IV SA/Po 963/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A.W. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] września 2015r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2015r. nr [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...] zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego. Pismem z dnia 28 października 2015r. A.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazane powyżej postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] września 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako "P.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W tym miejscu należy też zaznaczyć, że art. 2 ustawy nowelizującej stanowi, że wskazane regulacje P.p.s.a., w tym art. 3 § 2 pkt 3, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, mają zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. po 15 sierpnia 2015 r. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r., nastąpiło to bowiem wraz z wniesieniem skargi, która wpłynęła do organu 2 listopada 2015 r. Zatem zastosowanie do niej znajdzie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. w jego nowym brzmieniu, zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie dotyczy właśnie stanowiska wierzyciela odnośnie zgłoszonego zarzutu, a więc skarga na to rozstrzygnięcie nie podlega kognicji Sądu, w związku z czym podlega ona odrzuceniu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.