IV SA/Po 971/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...]Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej [...] Sp. z o.o. (dalej – skarżąca) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, jednocześnie wnosząc skargę. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż dnia [...] lipca 2011 roku Główny Inspektor Transportu Drogowego za pośrednictwem poczty doręczył pełnomocnikowi skarżącej decyzję z dnia [...] lipca 2011 roku. Skarga na wskazaną decyzję została przygotowana i wysłana w dniu [...]sierpnia 2011 roku na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie przy ulicy Młynarskiej 42, taki bowiem adres wynikał z dotychczasowej korespondencji wysyłanej do organu oraz został ustalony na podstawie Biuletynu Informacji Publicznej dostępnego na stronie http://www.bip.gov.pl/subjects/4223,G%C5%82%C3%B3wny+lnspektorat+Transportu+Drogowe go.html. Pełnomocnik wskazał, iż dotychczas wysyłana korespondencja skarżącej kierowana była na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego przy ulicy Młynarskiej 42 w Warszawie, zaś z pouczenia zamieszczonego w decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. wynikał inny adres tego organu. W związku z powyższym, podjęto próbę ustalenia jego aktualnej siedziby. Ze względu na brak możliwości skontaktowania się telefonicznie z sekretariatem Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, dokonano ustalenia adresu organu na podstawie Biuletynu Informacji Publicznej, z którego wynikało, iż siedziba GITD nadal znajduje się przy ulicy Młynarskiej 42 i na ten adres skierowano stosowną skargę. Jednak w dniu 16 sierpnia 2011 roku (a więc zaledwie jeden dzień po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi) pełnomocnik skarżącej otrzymał zwrot nadanej przesyłki z adnotacją o tym, iż adresat wyprowadził się spod wskazanego adresu. W związku z tym ustalono, iż Główny Inspektor Transportu Drogowego dokonał zmiany swojej siedziby z końcem czerwca 2010 roku. Wobec powyższego należy przyjąć, iż adres na jaki została skierowana skarga nie był ustalony właściwie wskutek okoliczności, za jakie Spółka ani jej pełnomocnik nie ponosi odpowiedzialności. Mimo bowiem dołożenia należytej staranności i ustalenia adresu Głównego Inspektora Transportu Drogowego na podstawie dotychczas kierowanej do organu korespondencji oraz Biuletynu Informacji Publicznej, adres ten okazał się nieaktualny. Pełnomocnik podkreślił, że zgodnie z informacją dostępną na stronie http://www.bip.gov.pl/ Biuletyn Informacji Publicznej (BIP) został stworzony w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej w postaci elektronicznej. Biuletyn ten składa się z witryn WWW, na których władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne udostępniają informacje publiczne wymagane przez polskie prawo. Nadto, na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2001 nr 112 poz. 1198) "Biuletyn Informacji Publicznej" to urzędowy publikator teleinformatyczny utworzony w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej, w postaci ujednoliconego systemu stron w sieci teleinformatycznej. W związku z tym umieszczane w nim informacje muszą być aktualne i powinny stanowić wiarygodne źródło informacji o danych teleadresowych organów administracji publicznej. Pełnomocnik skarżącej argumentował, iż bez swojej winy zatem nie złożył w przepisanym terminie skargi na decyzję Główny Inspektor Transportu Drogowego, ponieważ ustalając adres organu oparł się informacjach z urzędowego publikatora teleinformatycznego. Strona postępowania nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji zachowań wynikających z zaniedbań organów administracji - w niniejszym przypadku z braku usunięcia nieaktualnego adresu z urzędowego publikatora teleinformatycznego. Pełnomocnik wskazał, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] sierpnia 2011 roku, z chwilą, gdy na adres pełnomocnika spółki została zwrócona przesyłka ze stosowną adnotacją zatem pełnomocnik skarżącej dochował ustawowego terminu do złożenia niniejszego wniosku. Nadto wskazał, że uchybienie terminu do złożenia skargi pociąga dla skarżącej ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego i nie mogą one zostać usunięte w inny sposób, jak tylko w drodze przywrócenia uchybionego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1270 ze zm., dalej - ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Na mocy zaś art. 87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie strona nie dokonała czynności (wniesienie skargi) w terminie. Uchybienie terminowi niewątpliwie powoduje dla strony ujemne skutków w zakresie postępowania sądowego. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu zgodny z ustawowymi wymogami i dokonała jednoczenie czynności, której nie dokonała w terminie. Powyższe strona uczyniła w terminach ustawowych. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż nie można skarżącej przypisać winy w uchybieniu terminowi. Strona wprawdzie dwukrotnie w toku postępowania administracyjnego była informowana (pouczenie do decyzji organu II instancji oraz informacja o przedłużeniu terminu rozpatrzenia odwołania) o adresie organu (ul. Postępu 21, 02-676 Warszawa), jednakże dotychczasową korespondencję skarżąca skutecznie kierowała na adres: ulica Młynarska 42 w Warszawie. Taki również adres skarżąca odnalazła w Biuletynie Informacji Publicznej. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej - ustawa o informacji publicznej) Biuletyn Informacji Publicznej tworzy się w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej, w postaci ujednoliconego systemu stron w sieci teleinformatycznej. Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, obowiązane są do udostępniania w Biuletynie Informacji Publicznej informacji publicznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, pkt 4 lit. a) tiret drugie, lit. c) i d) i pkt 5. Podmioty udostępniające informacje publiczne w Biuletynie Informacji Publicznej są obowiązane do oznaczenia informacji danymi określającymi podmiot udostępniający informację, podania w informacji danych określających tożsamość osoby, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji, dołączenia do informacji danych określających tożsamość osoby, która wprowadziła informację do Biuletynu Informacji Publicznej, oznaczenia czasu wytworzenia informacji i czasu jej udostępnienia, zabezpieczenia możliwości identyfikacji czasu rzeczywistego udostępnienia informacji. Na mocy rzeczonej uchwały wydane zostało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie Biuletynu Informacji Publicznej (Dz.U.07.10.68). W oparciu o przepisy ww. aktów należy stwierdzić, ż Biuletyn Informacji Publicznej jest szczególnego rodzaju źródłem informacji, albowiem podlega szczegółowej regulacji ustawowej. Informacje w nim zawarte cechuje zatem ponadprzeciętna wiarygodność. Winny one być aktualne oraz umieszczone w taki sposób, aby dostęp do nich był łatwy i przejrzysty. W kontekście powyższego Sąd stwierdza, że za niedopuszczalną w świetle obowiązujących przepisów należy uznać sytuację, w której dane umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej są od wielu miesięcy nieaktualne. Należy w tej mierze zgodzić się ze skarżącą, że strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań organu w tej mierze. W szczególności zatem za niezawinione przez skarżącą należy uznać, w kontekście niniejszej sprawy, wniesienie skargi z uchybieniem terminu. Ubocznie Sąd wskazuję, iż uchybienia organu II instancji w zakresie prawidłowej redakcji Biuletynu Informacji Publicznej nie ograniczają się jedynie do zarzutów wskazanych przez stronę skarżącą. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę również poszukiwał adresu korespondencyjnego organu II instancji na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej i doszukał się trzeciego jeszcze adresu tego organu – ul. Chałubińskiego 4, 00-928 Warszawa. Taką sytuację należy uznać za całkowicie niedopuszczalną i organ winien uchybienia te niezwłocznie usunąć, w taki sposób, aby dostęp do danych adresowych organu nie nastręczał trudności i ich poszukiwane nie dawało wyników wieloznacznych. W świetle powyższego, na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 ppsa, orzeczono jak w sentencji.