IV SA/Po 946/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.N na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2015r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję W Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2015r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego, D.N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący powołał się na bardzo poważne konsekwencje organizacyjne i finansowe, jaki wiążą się z wykonaniem decyzji PINB dla Miasta P. nakazującej doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego poprzez demontaż zamontowanych dotychczas elementów wewnętrznej instalacji gazowej. Za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiają również zdaniem skarżącego naruszenia procedury jak i materialnego prawa administracyjnego, które miały wpływ na wynik postępowania. Skarżący wskazał także, iż wnioskiem z dnia 8 września 2015r. wystąpił do Sądu Rejonowego [...] o wydanie orzeczenia w zakresie zastępczego zezwolenia na wykonanie wewnętrznej instalacji gazu i centralnego ogrzewania w mieszkaniach [...] i [...] znajdujących się w budynku położonym w P. przy ul. P. [...] , działka nr [...] (sprawa zarejestrowana pod sygn. [...] ). Do czasu rozstrzygnięcia powyższej sprawy skarżący poinformował, iż nie podejmuje i nie podejmował żadnych działań zawiązanych z realizacją powyższej instancji gazowej, pomimo iż ten stan powoduje po jego stronie ogromne straty i szkody. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną w w/w przepisie jest więc wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, a wstrzymanie wykonalności decyzji jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji (postanowienia) przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Strona winna jest wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji (postanowienia) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty ocenia, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. Wskazać należy przy tym na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 23 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04, (dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Niesprecyzowanie wysokości ewentualnych kosztów związanych z wykonaniem nałożonych obowiązkiem wykonania robót budowlanych powoduje, że nie można poczynić ustaleń, czy w sprawie zachodzą przesłanki o jakich mowa w art. 61 §1 P.p.s.a. W tym miejscu należy wskazać, iż zaskarżona decyzja w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego nie dotyczy rozbiórki całego obiektu, lecz wykonania prac polegających na demontażu wykonanych dotychczas elementów wewnętrznej instalacji gazowej. Ma to tyle istotne znaczenie, iż nic nie stoi na przeszkodzie aby w przypadku uchylenia decyzji instalację wykonać ponownie. Dalej odnosząc się do podnoszonych argumentów zauważyć także należy, iż ewentualne wady zaskarżonej decyzji w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślenia nadto wymaga, że przedmiotowa decyzja nakazująca demontaż wykonanych dotychczas elementów wewnętrznej instalacji gazowej wydana została przy uwzględnieniu okoliczności, iż z przedstawionej przez skarżącego w ramach niniejszego postępowania ekspertyzy technicznej wynika, że istnieją nieprawidłowości związane w wykonaniem tych fragmentów, a znaczna część nadaje się do demontażu i wykonania nowych elementów. W ekspertyzie tej wskazano również, iż wykonane dotychczas elementy wewnętrznej instalacji gazowej nie mogą funkcjonować samodzielnie a ich obecny stan techniczny budzi zastrzeżenia. W świetle takich informacji ochrona bezpieczeństwa użytkowania budynku i jego mieszkańców nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Końcowo wskazać należy, iż wystąpienie przez skarżącego do Sądu o wydanie orzeczenia w zakresie zastępczego zezwolenia na wykonanie wewnętrznej instalacji gazu i centralnego ogrzewania pozostaje bez wpływu na ocenę zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z faktu ewentualnego uzyskania orzeczenia w tej sprawie, nie można bowiem wyprowadzić wniosku, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Mając na względzie powyższe i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.