IV SA/Po 937/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. P. - pełnomocnika A. S., o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na uchwałę Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 24 czerwca 2008 r. Nr XXXIII/288/2008 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 937/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. S., zastępowanego przez pełnomocnika, na uchwałę Rady Gminy Tarnowo Podgórne opisaną w rubrum, wskazując na uchybienie terminu we wniesieniu skargi. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 06 października 2014 r. W dniu 13 października 2014 r. (data stempla pocztowego, k. 79) pełnomocnik zwrócił się do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek napisał, że skarżący po skierowaniu do Gminy pism wzywających do usunięcia naruszenia prawa, i otrzymaniu odpowiedzi odmownej, podjął starania w kwestii prawidłowości ustaleń i rozliczeń z Gminą w powiązaniu z kwestionowaniem treści uchwały przed Wojewodą Wielkopolskim, nadzorującym działalność gminy. Skarżący rozpoczął również działania w przedmiocie nieważności czynności sprzedaży na rzecz Gminy za symboliczną złotówkę między innymi działki drogowej 8/34. Pełnomocnik podkreślił, że Gmina, uznając roszczenia skarżącego w kwocie 20.262.004 zł w porozumieniu z dnia 24 czerwca 2008 r. – w dacie tożsamej jak uchwalenie planu i potwierdzając to roszczenie w piśmie z dnia 17 września 2013 r. (w aktach sprawy) jako podmiot prawa publicznego stanowiskiem prezentowanym w sprawie niniejszej i w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu sygn. akt IV SA/Po 910/14 daje wyraz rażącego naruszania porządku prawnego. Pełnomocnik zwrócił się o uznanie wskazanych okoliczności jako uprawdopodobnienie braku winy Skarżącego w tym zakresie. Czasokres uchybienia jest wprawdzie znaczny z tym, że w całym tym czasokresie spóźniania się tj. w pierwszej połowie 2014 r. Skarżący podejmował czynności zmierzające do zlikwidowania spornej problematyki. Uzasadnione przeświadczenie o tym, że Wojewoda Wielkopolski "zlikwiduje problem" wręcz nakazuje przywrócenie skarżącemu terminu przez sąd. Skarżącemu nie można zarzucić braku aktywności w zwalczaniu stanu nie tylko dotykającego go ekonomicznie, ale również wysoce szkodliwego społecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu, jako spóźniony. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do treści art. 87 § 4 p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia, liczy się od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, a nie od daty dowiedzenia się o tym. Skarżący nie wskazał we wniosku daty ustania przyczyny uchybienia. Najpóźniejszą datą ustania przyczyny uchybienia będzie więc data wniesienia skargi (data oddania pisma na poczcie), czyli 17 lipca 2014 r. Przedmiotowy wniosek powinien zatem zostać złożony najpóźniej w dniu 24 lipca 2014 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni, ale od daty w której skarżący dowiedział się o fakcie uchybienia terminu, z treści postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek ten podlega zatem odrzuceniu, jako spóźniony. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.