IV SA/Po 957/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA E. Kręcichowst-Durchowska (spr.) Protokolant sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu, 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...], 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz R. S. kwotę 200 / dwieście / złotych tytułem zwrotu kosztów zastęp- stwa procesowego. /-/ P.Miładowski /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus TZ/ Postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając z urzędu, w związku ze sprzeciwem Prokuratora Okręgowego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa ) wznowiło postępowanie zakończone decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]wydaną w przedmiocie uchylenia decyzji Starosty P. z dnia [...]r. Nr [...]i umorzenia postępowania I instancji. Powyższe postanowienie otrzymało Starostwo Powiatowe w P., Prokurator Okręgowy i Kancelaria Radcy Prawnego P. J. S. Spółka Komandytowa. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając z urzędu, podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( t. j. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm. ), art. 127 § 2 i § 3, art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5, art. 138 § 1 pkt 2, art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym ( t. j. Dz. U. z2003r. nr 58, poz. 515 ze zm. ): 1. uchyliło decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...]w całości 2. utrzymało w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...]r. Nr [...]wydaną w przedmiocie uchylenia decyzji własnej z dnia [...]r. o rejestracji samochodu ciężarowego marki Skania na wniosek T. G. oraz odmowy rejestracji tego pojazdu. W uzasadnieniu organ wskazał m. in., że po uchyleniu decyzji własnej z dnia [...]r. nr [...], pozostało nierozpoznane odwołanie R. S , w związku z czym nowa decyzja rozstrzygająca o istocie sprawy ( wymagana przez art. 151 § 1 pkt 2 kpa) jest decyzją wydana w postępowaniu odwoławczym. Podejmując powyższą decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze wzięło pod uwagę decyzję Urzędu Celnego z dnia [...]r. nr [...]na mocy której uznano T. G. winnego zarzucanego mu przestępstwa skarbowego określonego w art.83 § 1 Uks ( nieumyślnego paserstwa celnego ), oraz umarzającej postępowanie w części dotyczącej przestępstwa skarbowego określonego w art.81 § 1 Uks z powodu nie wykrycia sprawcy przestępstwa. Zgodnie z treścią ww. decyzji Urzędu Celnego, przestępstwo jakiego dopuścił się T. G. polegało na tym, że w dniu [...]r. w P. nabył Samochód ciężarowy marki Scania nr ramy [...], o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że stanowi przedmiot czynu zabronionego z art. 81 § 1 Uks. Pomimo zawarcia przez T. G. dwóch umów kupna-sprzedaży na podzespoły samochodu marki Scania o nr ramy [...], faktycznie zakupił pojazd w stanie kompletnym a nie rozmontowanym. Organ uznał, że w badanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uchylenie decyzji ostatecznej o rejestracji samochodu ciężarowego marki Scania nr rej. [...]z uwagi na załączenie do wniosku o rejestrację fałszywych dowodów ( art. 145 § 1 pkt 1 kpa ). W toku postępowania strona zakwestionowała treść postanowienia Prokuratury Okręgowej z dnia [...]r. o umorzeniu śledztwa w części stwierdzającej, że odnosi się do innego pojazdu. W trakcie sporządzenia uzasadnienia decyzji uzyskano informację z Prokuratury Okręgowej, ze dokonano sprostowania błędu jaki zaistniał w ww. postanowieniu, i że dotyczy ono przedmiotowego pojazdu. Decyzja o rejestracji pojazdu wydawana jest w oparciu o dowody przedłożone przez stronę. Złożone wraz z wnioskiem dokumenty muszą być zgodne ze stanem faktycznym, maja bowiem organowi umożliwić ocenę czy pojazd może być dopuszczony do ruchu. W badanej sprawie w związku ze sfałszowaniem dowodów własności i dowodów odpraw celnych stwierdzić należy, że dokumenty przedłożone do rejestracji okazały się niezgodne ze stanem faktycznym, a zatem nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego załatwienia wniosku o rejestrację pojazdu. Powyższą decyzję otrzymało Starostwo Powiatowe w P., Prokurator Okręgowy, Kancelaria Radcy Prawnego P. J. S. Spółka Komandytowa i Urząd Miasta P.. R. S. reprezentowany przez adw. P. S. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie decyzji z dnia [...]r. nr [...]zarzucając jej; 1. naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 kpa poprzez bezpodstawne zastosowanie 2. naruszenie przepisu art. 76 § 1 kpa poprzez bezpodstawne przyjęcie, że orzeczeniem Urzędu Celnego stwierdzono fakt sfałszowania dokumentów, na podstawie których dokonano rejestracji pojazdu 3. naruszenie przepisu art. 77 § 1 kpa poprzez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego W uzasadnieniu podniesiono m. in., iż Urząd Celny nie badał i nie stwierdził, czy dokumenty odpraw celnych rzeczywiście były sfałszowane, a jedynie stwierdził, że Prokuratura Okręgowa ustaliła takie, a nie inne okoliczności faktyczne. Błędne jest zatem twierdzenie, że w momencie wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z [...]r. istniał nieznany kolegium dowód potwierdzający fałszerstwo dokumentów, na podstawie których dokonano rejestracji pojazdu. Ponadto postanowienie Prokuratury Okręgowej z dnia [...]r. potwierdza fakt sfałszowania dokumentów, ale dotyczących innego pojazdu. Informację o sprostowaniu ww. postanowienia Kolegium uzyskało w trakcie pisania uzasadnienia już wydanej decyzji. Skoro zaś Kolegium nie posiadało tej wiedzy w chwili wydania decyzji, nie uprawnione było jej przywoływanie w jej uzasadnieniu. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( t. j. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm. ), art. 127 § 3, art. 138 § 1 kpa oraz art. 72 ust. 1, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym ( t. j. Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 utrzymało w mocy decyzję z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu podtrzymało dotychczasowe argumenty jednocześnie podniosło, że w związku z zarzutami zawartymi we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wystąpiło do Prokuratury Okręgowej o udostępnienie akt postępowania karnego. Postanowieniem z dnia [...]r. sprostowano oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu Prokuratury Okręgowej z dnia [...]r., polegającą na błędnym wpisaniu numeru nadwozia samochodu ciężarowego marki Scania nr rej. [...]poprzez korektę tego błędu i wskazanie, iż prawidłowo numer tego nadwozia brzmi: [...]. Ponadto dokumenty znajdujące się w tych aktach potwierdzają fakt sfałszowania zagranicznego dowodu samochodu marki Scania o nr ramy [...]rejestracyjnego i sfałszowania umowy kupna-sprzedaży. Ww. decyzję otrzymało Starostwo Powiatowe w P, Prokurator Okręgowy, Kancelaria Radcy Prawnego P. J. S Spółka Komandytowa i Urząd Miasta P. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R S. reprezentowany przez adw. P. S. wniósł o: 1. uchylenie decyzji z dnia [...]r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylenie decyzji z dnia [...]r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego orzeczenie co do istoty sprawy 2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych W uzasadnieniu skarżący wskazał na naruszenia i zarzuty podniesione także we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało w całej rozciągłości treść zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadną jakkolwiek z innych przyczyn niż wskazał skarżący. W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa ). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją - zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Postanowieniem z dnia [...]r. Sąd zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o nadesłanie w terminie 7 dni, pełnomocnictwa, udzielonego przez R S. dla adw. P. S. do występowania w jego imieniu przed organami administracyjnymi I i II instancji, w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, pod rygorem rozstrzygnięcia sprawy na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Sąd zobowiązał również pełnomocnika skarżącego, występującego w imieniu R. S. w postępowaniu sądowo-administracyjnym, do wykazania umocowania do działania w sprawie, w toku postępowania administracyjnego, w terminie i pod wyżej wskazanym rygorem. Pismem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało Sąd, że nie dysponuje ww. pełnomocnictwem, i że pełnomocnictwa tego nie ma również Starostwo Powiatowe w P.. Wskazanego wyżej pełnomocnictwa nie przedłożył adw. P. S.. Zgodnie z art. 10 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W postępowaniu administracyjnym strona może występować osobiście lub przez swojego pełnomocnika ( art. 32 kpa ). Pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis ( art. 33 § 3 kpa). W przypadku podjęcia czynności w postępowaniu, bez doręczenia organowi pełnomocnictwa , na organie spoczywa obowiązek wezwania do usunięcia braku formalnego czynności we wskazanym terminie i z pouczeniem o skutkach niewykonania wezwania. Z nadesłanych Sądowi akt sprawy wynika, że skarżącemu nie doręczono postanowienia z dnia [...]r. Nie doręczono mu również wydanych w sprawie decyzji. Z akt nie wynika także, by występujący na całym etapie postępowania administracyjnego adwokat P. S., przedłożył pełnomocnictwo do występowania w imieniu skarżącego R. S. w postępowaniu administracyjnym. Brak także dokumentów świadczących o tym, że organ wezwał adwokata P. S. do usunięcia braku formalnego jego czynności. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że na wszystkich etapach przedmiotowego postępowania administracyjnego występował w imieniu R.S., adwokat P. S. nie posiadający umocowania do występowania w imieniu strony. Tym samym strona bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu. Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż " Pozbawienie strony udziału w postępowaniu administracyjnym daje podstawę tej stronie do żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, nie stanowi natomiast podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji "( patrz: wyrok NSA z dnia 17 listopada 1998 r., I SA 758/98, LEX nr 45120 ) W myśl art. 145 § 1 lit b ppsa Sąd uchyla zaskarżoną decyzję wtedy, gdy stwierdzi naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 lit b ppsa należało skargę uwzględnić i uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 ppsa. Na podstawie art. 152 ppsa orzeczono, że zaskarżona decyzja niepodległa wykonaniu. Ze względu na powyższe uchybienia, Sąd nie mógł przeprowadzić kontroli merytorycznego rozstrzygnięcia organów. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ E. Makosz-Frymus TZ/