IV SA/Po 924/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Spółdzielni [...] w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżąca - Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w L. (dalej – spółdzielnia) w związku zamiarem adaptacji lokali gospodarczych (strychy) na lokale mieszkalne w budynku stanowiącym własność spółdzielni wystąpiła do Burmistrza Miasta L. o wydanie zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dnia [...] kwietnia 2010 r. Burmistrz Miasta L. na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2000/98/1071 – j.t. ze zm., dalej - kpa) wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowi obiektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta L. "Tereny po WPPZ" (dalej plan zagospodarowania Miasta L. "Tereny po WPPZ"; plan), zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta L. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., przedmiotowa nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 1KDW, dla którego ustalono podstawowe przeznaczenie terenów - tereny dróg wewnętrznych. Wskazano również, że przedmiotowy obiekt budowlany znajduje się w Strefie Ochrony Konserwatorskiej. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżąca "odwołała się od decyzji odmowy wydania zaświadczenia". W zażaleniu wskazano, iż podstawą odmowy wydania zaświadczenia jest to, że przez teren działki nr [...] na której posadowiony jest budynek mieszkalny [...], przebiega droga wewnętrzna. Podniesiono w zażaleniu, że Spółdzielnia Mieszkaniowa po zapoznaniu się z planem zagospodarowania Miasta L. "Tereny po WPPZ" zgłaszała szereg nieprawidłowości dotyczących sporządzanego planu. Wskazano w szczególności, iż z udziałem projektanta, który sporządzał plan zagospodarowania Miasta L. "Tereny po WPPZ" przeprowadzono w dniu [...]kwietnia 2010 r. wizję lokalną, w trakcie której stwierdzono możliwość dokonania korekty Planu Zagospodarowania Przestrzennego poprzez przesunięcie drogi wewnętrznej od budynku [...] działka [...] w pobliże granicy działki [...] (droga wewnętrzna przebiegłaby przy istniejących budynkach gospodarczych usytuowanych na działce [...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu (dalej – SKO, Kolegium) postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium powołało art. 217, 218 i 219 kpa oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2002 r. (sygn. akt II SA 944/00, LEX nr 83811) i wskazało, że zaświadczenie to "środek dowodowy należący do czynności faktycznych lub czynności materialno-technicznych administracji, nie mający cech aktu administracyjnego. Zaświadczenie jest tylko potwierdzeniem stanu rzeczy (...)". Jest zatem urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego. W konsekwencji organ administracyjny może odmówić wydania zaświadczenia m.in. w sytuacji, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych będących w posiadaniu tego organu (art. 218 § 1 kpa a contrario), albo gdy żąda poświadczenia nieprawdy. W niniejszym postępowaniu, skarżąca żądała potwierdzenia zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z planem zagospodarowania Miasta L. "Tereny po WPPZ". Przepis art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego wskazuje, iż wójt, burmistrz albo prezydent miasta wydaje zaświadczenie o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak zaś wynika z akt sprawy zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania Miasta L. "Tereny po WPPZ",, przedmiotowa nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 1KDW, dla którego ustalono podstawowe przeznaczenie terenów - tereny dróg wewnętrznych. W związku z powyższym, organ administracyjny nie mógł potwierdzić zgodności zmiany sposobu użytkowania lokali gospodarczych na lokale mieszkalne w budynku położonym na działce nr [...] obręb L., przy ul. [...] z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem zmiana sposobu użytkowania nie jest zgodna z miejscowym planem. Organ nadmienił, iż - jak wskazała w zażaleniu skarżąca - wprawdzie ustalono możliwość dokonania korekty planu zagospodarowania przestrzennego, dopóki jednak to nie nastąpi nie można potwierdzić zgodności zmiany sposobu użytkowania lokali gospodarczych (strychu) w budynku położonym na działce nr [...], obręb L., przy ul. [...] na lokale mieszkalne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Dlatego też zaskarżone postanowienie Burmistrza Miasta L. z dnia [...] kwietnia 2010 r. jest słuszne i prawidłowe . Skargę na powyższe postanowienie wniosła skarżąca wnosząc o uchylenie postanowień obu instancji. Skarżąca wskazała, iż w przedmiotowej sprawie organ administracyjny miał wiedzę już na etapie wydawania odmowy zaświadczenia o zgodności z sposobem użytkowania obiektu budowlanego z planem zagospodarowania przestrzennego, iż należy przeprowadzić korektę planu zagospodarowania przestrzennego - nieprawidłowości były zgłaszane wcześniej. Wobec powyższego zdaniem skarżącej organ administracyjny winien przeprowadzić w tym zakresie postępowanie wyjaśniające zmierzające do ustalenia stanu faktycznego zgodnego ze stanem prawnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podniósł, że zarzuty będące przedmiotem skargi były badane w toku postępowania zażaleniowego. Organ podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.3 par 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, iż organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli : 1. urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2. osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art.217 par 1 i par 2 pkt 1 i 2 kpa). W przypadkach, o których mowa w art.217 par 2 pkr 2 kpa, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art.218 par 1 i 2 kpa). W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu organ administracji nie był władny potwierdzić na wniosek skarżącej zgodności zmiany sposobu użytkowania lokali gospodarczych (strychu) na lokale mieszkalne w budynku przy ul. [...], na działce nr [...] w L. z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem zmiana sposobu użytkowania nie była zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Istotnie skarżący podali, iż istnieje możliwość po przeprowadzonych w dniu [...].04.2010r. oględzinach, dokonania korekty planu poprzez przesunięcie drogi wewnętrznej od budynku [...] działka [...] w pobliże granicy działki [...] (działka [...] w miejscowym planie przeznaczona jest bowiem pod tereny dróg wewnętrznych). Jednakże dopóki nie nastąpi zmiana planu, nie można dokonać potwierdzenia zgodności zmiany sposobu użytkowania lokali gospodarczych (strychu) na lokale mieszkalne. Zmiana bowiem sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Do zgłoszenia należy dołączyć m. in. zaświadczenie burmistrza o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art.71 ust.2 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane). Zaświadczenie bowiem jest jedynie aktem wiedzy, a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego. Zaświadczenie nie rozstrzyga bowiem żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Zaświadczeniem organ potwierdza jedynie istnienie określonego stanu na podstawie posiadanych już danych, a postępowanie wyjaśniające, o jakim mowa w art.218 par 2 kpa, spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia (wyrok WSA w Bydgoszczy z 4.02.2010r Lex 559700). Ponadto Sąd w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 9 maja 2002r. II SA 944/00, że zaświadczenie to środek dowodowy należący do czynności faktycznych lub czynności materialno-technicznych administracji nie mający cech aktu administracyjnego. Zaświadczenie jest tylko potwierdzeniem stanu rzeczy. Mając powyższe okoliczności na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.