IV SA/Po 97/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji R. Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wymienioną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] zobowiązującą Skarżącą do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w wysokości 3.704 zł, a z odsetkami naliczonymi do dnia wydania decyzji łączne w kwocie 4.376, 62 zł. Do skargi został dołączony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (k. 9-11). Uzasadniając wniosek Skarżąca napisała, że nie posiada żadnych oszczędności ani możliwości pozyskania dodatkowych środków. Z trudem są pokrywane koszty utrzymania mieszkania i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W ocenie Sądu wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Lakoniczne informacje zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zostały sprecyzowane we wniosku o przyznanie prawa pomocy, także załączonym do skargi. Z informacji zawartych w formularzu PPF, wynika, że dochód miesięczny brutto czteroosobowej rodziny wynosi 2694,90 zł (1786,94 zł netto). Miesięczny koszt leczenia chorego dziecka wynosi 250 zł, nadto koszty dojazdów na kontrole do Poznania wynoszą 150 zł miesięczne. Skarżąca jest osobą bezrobotną. Konieczność uregulowania przez Skarżącą kwoty niezależnie pobranych świadczeń rodzinnych w wysokości 4.376, 62 zł łącznie z odsetkami (na dzień wydania decyzji przez organ I instancji) na mocy ostatecznej decyzji administracyjnej, może pociągnąć dla Skarżącej trudne do odwrócenia skutki określone w art. 61 p.p.s.a. W szczególności następstwa zaskarżonej decyzji, mogą spowodować istotną i trwałą zmianę rzeczywistości w sferze finansowej dla strony, co może grozić, wyrządzeniem znacznej szkody, a powstałych kosztów nie wynagrodziłby nawet ewentualny późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. sąd postanowił jak w sentencji. Sąd podkreśla, że uwzględnienie wniosku Skarżącej i wstrzymanie wykonania decyzji nie może być odczytywane jako przesądzenie o skuteczności wniesionej skargi, bowiem sąd tej kwestii dotychczas nie badał. Dopiero w wyroku, wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, sąd rozstrzygnie czy decyzje wydane w sprawie są zgodne z prawem. MZ