IV SA/Po 990/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ś na decyzję Zakładu Emerytalnego – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2010r. nr [...] w przedmiocie waloryzacji emerytury policyjnej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. oddalić wniosek pełnomocnika organu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego J.Ś wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2010r. nr [...] w przedmiocie waloryzacji emerytury policyjnej. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, wskazując, na brak właściwości sądu administracyjnego w rozpoznawaniu spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych do których stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. W odpowiedzi na skargę złożono również wniosek o zasądzenie od skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których na mocy przepisów szczególnych stosuje się przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres orzekania sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 – 3 ppsa. Zgodnie z art. 3 §2 powołanej wyżej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalności organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w określonych przypadkach. W przedmiotowej sprawie nie mamy jednak do czynienia ze sprawą administracyjnoprawną. Sprawę z zakresu weryfikacji orzeczeń w waloryzacji emerytury policyjnej zalicza się bowiem do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Powyższe wynika z treści art. 476 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm. – dalej kpc), zgodnie z którym sprawy, od których wniesiono odwołanie należą do spraw w zakresu ubezpieczeń społecznych, a zatem stosownie do art. 1 i 2 kpc są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania powołano sądy powszechne. Na podstawie ogólnej zasady wynikającej z art. 4778 § 1 kpc sprawy te należą do właściwości rzeczowej Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Znajduje to potwierdzenie w treści art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 8, poz. 67 ze zm.), zgodnie z którym od decyzji organu emerytalnego przysługuje osobie zainteresowanej odwołanie do właściwego sądu na podstawie przepisów kpc. Jak wynika z odpowiedzi na skargę z prawa do złożenia odwołania od decyzji organu emerytalno – rentowego skarżący skorzystał i złożył je w dniu 21 maja 2010r. Powyższa sprawa toczy się przed Sądem Okręgowym w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych pod sygn [...]. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Podstawą oddalenia wniosku pełnomocnika organu w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego (pkt sentencji postanowienia) stanowił art. 200 i art. 201 ppsa uprawniający wyłącznie stronę skarżącą do zwrotu kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie. MZ