IV SA/Po 949/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 02 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 01.06.2010 r. sygn. IV SA/Po 949/09 Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uzupełnił wydany w zarejestrowanej pod tą samą sygnaturą sprawie wyrok z [...] r. Odpis postanowienia doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącej (k. 53), która następnie - działając w imieniu I. S. - w przewidzianym ustawą terminie skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego - za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - zażalenie na postanowienie z dnia [...] r. Na zarządzenie Sądu pełnomocnik skarżącej została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie opłaconego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono skutecznie na wskazany w aktach adres pełnomocnika w dniu [...] r. (k.66). Pomimo upływu wskazanego w wezwaniu terminu z dniem [...] braku zażalenia w terminie nie usunięto. Dopiero w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej złożyła do akt sprawy pełnomocnictwo do reprezentowania I. S. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k.70), a także wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonego zażalenia na postanowienie z dnia [...] r.(k.71). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] r. (k.73) oddalił jednak wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie (k. 102). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Intencją skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenia było wzruszenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uzupełniającego wyrok, o orzeczenie w sprawie zasądzenia – na rzecz skarżącej I. S. – zwrotu kosztów postępowania. Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Składająca zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego radca prawny w toku postępowania sądowoadministracyjnego przedłożyła udzielone jej przez I. S. pełnomocnictwo, z treści którego w sposób jednoznaczny wynikało umocowanie do reprezentowania skarżącej - wyłącznie - przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu (k. 23). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyróżnia trzy rodzaje pełnomocnictw. Pełnomocnictwo może być ogólne, do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (art. 36 pkt 1 ppsa), do prowadzenia poszczególnych spraw (art. 36 pkt 2 ppsa) i do niektórych czynności w postępowaniu (art. 36 pkt 3 ppsa). Zakres umocowania w przypadku udzielenia dwóch pierwszych rodzajów pełnomocnictw określono w art. 39 ppsa. Pełnomocnictwo określone w art. 36 pkt 3 ppsa ma zakres najwęższy. W ramach tak określonego umocowania pełnomocnik może dokonywać tylko czynności w nim wskazanych. W przedmiotowej sprawie r.pr. H. Z. – R. złożyła pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej I. S. w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, o konkretnej sygnaturze (sprawy administracyjnej). Pełnomocnictwo to dotyczyło zatem tylko niektórych czynności w postępowaniu - reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu - w określonej sprawie (art. 36 pkt 3 ppsa), nie obejmowało natomiast umocowania do wniesienia do NSA zażalenia (por. postanowienie NSA z 25.02.2010 r., sygn. II FSK 108/10). Brak umocowania winien był zostać uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 i § 3 ppsa. W związku więc z tym, że w aktach sprawy znajdowało się wyłącznie pełnomocnictwo upoważniające wskazaną powyżej pełnomocnik do reprezentowania skarżącej tylko przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu została ona wezwana do usunięcia braku zażalenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z kontekstu doręczonego pełnomocnikowi wezwania w sposób jednoznaczny wynikało, iż w ocenie Sądu złożone na rozprawie - przez r.pr. H. Z. – R. osobiście - pełnomocnictwo nie stanowi umocowania do wniesienia do NSA zażalenia. Pełnomocnik obowiązany był, zatem wykazać swoje umocowanie do dokonania czynności inicjującej postępowanie zażaleniowe przed NSA. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych złożonego zażalenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej skutecznie w dniu [...] r.(k.66). Przez wzgląd na wątpliwości pełnomocnika strony skarżącej, na temat skuteczności tego doręczenia w sposób jednoznaczny wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28.09.2010 r., sygn. II OZ 907/10. Wskazany w wezwaniu termin upływał zatem z dniem [...] r. . Braki zażalenia uzupełniono już po upływie tego terminu, bo w dniu [...] r. Tymczasem, czynność dokonana po terminie jest bezskuteczna. Skoro zatem, pomimo skutecznego doręczenia wezwania, braków zażalenia nie usunięto w terminie, a wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności został prawomocnie oddalony, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa postanowił jak w sentencji postanowienia.