IV SA/Po 970/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Pismem złożonym w dniu 26 września 2018 r. w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. Z. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Dwoma pismami sporządzonymi tego samego dnia, tj. 07 listopada 2018 r. "Wycofanie pozwu" (k.8) oraz "Prośba o wycofanie pozwu"(k.10) J. Z. oświadczył, że w związku "w związku z tragiczną sytuacją materialną" nie jest w stanie procesować się z urzędem i jest zmuszony wycofać pozew. Wobec treści pism Skarżącego z dnia 07 listopada 2018 r. Sąd zwrócił się do niego z wyjaśnieniem, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 października 2018 r. sygn. IV SA/Po [...] przyznano Skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, a strona składająca skargę w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego z mocy ustawy jest zwolniona również od kosztów sądowych. Skarżącego pouczono, że cofnięcie skargi spowoduje, że Sąd nie wystąpi do Okręgowej Rady Adwokackiej w P. o wyznaczenie adwokata dla Skarżącego, a Skarżący bezpowrotnie utraci możliwość domagania się aby Sąd zbadał zgodność z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...]. W tej sytuacji Skarżącego zobowiązano do udzielenia w terminie 7 dni odpowiedzi, czy podtrzymuje swoje oświadczenie o cofnięciu skargi. W zakreślonym terminie J. Z. oświadczył, że składa trzecie pismo zwracając się o cofnięcie skargi i prosi o spełnienie tej prośby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skargę wniesiono na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 sierpnia 2018 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 21 czerwca 2018 r. na mocy której J. Z. przyznano dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł. Analiza akt sprawy nie prowadzi do wniosku, aby cofnięcie skargi przez J. Z. prowadzić miało do obejścia prawa, albo miało skutkować utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tej sytuacji Sąd uznał, że cofnięcie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie wiąże się z wystąpieniem przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym, w związku z czym uznać należało je za skuteczne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie.