymi kieruje się organ, ani polemika z jego stanowiskiem. Objaśnianiu stronom przyczyn określonego załatwienia sprawy służy przede wszystkim możliwość zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym oraz uzasadnienie decyzji. Dlatego też za nieuzasadniony uznaje się wniosek pana K. Z. o przeprowadzenie rozprawy, gdyż w sprawie nie zachodzi konieczność wysłuchania świadków, biegłych lub przeprowadzenie oględzin, ani też jej przeprowadzenie nie zapewni przyspieszenia lub uproszczenia postępowania. Skargę na decyzję organu II instancji wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. Z. i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze i kierowniczka OPS w [...] prowadza działalność przestępczą. Wnioskowana pomoc nie została mu przyznana, pomimo że jego potrzeby nie zostały zakwestionowane. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przyczyną jego trudnej sytuacji jest atak na niego i jego rodzinę ze strony Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] od 2018 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego na rozprawie dnia 27 listopada 2025 r. podtrzymał żądania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy, które regulują zasady i tryb udzielania świadczeń z pomocy społecznej. Ustawa ta przewiduje m.in. udzielanie pomocy społecznej w formie zasiłków celowych. Zasiłek celowy, w myśl art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s., może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Jego przyznanie jest przy tym uzależnione jest od spełnienia kryterium dochodowego. Wspomniane kryterium dochodowe określone zostało w art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. i wynosiło w dacie wydawania zaskarżonych decyzji dla osoby samotnie gospodarującej – a za taką organ pomocy społecznej uznał skarżącego – [...] zł. Zgodnie z art. 41 ustawy w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany: - specjalny zasiłek celowy w wysokości nie przekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi; - zasiłek celowy pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową. Organy obu instancji zgodnie ustaliły, że dochód skarżącego przewyższa odnośne kryterium dochodowe – co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, nie jest kwestionowane przez skarżącego i nie budzi też wątpliwości Sądu. W tej sytuacji organy zasadnie przeszły do rozważenia, czy istnieją podstawy do przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku celowego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 u.p.s. Wskazując przesłankę przyznania takiego zasiłku, ustawodawca posłużył się w art. 41 ab initio u.p.s. pojęciem ogólnym, niedookreślonym i nieposiadającym definicji ustawowej: "szczególnie uzasadnionego przypadku". W doktrynie przyjmuje się, iż przesłanka ta występuje wówczas, gdy sytuacja życiowa osoby lub rodziny ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu rzeczy, pozwala stwierdzić, że jest nadzwyczajna, dotkliwa w skutkach i głęboko ingerująca w plany życiowe, a wynika ze zdarzeń nienależących do zdarzeń codziennych. Są to zdarzenia występujące okazjonalnie, wymagające wielu niefortunnych zbiegów okoliczności, czy wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (zob. W. Maciejko [w:] W. Maciejko, P. Zaborniak, Ustawa o pomocy społecznej. Komentarz, Warszawa 2013, uw. 2 do art. 41). Tożsamą wykładnię przepisu art. 41 pkt 1 u.p.s. przyjęto również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. m.in. wyroki NSA: z 28.08.2008 r., I OSK 1416/07; z 12.05.2011 r., I OSK 164/11; z 13.12.2016 r., I OSK 1586/15; z 16.05.2018 r., I OSK 179/18; z 16.11.2018 r., I OSK 3072/18 – dostępne w CBOSA). Specjalny zasiłek celowy powinien być zatem traktowany jako wyjątkowa, szczególna pomoc doraźna na konkretny cel bytowy, w sytuacji, gdy uzyskiwany dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe, a nie jest możliwe uzyskanie potrzebnych środków w ramach własnych działań strony i zwyczajnych świadczeń z pomocy społecznej. Przyznanie tego rodzaju zasiłku powinno uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy (w tym indywidualną sytuację strony i ogólną sytuację pozostałych potrzebujących) oraz cele i zadania pomocy społecznej. Odstępstwo od konieczności spełnienia kryterium dochodowego powoduje, że przyznanie pomocy takim osobom, w sytuacji ograniczonych środków finansowych i dużej liczby uprawnionych oraz osób oczekujących na wsparcie, wymaga wyjątkowych okoliczności (por. wyrok NSA z 29.01.2014 r., I OSK 179/13, CBOSA, i tam przywołane dalsze orzecznictwo). Ponadto należy podkreślić, że omawiana forma pomocy społecznej jest świadczeniem przyznawanym w ramach tzw. uznania administracyjnego – o czym świadczy użyte w analizowanym przepisie słowo "może" – co z kolei sprawia, że nawet przy zaistnieniu ogólnych przesłanek do jej otrzymania nie każda osoba musi je otrzymać. Albowiem fakt przyznania oraz wysokość przyznanego świadczenia zależą od uznania organu wydającego decyzję, które obejmuje również prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy rozeznać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nie żądań (por. wyrok WSA z 29.05.2018 r., I SA/Wa 2260/17, CBOSA). Dokonywana przez sąd kontrola decyzji uznaniowej ogranicza się do zbadania jej zgodności z prawem. Sąd ustalić ma jedynie, czy dopuszczalne było wydanie decyzji danej treści, czy organ przy wydawaniu decyzji nie przekroczył granic uznania i czy właściwie uzasadnił rozstrzygnięcie. Podejmując decyzję uznaniową organ administracji ma obowiązek kierowania się słusznym interesem obywatela, stosownie do art. 7 k.p.a., jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości finansowych organu administracji publicznej, wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków pieniężnych. W ocenie Sądu decyzja odmawiająca przyznania skarżącemu pomocy finansowej nie została podjęta z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Wskazywana przez skarżącego, a znana organom, jego sytuacja życiowa i materialna – niewątpliwie trudna – nie jest jednak sytuacją, która sama w sobie może zostać zakwalifikowano jako "szczególnie uzasadniony przypadek" w rozumieniu art. 41 pkt 1 ustawy. Zgłaszanych przez skarżącego potrzeb w postaci zakupu wody spożywczej i uregulowania bieżących alimentów nie można uznać za mające charakter nadzwyczajny, wyjątkowy i nieprzewidywalny. Takie potrzeby nie są konsekwencją wielu niefortunnych zbiegów okoliczności i wydarzeń, wykraczających poza możliwości przewidzenia i przeciwdziałania (zob. wyrok WSA z 19.02.2015 r., I SA/Wa 1427/14; por. też wyrok WSA z 4.02.2015 r., II SA/Łd 1215/14 – dostępne w CBOSA). Należy tu mieć również na uwadze, wskazywany przez organy i nie kwestionowany przez skarżącego, dostęp do wody pitnej zapewniany przez A. . Odnośnie do uregulowania należności za energie elektryczną, także ta potrzeba nie nosi znamion wyjątkowości i nieprzewidywalności. Wyjątkowa jest wprawdzie jej wysokość – zważywszy, że faktura dotyczy energii zużytej w okresie od 18 czerwca 2024 r. do 7 sierpnia 2024 r. Zużycie w takim czasie ponad [...] kWh jest okolicznością nadzwyczajną (jest to wartość wielokrotnie przewyższająca przeciętne roczne zużycie energii elektrycznej czteroosobowej rodziny tj. [...] kWh). Wobec braku po stronie skarżącego woli wyjaśnienia tej kwestii, nie sposób jednak przyjąć, by rzeczą organu pomocy społecznej było partycypowanie w tym koszcie. Mając wszystko to na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że organy obu instancji nie naruszyły prawa uznając, że w przypadku przedmiotowego wniosku skarżącego o przyznanie pomocy finansowej nie zachodziły szczególne przesłanki, które uzasadniałyby przyznanie specjalnego zasiłku celowego z art. 41 pkt 1 u.p.s. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w całości oddalił.