IV SA/Po 948/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 948/10 w sprawie ze skargi A. W. i J. K. na uchwałę Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 04 listopada 2003 r. Nr XXII/132/2003 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 948/10 odrzucił skargę A. W. i J. K. na uchwałę wskazaną w rubrum postanowienia. Skarżąca w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 948/10 referendarz sądowy WSA w Poznaniu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika - radcy prawnego (k. 135-136). Pismem z dnia 17 lutego 2011 r. wicedziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu poinformował Sąd, że dla skarżącej został wyznaczony pełnomocnik z urzędu w osobie radcy prawnego P. S. (k. 145). Pismo Sądu informujące radcę prawnego o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 01 marca 2011 r. (k. 147, 150). Pismem z dnia 08 marca 2011 r. pełnomocnik wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 30 listopada 2010 r. Wraz ze skargą kasacyjną radca prawny złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej podniósł, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie mogła zostać wniesiona przez skarżącą w wymaganym ustawowo trzydziestodniowym terminie, ze względu na wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Wobec przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzaniu skargi kasacyjnej skarżąca oczekując na wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, uchybiła bez swojej winy terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dokonać czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 1-4 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie okoliczności podniesione we wniosku przez pełnomocnika skarżącej wskazują na spełnienie przesłanek określonych w art. 86 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej w dniu 01 marca 2011 r. skutecznie dowiedział się o tym, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu w sprawie, co spowodowało nie dotrzymanie przez niego terminu do złożenia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi. Dopiero na tym etapie postępowania skarżąca korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który wniósł skargę kasacyjną w ciągu siedmiu dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. w dniu 08 marca 2011 r. W ocenie Sądu, wobec przymusu adwokacko-radcowskiego dotyczącego sporządzenia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji. MZ