IV SA/Po 933/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. R. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 3 października 2024 roku (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 listopada 2024 roku R. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 3 października 2024 roku (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W skardze skarżący wskazał, że jest reprezentowany przez B. R., której adres wizytowo-pobytowy w Polsce aktualny jest od 4 grudnia 2023 r. do +/- 20 listopada 2024 r. Do skargi nie załączono jednak pełnomocnictwa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 11 grudnia 2024 roku, tutejszy Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego – B. R. – do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego, który na stałe mieszka w [...]. Przesyłka zawierające powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 7 stycznia 2025 r. (k. 21-22 akt sądowych – potwierdzenie odbioru, reklamacja z Poczty Polskiej). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie i nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl § 3 przywołanego artykułu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1. Przepis ten stanowi, że sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką. Jednocześnie w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W realiach niniejszej sprawy skarżący mieszka na stałe w [...], a więc w kraju, który nie jest członkiem Unii Europejskiej ani członkiem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA). Skarżący wskazał co prawda w skardze swojego pełnomocnika, ale nie przedłożył pełnomocnictwa. Ponadto, adres pełnomocnika na terenie Polski (ul. [...], [...]) był – zgodnie z oświadczeniem skarżącego – już nieaktualny w chwili wysłania przez tutejszy Sąd wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Dlatego też Sąd zobowiązany był wysłać przesyłkę zawierającą wezwanie na jedyny znany i aktualny adres, tj. adres skarżącego w [...]. Skarżący, zgodnie z przepisami prawa, musiał zostać wezwany do wypełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 2 miesięcy od doręczenia wezwania i zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres wskazany przez skarżącego w skardze jako adres zamieszkania w [...] i doręczone w dniu 7 stycznia 2025 r. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowego dwumiesięcznego terminu do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju był dzień 7 marca 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie dopełnił jednak ustawowego obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.