IV SA/Po 960/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Obornikach na uchwałę Rady Miejskiej w Rogoźnie z dnia 15 grudnia 2022 r. nr LXXIV/753/2022 w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Rogoźno 1. stwierdza nieważność załącznika do zaskarżonej uchwały w części dotyczącej jego: § 9 ust. 1 w zakresie słów: "z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi służącą dla ruchu pieszego, położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości.", § 9 ust. 2 pkt 1 w zakresie słów: "do godz. 8:00, a w przypadku intensywnych opadów śniegu również w godzinach późniejszych, uprzątnięcie innych zanieczyszczeń – w miarę potrzeb", § 14 ust. 4, § 18 ust. 1, § 19 ust. 2, § 26 ust. 3; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala. Rada Miejska w Rogoźnie działając na podstawie art. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 2519 – dalej: "u.u.c.p.g.") w dniu 15 grudnia 2022 r. podjęła uchwałę nr LXXIV/753/2022 w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Rogoźno. Prokurator Rejonowy w Obornikach pismem z dnia 20 listopada 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. uchwałę, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. Prokurator zarzucił uchwale: 1. istotne naruszenie prawa , tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach , polegające na niewypełnieniu w całości upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie wskazania w uchwale wszystkich rodzajów odpadów wymienionych w ustawie, 2. istotne naruszenie prawa , tj. art. 7, 94 Konstytucji RP , art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na przekroczeniu granic upoważnienia ustawowego poprzez modyfikację katalogu odpadów i wskazanie, że odpady niebezpieczne to przeterminowane leki i chemikalia podczas gdy z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit b ustawy wynika, że odpady niebezpieczne oraz przeterminowane leki i chemikalia stanowią odrębne frakcje odpadów, 3. istotne naruszenie prawa, tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na niewypełnieniu w całości upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie w § 6 ust. 2 uchwały wskazania katalogu odpadów, które zbierane są selektywnie jak odpady niekwalifikujące się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł lub strzykawek, 4. istotne naruszenie prawa, tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na przekroczeniu granic upoważnienia ustawowego poprzez regulowanie materii unormowanej ustawą a nadto wskazanie, że właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku w zakresie uprzątnięcia błota, śniegu , lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, a za taki chodnik uznano wydzieloną część drogi położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości podczas gdy delegacja zwarta w art. 4 ust. 2 pkt 1 lit c. dotyczy nieruchomości danego właściciela w części służącej do użytku publicznego, 5. istotne naruszenie prawa, tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na przekroczeniu granic upoważnienia ustawowego poprzez określenie czasu wykonywania obowiązków w postaci uprzątnięcia błota, śniegu i lodu pomimo braku w ustawie upoważnienia do określania czasookresu wykonania wymienionych obowiązków, 6. istotne naruszenie prawa, tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na niewypełnieniu upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie właściwego uregulowania w zakresie określenia częstotliwości pozbywania się odpadów komunalnych, 7. istotne naruszenie prawa, tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na niewypełnieniu upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie właściwego uregulowania w zakresie określenia częstotliwości pozbywania się odpadów ciekłych z nieruchomości, 8. istotne naruszenie prawa, tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art.4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na przekroczeniu granic upoważnienia ustawowego poprzez określenie terminu przechowywania dokumentów, 9. istotne naruszenie prawa, tj. art. 7, 94 Konstytucji RP, art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegające na niewypełnieniu upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie wskazania terminów przeprowadzania deratyzacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że uchwała została poddana konsultacjom społecznym (nie wniesiono uwag), a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Obornikach zaopiniował projekt uchwały pozytywnie. Ponadto organ nadzoru (Wojewoda Wielkopolski) dokonując oceny zgodności z prawem przedmiotowej uchwały, nie znalazł podstaw do jej unieważnienia w całości, czy też w części. Organ wskazał, że przedmiotowy regulamin ma na celu przybliżenie w sposób zrozumiały i czytelny dla mieszkańców zasad obowiązujących w gminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na częściowe uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest uchwała Rady Miejskiej w Rogoźnie z dnia 15 grudnia 2022 r., nr LXXIV/753/2022 w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Rogoźno. Uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego 2 dniu 20 grudnia 2022 r., pod poz. 9774 (zwana dalej "uchwałą", "regulaminem"). Nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Skargę na przedmiotową Uchwałę, zgodnie z treścią art. 53 § 2a p.p.s.a. można zatem wnieść w każdym czasie, wobec tego i Prokuratora nie obowiązuje termin zakreślony w art. 53 §3 p.p.s.a. Skarga prokuratora jest także wolna od kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd podkreśla, że zgodnie z § 1 uchwały, regulamin stanowi załącznik do uchwały i ocenie w niniejszej sprawie podlegają jednostki redakcyjne załącznika do zaskarżonej uchwały. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonego Regulaminu wskazać należy, że wprowadzając sankcję nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a), jako następstwo naruszenia przepisu prawa, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa. Przyjmuje się jednak, że podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały stanowią takie naruszenia prawa, które mieszczą się w kategorii rażących naruszeń. Powyższe wynika z treści art. 91 ust. 1 zd. pierwsze w zw. z ust. 4 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024r., poz. 1465 w brzmieniu z dnia podjęcia uchwały, dalej "u.s.g."), zgodnie z którymi uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, chyba że naruszenie prawa ma charakter nieistotny. Pojęcie "sprzeczności z prawem" w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.g. obejmuje sprzeczność postanowień uchwały z jakimkolwiek aktem prawa powszechnie obowiązującego, w tym także z rozporządzeniem – co w konsekwencji oznacza, że również z "Zasadami techniki prawodawczej", które wszak stanowią załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. (Dz.U. Nr 100, poz. 908 w brzmieniu z daty podjęcia uchwały, dalej "ZTP"). Choć w większości przypadków sprzeczność z konkretnymi, szczegółowymi dyrektywami legislacyjnymi zawartymi w rozporządzeniu będzie miała zapewne charakter nieistotnego naruszenia prawa, to jednak nie można wykluczyć sytuacji, w których konkretne uchybienie zasadom techniki prawodawczej przyjdzie zakwalifikować jako naruszenie prawa istotne. Będzie to zwłaszcza dotyczyć reguł określanych w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego (dalej: "TK") mianem "rudymentarnych kanonów techniki prawodawczej" (zob. np. postanowienie TK z 27.04.2004 r., P 16/03; OTK-A 2004/4/36), nakaz przestrzegania których postrzegany jest jako jeden z elementów konstytucyjnej zasady prawidłowej legislacji (por. T. Zalasiński, Zasady prawidłowej legislacji w poglądach Trybunału Konstytucyjnego, Warszawa 2008, s. 51). Sąd wskazuje, że postanowienia przedmiotowego regulaminu utrzymania czystości i porządku, jako aktu prawa miejscowego (co wynika wprost z treści art. 4 ust. 1 u.u.c.p.g.), nie mogą wykraczać poza zakres ustawowego upoważnienia unormowany w art. 4 ust. 2 u.u.c.p.g, ani pomijać obligatoryjnych elementów regulaminu wskazanych w tym przepisie. Ponadto nie mogą być niezgodne z innymi powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz powtarzać i modyfikować regulacji w tych przepisach zawartych, ani też formułować ustanawianych w nim nakazów lub zakazów w sposób niejasny lub niejednoznaczny. Zgodnie art. 4 ust. 2 u.u.c.p.g. regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące: 1) wymagań w zakresie: a) selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych obejmującego co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady, b) selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzonego przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób umożliwiający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych: wymienionych w lit. a, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon oraz odpadów tekstyliów i odzieży, a także odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych, c) uprzątania błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego, d) mycia i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi; 2) rodzaju i minimalnej pojemności pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości, w tym na terenach przeznaczonych do użytku publicznego oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych pojemników i worków oraz utrzymania pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu: a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach, b) liczby osób korzystających z tych pojemników lub worków; 2a) utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów; 3) częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego; 4) (uchylony); 5) innych wymagań wynikających z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami; 6) obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku; 7) wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach; 8) wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania. Przechodząc do oceny zarzutów należy wskazać, że zarzut dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b u.c.p.i.g. poprzez brak wymienienia w regulaminie zużytych opon, mebli i odpadów niebezpiecznych jest bezzasadny. Sąd wskazuje, że regulamin w § 6 ust. 2 pkt 7, 8 i 12 wskazuje, że selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmuje odpowiednio meble (pkt 7), zużyte opony (pkt 8) i odpady niebezpieczne (pkt 12). Bezzasadny jest również kolejny zarzut dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b u.c.i.p.g. poprzez modyfikację katalogu odpadów i wskazanie, że odpady niebezpieczne to przeterminowane leki i chemikalia podczas gdy odpady niebezpieczne oraz przeterminowane leki i chemikalia stanowią odrębne frakcje odpadów. W istocie w § 6 regulaminu zasugerowano, że inne odpady niebezpieczne to np. przeterminowane leki, chemikalia, termometry rtęciowe, co jest zgodne z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy, jednak należy mieć na uwadze, że w art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy ustawodawca wymienia obok siebie odpady niebezpieczne, przeterminowane leki i chemikalia. W ocenie Sądu wskazane uchybienie nie może w tych okolicznościach zostać uznane za istotne naruszenie prawa i w tym przypadku należy mieć na uwadze, że regulacje te są kierowane do mieszkańców. Takie sformułowanie, które sugeruje, że odpady niebezpieczne to przeterminowane leki, chemikalia i termometry rtęciowe (mimo, że jest błędne) nie jest sprzeczne z celami ustawy i zmierza wprost do prawidłowego gospodarowania odpadami. Bezzasadny jest również kolejny zarzut w zakresie naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy, polegające go na niewypełnieniu w całości upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie w § 6 ust. 2 regulaminu wskazania katalogu odpadów, które zbierane są selektywnie jak odpady niekwalifikujące się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł lub strzykawek. Należy wskazać, że Prokurator nie zauważył, że regulamin w § 7 ust. 5 zawiera regulacje w zakresie odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych powstałych w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, wskazując, że (po wcześniejszym ich zabezpieczeniu), należy je przekazywać do PSZOK lub gromadzić w pojemnikach na odpady zmieszane. Zasadny jest kolejny zarzut naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy dotyczący przekroczenia granic upoważnienia ustawowego poprzez regulowanie materii unormowanej ustawą i wskazanie w § 9 ust. 1 regulaminu, że właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku w zakresie uprzątnięcia błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, a za taki chodnik uznano wydzieloną część drogi służącą dla ruchu pieszego, położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości. W tym miejscu należy wskazać, że delegacja zwarta w art. 4 ust. 2 pkt 1 lit c ustawy dotyczy nieruchomości danego właściciela w części służącej do użytku publicznego i nie wskazuje na jakąkolwiek definicję chodnika. Realizując normę kompetencyjną z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy prawodawca lokalny nie może sugerować się treścią art. 5 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. wypowiada się odnośnie drogi publicznej i chodnika stanowiącego część tej drogi publicznej. Przepis art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c u.c.p.g. nie mówi natomiast o drogach publicznych (tj. o nieruchomościach będących własnością Skarbu Państwa lub poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego o ściśle określonym przeznaczeniu), ale o "częściach nieruchomości służących do użytku publicznego" (a więc o częściach nieruchomości stanowiących np. drogi wewnętrzne). Należało więc stwierdzić nieważność § 9 ust. 1 regulaminu w części: "z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi służącą dla ruchu pieszego, położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości.". Zasadny jest również zarzut naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy polegającego na przekroczeniu granic upoważnienia ustawowego poprzez określenie czasu wykonywania obowiązków w postaci uprzątnięcia błota, śniegu i lodu pomimo braku w ustawie upoważnienia do określania czasookresu wykonania wymienionych obowiązków. Delegacja z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c u.c.p.g. nie upoważnia rady gminy do określania czasu i częstotliwości sprzątania zanieczyszczeń. W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność § 9 ust. 2 pkt 1 regulaminu w zakresie słów: "do godz. 8:00, a w przypadku intensywnych opadów śniegu również w godzinach późniejszych, uprzątnięcie innych zanieczyszczeń – w miarę potrzeb". Zasadne są również kolejne dwa zarzuty dotyczące naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy polegające na niewypełnieniu upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie właściwego uregulowania w zakresie określenia częstotliwości pozbywania się odpadów komunalnych i odpadów ciekłych z nieruchomości. Regulamin powinien określać zasady częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości. Tymczasem w zakwestionowanej części Regulaminu organ stanowiący gminy przewidział, że 4. "Kosze na drobne odpady powinny być opróżniane z częstotliwością niedopuszczającą do ich przepełnienia." (§ 14 ust. 4 regulaminu) oraz "W celu zagwarantowania prawidłowej pracy przydomowej oczyszczalni ścieków, osady ściekowe w niej zgromadzone należy usuwać zgodnie z zaleceniami wynikającymi z dokumentacji technicznej" (§ 18 ust. 1 regulaminu). Taki sposób sformułowania częstotliwości pozbywania się ww. odpadów nie stanowi realizacji wskazanej delegacji ustawowej - ze względu na niejednoznaczność regulacji, co niewątpliwie utrudnia jej stosowanie w praktyce i nie spełnia wymogu określenia w regulaminie - w sposób jasny, konkretny i jednoznaczny - zasady częstotliwości pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych. Kolejny zarzut dotyczy naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy polegającego na przekroczeniu granic upoważnienia ustawowego poprzez określenie terminu przechowywania dokumentów dotyczących obsługi zbiorników bezodpływowych (umów, dowodów uiszczania opłat). W tym miejscu Sąd wskazuje, że ustawodawca nie udzielił radzie gminy delegacji do określenia przedziału czasu, przez który należy przechowywać umów i dowodów zapłaty za usługi tego rodzaju. W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność § 19 ust. 2 regulaminu. Zasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy polegającego na niewypełnieniu upoważnienia ustawowego poprzez zaniechanie wskazania terminów przeprowadzania deratyzacji. W § 26 ust. 3 regulaminu wskazano, że deratyzacja odbywa się w miarę potrzeby. Taki sposób sformułowania terminów przeprowadzania deratyzacji nie stanowi realizacji wskazanej delegacji ustawowej - ze względu na niejednoznaczność regulacji, co niewątpliwie utrudnia jej stosowanie w praktyce i nie spełnia wymogu określenia w regulaminie - w sposób jasny, konkretny i jednoznaczny – terminu przeprowadzania deratyzacji. W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność § 26 ust. 3 regulaminu. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności Sąd w wyroku, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność załącznika do zaskarżonej uchwały w części dotyczącej jego § 9 ust. 1 w zakresie słów: "z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi służącą dla ruchu pieszego, położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości.", § 9 ust. 2 pkt 1 w zakresie słów: "do godz. 8:00, a w przypadku intensywnych opadów śniegu również w godzinach późniejszych, uprzątnięcie innych zanieczyszczeń – w miarę potrzeb", § 14 ust. 4, § 18 ust. 1, § 19 ust. 2, § 26 ust. 3. Sąd podkreśla, że mimo wystąpienia wyżej opisanych istotnych naruszeń prawa przedmiotowy regulamin może funkcjonować w pozostałym zakresie, co wyklucza konieczność stwierdzenia nieważności uchwały w całości. W pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.