IV SA/Po 983/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 09 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z [...] lipca 2014 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "SKO") umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] czerwca 2011 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia przebiegu granic nieruchomości. Decyzja SKO została opatrzona pouczeniem o prawie do wniesienia skargi na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pismem z [...] lipca 2014 r. [...] (dalej jako: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę, w sposób i w terminie wskazanym w pouczeniu do ww. decyzji SKO. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi. SKO stwierdziło, że w decyzji zawarło – błędnie – pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego, zamiast pouczenia o możliwości wystąpienia z wnioskiem do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarazem poinformowało, że Skarżąca, równolegle z wniesieniem skargi do sądu, wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i przed SKO toczy się postępowanie wszczęte tym wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w przepisach art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.; dalej w skrócie: "k.p.a."). Zgodnie z tymi przepisami: od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1); właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2); od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (§ 3). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez samorządowe kolegium odwoławcze. W związku z tym stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosując się do wadliwego pouczenia Skarżąca wniosła skargę do Sądu. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że Skarżąca wniosła badaną skargę wbrew dyspozycji normy wynikającej z art. 52 § 1 p.p.s.a. Z tego powodu sąd stwierdza, że skarga na decyzję wydaną przez SKO w pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Odnosząc się do złożonego równolegle wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Sąd wskazuje, że w aktach załączonych do skargi znajduje się również decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], wydana w wyniku rozstrzygnięcia wniosku Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy i opatrzona prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia. Stronie, niezadowolonej z rozstrzygnięcia, służy prawo wniesienia skargi do sądu. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.