IV SA/Po 97/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017r. sprawy z wniosku radcy prawnego A. Ł. z dnia 27 sierpnia 2015r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia 1. przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz radcy prawnego A. Ł. kwotę [...]zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, tj. kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT, 2. odmówić zwrotu wydatków związanych korespondencją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 2 czerwca 2015r. oddalił skargę R. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Radca prawny A. Ł. będąc pełnomocnikiem skarżącej wyznaczonym na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 marca 2015r., składając w dniu 27 sierpnia 2015r. skargę kasacyjną, wniosła również o przyznanie wynagrodzenia tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Powyższy wniosek została ponowiony w piśmie z dnia 17 sierpnia 2017r. i 8 września 2017r. , w którym pełnomocnik złożyła oświadczenie, że przedmiotowe wynagrodzenie nie zostało pokryte w całości ani w części. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2017r. pełnomocnik wniosła również o zwrot wydatków zwianych z korespondencją sądową w kwocie [...]zł. Jak wynika z akt sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2017r. sygn. akt I OSK 2945/15 oddalił skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 – dalej p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie aktem określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013, poz. 490 – dalej rozporządzenie). Skarga kasacyjna została bowiem wniesiona do Sądu przed datą wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż na podstawie przepisów §14 ust. 2 pkt 1c, §14 ust. 2 pkt 2 lit. b, §15 pkt 1 rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy pranemu przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny- 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie radca prawny Alicja Łukowska została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącej przed wydaniem przez Sąd I instancji wyroku. W związku powyższym, mając na uwadze fakt, iż jak wynika ze znajdującego się w aktach protokołu rozprawy z dnia 22 sierpnia 2017r. poprzedzającej wydanie wyroku sygn. akt I OSK 2945/15, wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu nie brała udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie nie wyższe niż 150 % stawki minimalnej wynoszącej 120 zł. (50% z 240 zł.). Zgodnie z §2 ust. 3 rozporządzenia opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów, uwzględniając że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Brak jest natomiast podstaw do przyznania wnioskującej zwrotu wydatków związanych z korespondencją w wymienionej kwocie [...]zł. W orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, że nie wszystkie wydatki podlegają zwrotowi w oparciu o § 15 pkt 2 rozporządzenia. Część z nich rekompensowana jest już bowiem w ramach przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia, mimo iż granica pomiędzy wydatkami, które powinny być wynagrodzone w ten sposób, a tymi, które wymagają "odrębnego" zwrotu, postrzegana jest dość płynnie (P. Zaborniak [w:] W. Maciejko, M. Rojewski, P. Zaborniak, Zarys metodyki pracy referendarza sądowego, Warszawa 2009, s. 270-271 i przywołane tam orzecznictwo). Za ugruntowane można zatem uznać stanowisko, że wynagrodzenie powinno stanowić źródło pokrycia wydatków drobnych i zwykle występujących przy okazji procesu sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 31/12). Zdaniem referendarza sądowego do takich właśnie wydatków zaliczyć należy koszty korespondencji. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.