IV SA/Po 958/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie: NSA Grażyna Radzicka WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 marca 2013 r. wniosku Burmistrza Miasta i Gminy W. o dokonanie wykładni wyroku w sprawie ze skargi W. Sz. na uchwałę Rady Miasta i Gminy W. z dnia [...] czerwca [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia [...] października [...] r., sygn. akt [...]. Wyrokiem z dnia [...] października 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 958/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej WSA) działając w sprawie ze skargi W. Sz. na uchwałę Rady Miasta i Gminy W. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, w pkt 1 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie stanowiącym o dopuszczalności lokalizacji elektrowni wiatrowych w odległości nie mniejszej niż 800 m od zabudowy mieszkaniowej. W pkt 2 Sąd stwierdził, że zaskarżona uchwała w zakresie opisanym w pkt 1 nie może być wykonana. W pkt 3 Sąd zasądził od Rady Miasta i Gminy W. na rzecz W. Sz. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (k. 114 akt sądowych). Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 230/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyżej opisanego wyroku sądu I instancji zasądzając od Miasta i Gminy W. na rzecz W. Sz. kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (k. 155 akt sądowych). Wnioskiem z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], Burmistrz Miasta i Gminy W. (dalej Burmistrz) zwrócił się do WSA o rozstrzygnięcie wątpliwości co do sentencji wyroku z dnia 25 października 2011 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 958/11 w zakresie pkt 1 i orzeczenie czy zapis dotyczący stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie stanowiącym o dopuszczalności lokalizacji elektrowni wiatrowych w odległości nie mniejszej niż 800 m od zabudowy mieszkaniowej dotyczy stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały również w zakresie zapisu o dopuszczalności lokalizacji elektrowni wiatrowych zgodnie z obszarami wyznaczonymi na rysunku studium w ogóle, czy jedynie stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie zapisów dotyczących odległości lokowania tych elektrowni, a sama dopuszczalność lokalizacji elektrowni wiatrowych zgodnie z obszarami wyznaczonymi w sposób graficzny na rysunku studium (gdzie odległość ta literalnie nie jest określona) pozostałby (k. 167, 169 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, czy też sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może przy tym zmierzać do wyjaśnienia zawartych wyrażeń prawniczych czy znaczenia słów. Jest natomiast zasadny w sytuacji, gdy dane orzeczenie zostało sformułowane wadliwie czy nie dość precyzyjnie (zob. m. in. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 562; postanowienie NSA z dnia 13.03.2012 r., sygn. akt II GSK 1121/11, lex nr 1145479). W ocenie Sądu wyrok z dnia [...] października 2011 r. został sformułowany w prawidłowy i precyzyjny sposób. Z pkt 1 sentencji wynika w sposób zrozumiały, że dotyczy on stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta i Gminy W. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w zakresie stanowiącym o dopuszczalności lokalizacji elektrowni wiatrowych w odległości nie mniejszej niż 800 m od zabudowy mieszkaniowej. Tak samo w uzasadnieniu powyższego wyroku WSA odniósł się jedynie do sformułowania w zaskarżonej uchwale dotyczącego dopuszczalności lokalizacji elektrowni wiatrowych w odległości nie mniejszej niż 800 m od zabudowy mieszkaniowej. Burmistrz w uzasadnieniu wniosku z dnia [...] lutego 2013 r. również wyraźnie stwierdził, że nieważność zaskarżonej uchwały dotyczy odległości lokowania elektrowni wiatrowych od zabudowy mieszkaniowej. Sąd nie orzekł w sposób generalny o nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie dopuszczalności lokowania elektrowni wiatrowych. Orzekając w sprawie wyrokiem z dnia [...] października 2011 r. Sąd miał na uwadze, że była ona już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w wyroku WSA z dnia 17 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 986/10, a następnie w wyroku NSA z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1004/11. Wyrokując dnia 25 października 2011 r. Sąd rozstrzygnął sprawę jedynie w części co do której NSA uchylił pierwotny wyrok z dnia [...] lutego 2011 r. Z tego względu Burmistrz powinien mieć na uwadze realizację wyroków obojga sądów, zarówno NSA i WSA, ponieważ poszczególne elementy tej samej sprawy zostały rozstrzygnięte w każdym z tych orzeczeń. W tym stanie rzeczy, skoro wniosek o wykładnię wyroku okazał się nieuzasadniony, należało w oparciu o art. 158 ppsa orzec jak w sentencji.