IV SA/Po 970/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi M. N., R. N. na czynność Burmistrza Gminy Z. w przedmiocie odmowy uznania za stronę postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę /-/ E. Makosz-Frymus W dniu 5 listopada 2009 r. M. i R. N. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na czynność odmowy uznania ich za stronę w postępowaniu administracyjnym z wniosku E. i H. F., z dnia [...] lipca 2009 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki ewidencyjnej nr [...]- dokonana pismem Burmistrza Gminy Z. z dnia [...] października 2009 r. Pismem z 29 lipca 2009 r. Skarżący wystąpili do Burmistrza Gminy Z. o uznanie ich za stronę w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla działek o nr [...] i [...]. W odpowiedzi na to pismo Burmistrz pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. poinformował Skarżących, iż toczy się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla powyższej działki. Pomimo wykazania w kolejnym piśmie interesu prawnego, pismem z dnia 15 września 2009 r. Organ poinformował, iż nie może ich uznać za stronę postępowania. Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem Organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się, bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest jak twierdzą skarżący niedopuszczenie ich do udziału w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki ewidencyjnej nr [...] Skarżący nie wskazali na żadne konkretne rozstrzygnięcie w sprawie odnosząc się jedynie do czynności niedopuszczenia ich do udziału w sprawie. W związku z powyższym należy ustalić czy zaskarżona czynność organu jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, która podlegała by kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem akt lub czynność, o którym mowa w cytowanym przepisie powinien ustalać, stwierdzać, potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego. Ponadto musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem, a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przede wszystkim kryterium przedmiotowe skargi wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie jest czynnością o charakterze publicznoprawnym a tylko taka czynność podlega kontroli sądów. Powołany przepis nie ma zastosowania w sytuacji kwestionowania działań organów w zakresie prawidłowości stosowania przepisów procedury administracyjnej. Należy również zauważyć, iż na gruncie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) - zwanej dalej kpa, brak jest podstaw do wydania odrębnej decyzji orzekającej o tym czy dana osoba jest czy nie jest stroną. Ustalenie czy żądanie pochodzi od strony, następuje w decyzji rozstrzygającej sprawę, co do istoty lub w orzeczeniach w inny sposób kończących sprawę - w sprawie rozpatrywanej w trybie art. 134 kpa-w przedmiocie ewentualnego orzeczenia o niedopuszczalności odwołania wobec wniesienia go przez osobę niebędącą stroną. Dopiero orzeczenie kończące sprawę ma walor aktu wywołującego skutki w sferze prawnej podmiotów będących stronami postępowania. W przypadku, gdy strona wywodząca swoją legitymację procesową do wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym zostanie w nim pominięta, to może dążyć do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wydanej w tym postępowaniu w trybach nadzwyczajnych. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. wyznacza zakres sądowej kontroli nad działaniami administracji i nie daje podstaw do przyjęcia, że żądanie skarżącej objęte jest jednym z przypadków wskazanych w art. 3 § 2. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił. /-/ E. Makosz-Frymus ja