IV SA/Po 947/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi PPUiH [...] Sp. z o.o. z siedzibą [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia 1. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz PPUiH [...] Sp. z o.o. z siedzibą [...] kwotę 11.576 (jedenaście tysięcy pięćset siedemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz PPUiH [...] Sp. z o.o. z siedzibą [...] kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, 3. zwrócić skarżącej ze Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu) kwotę 100 ( sto ) tytułem zwrotu nienależnie uiszczonego wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 947/11 po rozpoznaniu skargi P. A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej, w punkcie 1. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego G. z dnia [...] kwietnia 2011 r., w punkcie 2. określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, w punkcie 3. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 4.616 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 3 wyroku wniosła skarżąca Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 200 oraz art. 209 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 – dalej Ppsa) poprzez niezasądzenie na rzecz skarżącej całości należnych jej kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości równej stawce minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. – dalej rozporządzenie) Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 maja 2012r. sygn. akt II OZ 455/12 uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu w uchylonym zakresie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu była opłata adiacencka naliczona w kwocie 435.900 zł, a zatem należność pieniężna. Z tego względu wysokość wynagrodzenia, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia powinna być obliczona na podstawie § 6 rozporządzenia, tj. przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 Ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane z udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei z art. 200 Ppsa wynika, że w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd I instancji, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony aktu lub decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak wynika z art. 205 § 2 Ppsa, niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej m.in. przez radcę prawnego obejmują jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Jak wskazuje treść § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, Sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy oraz wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Opłatę zasądza się na podstawie stawek minimalnych, szczegółowo wyliczonych w tym rozporządzeniu, przy czym, opłata nie może być wyższa nić sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sporu (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Zgodzić należy się z pełnomocnikiem, iż decyzja określająca wysokość opłaty adiacenckiej w określonej wysokości jest należnością pieniężną. Uwzględniając więc wysokość opłaty adiacenckiej określonej w decyzji organu I instancji i wynoszącej 435.900 zł., wysokość wynagrodzenia pełnomocnika wyliczona zgodnie z §14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia w zw. z §6 pkt 7 rozporządzenia winna wynosić 7.200 zł. Tym samym zasądzone na rzecz skarżącego koszty postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 29 marca 2012r. wynoszą 11.576,00 zł w tym wpis od skargi (4.359 zł), opłatę od pełnomocnictwa (17 zł.) i wynagrodzenie pełnomocnika (7.200 zł). Ponadto uwzględniając zgłoszony przez pełnomocnika wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym wskazać należy, iż zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia, minimalna stawka wynagrodzenia radcowskiego w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym wynosi 120 zł. Sąd uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości przedmiotowej sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez fachowego pełnomocnika, uznał za zasadne przyznanie mu tytułem wynagrodzenia kwoty 120 zł. Biorąc bowiem pod uwagę charakter niniejszej sprawy oraz fakt, że poruszana w niej problematyka nie należy do skomplikowanych, trafny wydaje się wniosek, że nakład pracy radcy prawnego jest adekwatny do zasądzenia wynagrodzenia w wysokości stawek minimalnych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 200 i art. 205 Ppsa należało orzec o kosztach postępowania jak w pkt. 1 i 2 sentencji postanowienia. Z akt sprawy wynika, że skarżący w toku postępowania sądowego składając zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów uiścił wpis w wysokości 100 zł, w gdy na podstawie art. 227 § 2 Ppsa zażalenie to jest wolne od opłat. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 225 Ppsa orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia. MZ