IV SA/Po 967/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu dnia 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi U. R., Z. R. na postanowienie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania postanawia 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić skarżącym U. R. i Z. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. U. R. i Z. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. W piśmie z dnia [...] października 2017 r. skarżący oświadczyli, iż w związku z wydaniem decyzji przez Starostę wnoszą o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 zwanej dalej "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący jest dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie skarżących nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie. O zwrocie uiszczonego wpisu Sad orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.