IV SA/Po 987/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Maciej Dybowski sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant: sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu do odbycia zasadniczej służby wojskowej o d d a l a s k a r g ę /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/P. Miładowski /-/M. Dybowski MW IV SA/Po 987/05 U Z A S A D N I E N I E Wojskowy Komendant Uzupełnień w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...]działając m.in. na podst. Art. 39 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 42 ust. 1 do 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 210 poz. 2036 – opoo RP) oraz § 3 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 22 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej (Dz.U. z 2004 r. nr 150 poz. 1569), nie udzielił poborowemu D. K. syna J. odroczenia służby wojskowej z tytułu pobierania nauki. Według ustaleń organu poborowy zwrócił się w dniu 29 sierpnia 2005 r. o odroczenie zasadniczej służby wojskowej z powodu pobierania nauki w Szkole Policealnej w C. w zawodzie technik bezpieczeństwa i higieny pracy. Do wniosku dołączono zaświadczenie szkoły, że D. K. będzie słuchaczem I roku i planowany termin jej ukończenia upływa w 2006 r. W ocenie organu skoro skończył się rok szkolny, w którym poborowy kończy 23 rok życia to nie ma podstaw zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 6 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP do odroczenia służby ze względu na pobieranie nauki w szkole ponadpodstawowej. Odwołanie na powyższą decyzję wniósł D. K. domagając się zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia i odroczenia mu służby z powodu pobierania nauki do 30 czerwca 2006 r., a nadto przedłożył nową podstawę odroczenia z uwagi na ważne sprawy osobiste. Skarżący argumentował, że w latach 200-2004 ukończył prywatną szkołę Zespół Szkół w C. w specjalności technik obróbki skrawaniem w techniku mechanicznym oraz Policealne Studium Informatyczne – technik informatyk. Nauka ta była płatna i czesne wyniosło 5340 złotych. Odwołujący chciał zwrócić wyłożone przez rodziców pieniądze na jego edukację i w tym celu pobrał kredyt bankowy w kwocie 5000 złotych. Aktualnie pracuje w Zakładzie A. w C., a umowę podpisał do 31 grudnia 2006 r. Praca zawodowa pozwoli wspomóc finansowo budżet rodzinny i edukację rodzeństwa. Rozpoznając odwołanie Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego decyzją z [...] października 2005 r. nr [...] przywołując tą sprawę co organ I instancji podstawę prawną oraz nadto art. 138 § 1 pkt 1 kpa orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podzielił argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia I-instancyjnego, że przeszkodą w odroczeniu z powodu pobierania nauki w Studium Policealnym jest zapis ówcześnie obowiązującego art. 39 ust. 6 ustawy opoo RP. Nadto argumentowano, że organ odwoławczy nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia nowosformułowanego wniosku o odroczenie służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste, gdyż ta podstawa nie podlegała rozstrzyganiu przed organem I instancji. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. K. Skarżący argumentował, że organ przywołał przepis już nieobowiązujący zatem decyzja jest nieważna. W uzasadnieniu nadto skarżący, że organ II instancji nie rozważył możliwości odroczenia służby na okres nauki szkolnej z uwagi na ważne sprawy rodzinne, że błędnie go pouczono przed organem I instancji. W konkluzji skarżący domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i odroczenia mu służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem prawa w stopniu powodującym konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). Wbrew twierdzeniom skarżącego organy obu instancji rozstrzygnęły wniosek w oparciu o wówczas obowiązujące brzmienie art. 39 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP. W myśl postanowień art. 39 ust. 1 pkt 6 odroczenia zasadniczej służby wojskowej udziela się poborowemu na jego wniosek ze względu na pobieranie nauki w szkole ponadgimnazjalnej, a do dnia 31 sierpnia 2008 r. także w szkole ponadpodstawowej – na czas pobierania tej nauki nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego, w którym poborowy kończy 23 rok życia. Z akt administracyjnych wynika, że rok szkolny, w którym poborowy ukończył 23 rok życia skończył się 31 sierpnia 2005 r. W tych okolicznościach niewadliwie organy rozstrzygające przyjęły, że skarżący nie może korzystać z odroczenia zasadniczej służby wojskowej z tytułu nauki w Szkole Policealnej, którą kwalifikuje się do szkół średnich. Prawidłowo też organ odwoławczy suponował, iż zgłoszony dopiero w odwołaniu nowy wniosek strony nie mógł być rozpoznany merytorycznie przez organ I instancji, bo takie postępowanie sprzeczne byłoby z powszechnie obowiązującą zasadą dwuinstancyjności procedury administracyjnej, a zawartą w hipotezie art. 15 kpa. Ubocznie należy zauważyć, że z akt administracyjnych wynika, że decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień WKU P. udzielił skarżącemu odroczenia zasadniczej służby wojskowej właśnie ze względu na ważne sprawy osobiste i rodzinne do 31 grudnia 2004 r. Tymczasem zgodnie z ust. 5 omawianego art. 39 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP odroczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i w ust. 3 (który przewiduje odroczenie z zasadniczej służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne poborowego) udziela się tylko jeden raz. Z przedstawionych zatem okoliczności nie wynika by skarżący skutecznie podważył legalność zaskarżonej decyzji, co z mocy przywołanych przepisów i naprowadzonej wyżej argumentacji na podstawie nadto art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do oddalenia skargi. /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/P. Miładowski /-/M. Dybowski MW