IV SA/Po 923/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w K. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] czerwca [...] r., nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na drogach gminnych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Prokurator Rejonowy w K. (dalej Prokurator) pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na drogach gminnych w części obejmującej §2 ust. 3 i §3 ust. 3 wskazanej powyżej uchwały. Prokurator zarzucił uchwale istotne naruszenie prawa, tj. art. 7 i 94 Konstytucji RP w związku z art. 40 ust. 5 i ust. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. 2007 r., nr 19, poz. 115 ze zm.), polegające na przekroczeniu przez Radę Miejską w G. określonego w przywołanych przepisach upoważnienia ustawowego do wydania aktu prawa miejscowego (k. 4-6 akt sądowych). Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], Burmistrz G. uznał zasadność argumentacji przedstawionej przez Prokuratora, informując o podjęciu stosownych kroków legislacyjnych celem wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonych przepisów (k. 7 akt sądowych). Natomiast w odpowiedzi na skargę z dnia [...] września 2011 r., nr [...], Przewodnicząca Rady Miejskiej w G. poinformowała, że mocą §1 uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...] września 2011 r., nr [...], zmieniającej uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na drogach gminnych uchylone zostały §2 ust. 3 i §3 ust. 3 powołanej uchwały z 2004 r. (k. 15 akt sądowych). Pismem z dnia [...] września 2011 r., nr [...], Prokurator cofnął złożoną skargę (k. 27 akt sądowych). Tym samym Prokurator skorzystał z przysługującego Mu uprawnienia do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla sądu wiążące (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 200). Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek ze wskazanych powyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ