IV SA/Po 95/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska (spr.) WSA Izabela Bąk - Marciniak Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. sprawy ze skargi M.O. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. na podstawie art. 104 i 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa), art. 29 w związku z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) orzekł: 1) Odebranie zabezpieczonych w pomieszczeniu przy ul. D. w L. tzw. "dopalaczy" - wyrobów kolekcjonerskich. 2) Ustalam termin odbioru produktów określonych w punkcie 1 na dzień [...] grudnia 2010 r., godz. 9.00, pod adresem wskazanym w punkcie 1. 3) decyzji w punkcie 1 nadaję rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z informacjami przekazanymi przez Głównego Inspektora Sanitarnego tzw. "dopalacze" - produkty kolekcjonerskie, spowodowały bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Wobec powyższego zasadnym jest ich zabezpieczenie poprzez odebranie w trybie art. 29 w związku z art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Odebranie produktów nastąpi w trybie art. 117 ustawy z dnia 16 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z ze zm.). Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego. Niewykonanie decyzji spowoduje podjęcie działań w celu przymuszenia. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M.O., która zaskarżonej decyzji zarzuciła obrazę przepisów art. 104 kpk w zw. z art. 27 i 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, polegającą na wydaniu decyzji z rażącym naruszeniem powołanych przepisów, a w szczególności nieokreślenie stron postępowania, ustalenie, że będące w posiadaniu odwołującej artykuły stanowią bezpośrednie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, i na tej podstawie orzeczenie o ich odebraniu, pomimo braku jakichkolwiek dowodów w tym zakresie. Naruszenie przepisu art. 108 kpk, polegające na ustaleniu, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zagrożenia zdrowia i życia ludzkiego, pomimo braku jakichkolwiek dowodów potwierdzających założenie, że materiały kolekcjonerskie będące w lokalu położonym w L. przy ul. D. takie zagrożenie stwarzają. W związku z powyższym odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności i o rozpoznanie niniejszego odwołania w trybie art. 132 kpk. W uzasadnieniu odwołująca podała, że zaskarżoną decyzją organ pierwszej instancji dopuścił się w sposób rażący naruszenia przepisów wskazanych w petitum. W pierwszej kolejności wskazała, że decyzja ta nie wskazuje na strony postępowania administracyjnego, których dotyczy. Oznaczenie jej jako podmiotu, któremu należy decyzję doręczyć nie czyni z niej strony. Nie jest właścicielem tego lokalu, tym samym można by zakładać, że stroną tego postępowania jest właściciel nieruchomości, której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Odnosząc się do merytorycznej strony rozstrzygnięcia podniosła, że decyzja ta wydana została bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, mającego na celu ustalenie, że znajdujące się w przedmiotowym lokalu artykuły stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Nie bez znaczenia w tym miejscu jest okoliczność, że postępowanie w tej sprawie toczy się od niespełna dwóch miesięcy i towary te cały czas znajdują się w tym lokalu. W dniu [...] października 2010r. pracownicy Inspektoratu w L. zabezpieczyli próbki znajdujących się tam preparatów i do dnia dzisiejszego nie ma wyników ich badań. W ocenie skarżącej przeczy to całkowicie temu, że mogą one stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia. NSA w Warszawie, wyrokiem z dnia 17 października 2008r., w sprawie Sygn. akt II OSK 1229/07, odnosząc się do zastosowania przepisu art. 27 ustawy o Państwowej inspekcji sanitarnej stwierdził analogicznie, że :"... Do zastosowania tej ustawy nie wystarcza naruszenie wymagań higienicznych lub zdrowotnych lecz musi wystąpić skutek w postaci bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi.". Sam przecież przepis wskazuje, że musi dojść do stwierdzenia zagrożenia przez organ wydający decyzję. Takie stwierdzenie nie może opierać się na słowach Premiera czy ministrów, lecz musi wynikać z materiału dowodowego sprawy. Decyzja ta bowiem dotyczy konkretnej osoby i musi merytorycznie jej dotyczyć. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania z dnia [...] grudnia 2010 r., złożonego przez adwokata K.R. w dniu [...] grudnia 2010 r. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2010 r. do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. wpłynęło odwołanie pełnomocnika M.O. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą "A" z siedzibą w L. przy ul. D., od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...]. W odwołaniu tym pełnomocnik zarzucił wydanie decyzji z naruszeniem art. 104 Kpa w związku z art. 27 i 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a w szczególności naruszenie stron postępowania, przez ustalenie, że będące w posiadaniu M.O. artykuły stanowią zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, i na tej podstawie orzeczenie o ich odebraniu, pomimo braku jakichkolwiek dowodów w tym zakresie. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności i rozpoznanie niniejszego odwołania w trybie art. 132 kpa. Organ wskazał, że odwołanie z dnia [...] grudnia 2010 r. złożył adwokat K.R. powołując się na dołączone pełnomocnictwo w aktach sprawy z dnia [...] listopada 2010 r., Sygn. akt [...] udzielone przez Panią M.O.. Pełnomocnictwo to ma następującą treść "Niniejszym ustanawiam adwokata K.R. moim pełnomocnikiem, w sprawie występowania przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w L. P., dnia [...].11.2010 r." Tym samym K.R. nie jest uprawniony do występowania w imieniu M.O. przed innymi organami, w tym przed [...] Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym. Należy zatem stwierdzić, iż odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony. Skargę na powyższą decyzję wniosła M.O. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 64 § 2 kpa polegający na stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania ze względu na treść pełnomocnictwa, która zdaniem organu nie uprawnia do wniesienia odwołania i bezkrytyczne pominięcie instytucji uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego stwierdzające niedopuszczalność odwołania z dnia [...] grudnia 2010 r. Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; ze zm. – dalej "kpa") od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Odwołanie poza niezadowoleniem z zaskarżonej decyzji powinno odpowiadać ogólnym warunkom podania. Zgodnie bowiem z art. 63 § 1 kpa wymagania stawiane podaniom dotyczą także żądań, wyjaśnień, odwołań i zażaleń. Podmiot postępowania administracyjnego może takie odwołanie wnieść sam bądź przez pełnomocnika. Przy czym zgodnie z art. 33 § 3 kpa pełnomocnik winien dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. W razie braku spełnienia przez odwołanie wymogów określonych w powyższych przepisach organ obowiązany jest wezwać stronę stosownie do treści art. 64 § 2 kpa do ich usunięcia w terminie siedmiu dni. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż bezsporne jest, że przed wniesieniem odwołania w aktach administracyjnych sprawy znajdowało się jedynie pełnomocnictwo z dnia [...] listopada 2010 r. udzielone przez M.O. dla adwokata K.R. do występowania w jej imieniu przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w L.. A także, że akta sprawy wraz z odwołaniem zostały w dniu [...] grudnia 2010 r. przesłane do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P.. Zdaniem Sądu organ odwoławczy po przesłaniu mu akt sprawy przez organ I instancji i po ustaleniu, iż odwołanie zostało wniesione przez osobę, która nie legitymuje się wymaganym pełnomocnictwem do dokonania tej czynności, winien wezwać pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych pisma w trybie art. 64 § 2 kpa. Dopiero gdyby strona nie usunęła takiego braku w ustawowym terminie , organ odwoławczy powinien wydać postanowienie o niedopuszczalności odwołania ( art. 134 kpa, patrz: M. Jaśkowska, A. Wróbel, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", wyd. Zakamycze 2005, str. 773, wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. Akt IOSK 135/10, LEX nr 595093 ). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)orzekł jak w sentencji wyroku.