IV SA/Po 962/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. oraz H. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. S. oraz H. S. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] września 2010 r. W. i H. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...]. Pismem z dnia [...] września 2010 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, iż skargę złożyli w terminie jednak z uwagi na fakt, iż organ nie poinformował ich o zmianie siedziby Sądu przesyłka zawierająca skargę została im zwrócona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 Ppsa, we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. W postanowieniu z dnia 29 października 1999 r.( I CKN 556/98, LEX nr 50702) Sąd Najwyższy stwierdził, iż sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Wynika stąd, że w razie gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Ponadto w postanowieniu z dnia 12 stycznia 1999 r.( II UKN 667/98, OSNP-wkł. 1999/8/6) Sąd Najwyższy zauważył, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo drugiej grupy) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż okoliczności wskazane przez skarżącego tzn. brak poinformowania przez organ o zmianie siedziby Sądu, nie uzasadnia przywrócenie terminu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z 54 § 1 Ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem wiedza o adresie Sądu nie jest konieczna do prawidłowego i terminowego wniesienia skargi. Jak wynika z akt niniejszej sprawy organ doręczając skarżącym zaskarżone postanowienie prawidłowo pouczył ich o trybie i terminie wnoszenia skargi. Wobec powyższego niezastosowanie się do pouczenia zawartego w tym postanowieniu i przesłanie skargi bezpośrednio do Sądu w ocenie Sądu świadczy o winie skarżących w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący działając zgodnie z pouczeniem organu winien wnieść skargę za pośrednictwem W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którego adres widniał na zaskarżonym postanowieniu. Zatem skarżący nie musieli mieć wiedzy o aktualnym adresie Sądu. To obowiązkiem organu, a nie skarżącego jest przesłanie skargi do Sądu. Ponadto wskazać należy, iż siedziba Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zmieniła się ponad 5 lat temu. W ocenie Sądu również brak ustalenia aktualnego adresu Sądu świadczy o zaniedbaniu skarżących. Skarżący dbając należycie o własne interesy w pierwszej kolejności winni zastosować się do pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, a w sytuacji gdy pomimo powyższego postanowili wnieść skargę bezpośrednio do Sądu winni przed jej wysłaniem upewnić się jaki jest aktualny adres. Nie zastosowanie się do powyższego czyni zasadnym postawienie skarżącym zarzutu zaniedbania, a co za tym idzie w niniejszej sprawie nie może być mowy o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.