IV SA/Po 974/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędziowie WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] marca 2013 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego, oddala skargę Postanowieniem z dnia (...) r., nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., na podstawie art. 126, art. 127 § 2 i art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa i art. 53 ust. 4 pkt 6 i ust. 5 oraz art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r., nr 80, poz 717 ze zm. ) – stwierdził niedopuszczalność zażalenia B. R. działającej jako pełnomocnik R. R. i B. P., na postanowienie Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w Ś., upoważnionego do działania w imieniu Zarządu Powiatu Ś. z dnia (...) r., nr (...). W uzasadnieniu organ podniósł, że postanowieniem powyższym Powiatowy Zarząd Dróg w Ś. uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego w granicy z działką nr ewidencyjny (...) wraz z urządzeniami budowlanymi oraz budowę ogrodzenia na działkach nr (...) i (...) położonych w Ś. Zgodnie z art. 53 ust 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej w skrócie: u.p.z.p. uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Powyższa ustawa ogranicza krąg podmiotów, które mogą wnieść zażalenie na postanowienie uzgadniające w trybie art. 106 kpa tylko do inwestora. Inwestorem jest wnioskodawca, występujący o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Osoba, która wniosła zażalenie nie jest inwestorem. Wobec powyższego, zdaniem organu, w świetle aktualnego brzmienia art. 53 ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. merytoryczne rozpatrzenie zażalenia byłoby niedopuszczalne, a postanowienie uzgadniające może być zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji "głównej" (czyli decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy) . Skargę na powyższe postanowienie wniosła B. R. – pełnomocnik R. R. i B.P. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w postępowaniu nie zbadano prawa do dysponowania nieruchomością, gdyż przez nieruchomość inwestorów przebiega trasa służebności przejazdu dla nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr Kw (...) jako nieruchomości władnącej. Nieruchomość inwestorów, jako nieruchomość obciążona nie może być przedmiotem inwestycji, gdyż narusza to rażąco prawa właścicieli nieruchomości władnącej to jest jej mocodawców. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, zajmując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja (postanowienie) organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną Badając pod tym kątem zaskarżone orzeczenie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 u.p.z.p. otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane." Ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z jej art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. (data aktu - 7 maja 2010 r., data ogłoszenia - 16 czerwca 2010 r.) i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 u.p.z.p. o treści wyżej przywołanej. W świetle powyższego od dnia 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez inny podmiot, aniżeli inwestor. Zażalenie w niniejszej sprawie zostało wniesione po tej dacie. Wydając postanowienie organ I instancji pouczył o możliwości wniesienia zażalenia nie zaznaczając, że dotyczy to jedynie inwestora, ale uprawnienie to wynika wprost z cytowanego wyżej przepisu art. 53 ust. 5 u.p.z.p. Nie zasługuje na uwzględnienie argument strony skarżącej, iż wobec istniejącej służebności przejazdu na nieruchomości inwestorów nie mają oni prawa inwestować na swojej nieruchomości. W projekcie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zaznaczono, iż inwestycja nie może pozbawiać i ograniczać dostępu do drogi publicznej, światła dziennego oraz infrastruktury technicznej osobom trzecim, w tym właścicielom działek sąsiednich. Ostateczne, konkretne rozwiązanie kwestii przejazdu winno być uwzględnione w decyzji o zatwierdzeniu projektu technicznego i pozwoleniu na budowę. Należy zaznaczyć, że w myśl art. 64 ust. 1 u.p.z.p. przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Na tej podstawie zatem do uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy dla lokalizacji inwestycji innej, niż lokalizacja inwestycji celu publicznego, znajduje zastosowanie przepis art. 53 ust. 5 u.p.z.p. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa może oznaczać stosowanie wprost, z modyfikacjami, lub brak możliwości stosowania konkretnych przepisów. Jednakże w przypadku dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie budzi wątpliwości, że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi, innymi słowy, że przepis art. 53 ust.5 u.p.z.p. - na podstawie art. 64 ust. 1 u.p.z.p. - ma wprost zastosowanie do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W tym stanie, wobec oczywistej bezzasadności zarzutów skargi Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. – oddalił skargę.