IV SA/Po 93/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.L. z dnia 14 lipca 2010r. w przedmiocie przyznania kosztów zastępstwa prawnego postanawia odmówić przyznania kosztów zastępstwa prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 2 czerwca 2010r. wydał wyrok oddalający skargę wniesioną przez K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2009r. nr SKO – DM – 4022/113/09 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Adwokat J.L. będąc pełnomocnikiem skarżącego ustanowionym na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 lutego 2010r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, w załączeniu do pisma z dnia 14 lipca 2010r. przesłał opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie skargi K.Z. Zauważyć należy jednak, iż powyższe pismo ani załączona do niej opinia prawna nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co w oczywisty sposób narusza dyspozycję §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Oświadczenie o jakim mowa wyżej jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia każdego wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa). Powyższe oznacza, iż wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego złożony przez adwokata J.L. należy uznać za nieuzasadniony (por. post. SN z 14 października 1998r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63). Mając powyższe na uwadze, na podstawie 258 §1 i §2 pkt 8 ppsa, postanowiono jak w sentencji.