IV SA/Po 996/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Anna Jarosz Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska - Cybulska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowego "[...]" Sp. z o.o. na decyzję Inne z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty zmiennej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Inne na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowego "[...]" Sp. z o. o. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Informacją z 23 lipca 2018 r. (znak: [...]; zwaną dalej "Informacją") Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody [...] Zarząd Zlewni w P. (dalej też jako "PGWWP Zarząd Zlewni w P.") – na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566, z późn. zm., dalej w skrócie "pr.wod."), w związku z pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym przez Prezydenta Miasta P. decyzją z 26 maja 2017 r. (znak: [...]) – ustalił [...] sp. z o.o. (zwanemu też dalej "Spółka" lub "Skarżącym") za okres I kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości [...] zł za odprowadzenie do wód – wód opadowych lub roztopowych. W uzasadnieniu Informacji wskazano, że wysokość opłaty zmiennej została ustalona jako iloczyn jednostkowej stawki (0,75 zł za 1 m3) określonej w § 8 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. poz. 2502; dalej w skrócie "rozporządzenie RM"), ilości odprowadzonych wód (3400,25 m3) i czasu (I kwartał 2018 r.). Spółka złożyła reklamację od opisanej Informacji, wskazując w uzasadnieniu, że [...] sp. z o.o. kwestionuje zarówno istnienie obowiązku do ponoszenia opłaty, jak i samą opłatę, co do zasady i co do wysokości. Wskazano, że w informacji rocznej nie wskazano podstawy prawnej ani faktycznej obciążenia przedmiotową opłatą stałą. Podkreślono, że organ nie wskazał jednoznacznie z jakiego tytułu naliczył Spółce opłatę. Pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. uzupełniono reklamację podnosząc, że najprawdopodobniej z winy samej Spółki doszło do nieporozumienia, bowiem w rzeczywistości sytuacja wygląda tak, że wody roztopowe i opadowe z nieruchomości nie są odprowadzane ani do otwartych, ani do zamkniętych systemów kanalizacyjnych, ale biologicznie czyste są odprowadzanego rzeki W.. Decyzją z 20 sierpnia 2018 r. (znak: [...]) Dyrektor PGWWP Zarządu Zlewni w P. (dalej też jako "Dyrektor Zarządu Zlewni" lub "Organ") – na podstawie art. 273 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 5, art. 14 ust. 2 i ust. 6 pkt 2 pr.wod., § 8 rozporządzenia RM oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.; w skrócie "k.p.a.") – określił Spółce, za okres I kwartału 2018 r., opłatę zmienną w wysokości [...] zł za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych. W uzasadnieniu Organ stwierdził, że wysokość opłaty zmiennej została prawidłowo wyliczona w Informacji, a zawarte tam wyjaśnienia spełniają wymogi ustawowe. Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto jednostkową stawkę opłaty za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Ilość odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych ustalono na podstawie kontroli gospodarowania wodami, przeprowadzonej na podstawie art. 335 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 334 pkt 2 i 3 oraz art. 552 ust. 2 pr.wod. w dniu 02 maja 2018 r., przy czym za ustalenia z kontroli przyjęto pisemne wyjaśnienia Skarżącej oraz przesłany przezeń tabelaryczny wykaz zawierający informacje o usługach wodnych za okres I kwartału. Za ustalenia z kontroli przyjęto wszelkie otrzymane od kontrolowanego pisemne wyjaśnienia i przesłany przez podmiot kontrolowany tabelaryczny wykaz zawierający informacje usługach wodnych, za okres I kwartału, o czym mowa w protokole podpisanym przez Spółkę. Skargę na opisaną decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni złożyła Spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Spółka w żadnym zakresie nie korzysta z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służącej do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, a tym samym nie spełnia przesłanek niezbędnych do naliczenia opłaty za usługi wodne oraz nie spełnia warunków koniecznych do zakwalifikowania jej jako podmiotu korzystającego z usług wodnych w świetle ustawy prawo wodne. Podkreślono, że posiadanie pozwolenia wodnoprawnego nie przesądza o obowiązku ponoszenia opłaty za usługi wodne. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 35 ust. 3 pkt 7 w zw. z art. 298 pkt 1 w zw. z art. 268 ust. 1 pkt 3a) w zw. z art. 272 ust. 2 Prawa wodnego. Wskazano też na naruszenie art.7, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 10 kpa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Zlewni wniósł o jej oddalenie, podkreślając w uzasadnieniu, że postępowanie reklamacyjne uregulowane w Prawie wodnym nie jest typowym postępowaniem administracyjnym, a informacja nie jest decyzją. Wskazano też, że skoro Spółka uzyskała pozwolenie wodnoprawne z dnia 26 maja 2017 r. na szczególne korzystanie z wód, to "musiała również uzyskać pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego, tj. urządzeń lub budowli służących do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, w tym wylotu urządzenia kanalizacyjnego służącego do wprowadzania ścieków do wód, do ziemi lub urządzeń wodnych. Organ wskazał, że w takiej sytuacji budowa wylotu wód opadowych i roztopowych do rzeki Głównej bez posiadania otwartego systemu kanalizacji deszczowej albo zbiorczej w granicach administracyjnych miast byłaby bezpodstawna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przedmiotem tak rozumianej kontroli jest w niniejszym postępowaniu sądowym decyzja w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych. Sprawy o zbliżonym stanie faktycznym były już przedmiotem rozpoznania przez wojewódzki sąd administracyjny, dlatego też Sąd sprawę niniejszą rozpoznający posłuży się argumentacją przedstawioną w uzasadnieniach wyroków WSA w Poznaniu z dnia 21 lutego 2019 r. sygn. IV SA/Po 1015/18 oraz z dnia 14 lutego 2019 r. sygn. IV SA/Po 1045/18 przyjmując ją za swoją. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566, z późn. zm., w skrócie: "pr.wod."). Zgodnie z art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a pr.wod. opłaty za usługi wodne uiszcza się m.in. za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Jak wynika ponadto z art. 270 ust. 11 pr.wod., opłata za usługi wodne za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Ustawodawca wskazuje przy tym w art. 272 ust. 5 pr.wod., że wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Z kolei art. 272 ust. 10 pr.wod. przewiduje, że przy ustalaniu wysokości rozważanej opłaty uwzględnia się okres rozliczeniowy wynoszący kwartał. Maksymalne stawki opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych wynoszą – w świetle art. 274 pkt 5 lit. c tiret pierwsze pr.wod. – [...] zł za 1 m3 na 1 rok. Doprecyzowaniem tego przepisu jest § 8 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. poz. 2502; w skrócie "rozporządzenie RM"), zgodnie z którym jednostkowe stawki opłat za usługi wodne w formie opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast wynoszą [...] zł za 1 m3 na 1 rok, jeżeli podmiot obowiązany do zapłaty omawianej należności nie dysponuje urządzeniami do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Przenosząc te uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy zauważyć, w pierwszej kolejności, że ustawodawca wyróżnia w art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a i art. 270 ust. 11 pr.wod. dwa systemy kanalizacji, do których mogą być odprowadzane wody opadowe i roztopowe, tj. (i) otwarty lub zamknięty system kanalizacji deszczowej oraz (ii) system kanalizacji zbiorczej. Rozróżnienie to ma istotne znaczenie, gdyż w świetle art. 272 ust. 5 i art. 274 pkt 5 lit. c pr.wod. oraz § 8 pkt 1 rozporządzenia RM obowiązek ponoszenia opłaty zmiennej dotyczy odprowadzania do wód – wód opadowych i roztopowych ujętych tylko w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej. Tym samym w chwili obecnej nie obowiązuje norma prawna, która nakazywałaby uiszczanie wspomnianej należności z tytułu odprowadzania do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w systemy kanalizacji zbiorczej. Takiego obowiązku nie można również wyprowadzić w drodze analogii lub wykładni rozszerzającej, gdyż przepisy ustanawiające należności publiczne muszą być interpretowane ściśle. Z akt administracyjnych sprawy, przesłanych w uzupełnieniu na wezwanie Sądu wraz z pismem z dnia 15 listopada 2018 r. wynika, że zawiadomieniem z 27 marca 2018 r. PGWWP Zarząd Zlewni w P. poinformował Skarżącą o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie odprowadzania do wód – wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, w celu ustalenia ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych, za okres od 01 stycznia do 31 marca 2018 r. (k. 48 akt sąd.). W odpowiedzi, udzielonej pismem z 06 kwietnia 2018 r., Skarżąca przesłała wymagany wykaz, wyjaśniając zarazem, że dotyczy on wód odprowadzanych do wód (k. 50 akt sąd.). Sporządzony na podstawie tych danych protokół z 02 maja 2018 r. został podpisany przez kontrolującego oraz przedstawiciela kontrolowanej Spółki (k. 59 akt sąd.). Przedstawione okoliczności należy uznać za bezsporne, gdyż nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Mając na uwadze dotychczasowe rozważania, należy, w ocenie Sądu, stwierdzić, że zawiadomienie z 28 marca 2018 r. nie było w pełni prawidłowe, a zawarte w nim sformułowania mogły wprowadzić adresata w błąd co do przedmiotu lub zakresu kontroli, w odniesieniu do danych potrzebnych do ustalenia opłat zmiennych. To wadliwe zawiadomienie, w konsekwencji mogło doprowadzić do błędnego odczytania przez Spółkę celu przeprowadzanej kontroli i skutkować przekazaniem niewłaściwych danych. Należy zauważyć, że tabeli w protokole kontroli - jednoznacznie – wskazano, że obejmuje ona "przestrzeganie warunków ustalonych w decyzjach" wydanych na podstawie ustaw Prawo wodne albo pozwoleniach zintegrowanych, w zakresie odprowadzania do wód wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych "albo w systemy kanalizacji zbiorczej" w graniach administracyjnych miast (k. 59 akt sąd.). Wskazanym zawiadomieniem PGWWP Zarząd Zlewni w P. wezwał Spółkę do przekazania danych dotyczących odprowadzania wód opadowych i roztopowych ujętych zarówno w systemy kanalizacji deszczowej (otwarte lub zamknięte), jak i w systemy kanalizacji zbiorczej. W konsekwencji, również w protokole kontroli z 02 maja 2018 r. mowa jest o obu systemach kanalizacji łącznie. Tymczasem, jak to już wyżej wskazano, ustawodawca nie przewiduje ustalania opłaty zmiennej za odprowadzanie ww. wód do systemów kanalizacji zbiorczej. Dlatego w Informacji – a już na pewno w zaskarżonej decyzji – Organ winien wyjaśnić i wyraźnie przesądzić, że naliczona opłata zmienna dotyczy tylko wód ujętych w system kanalizacji deszczowej (otwarty lub zamknięty) – czego błędnie nie uczynił. Niewykluczone, iż stało się tak dlatego, że pozytywne zweryfikowanie tej okoliczności było możliwe w zasadzie dopiero w wyniku porównania danych zawartych w "Wykazie zawierającym informacje o wodach opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód" (k. 52-53 akt sąd.), z odnośnym pozwoleniem wodnoprawnym (decyzją Prezydenta Miasta P. z 26 maja 2017 r. znak: [...], k. 29-31 akt sądowych). Tymczasem tego pozwolenia nie było w aktach administracyjnych sprawy przedłożonych Sądowi wraz ze skargą – zostało ono nadesłane przez Skarżącą wraz ze skargą. Należy jednak zauważyć, że tego dokumentu nie przekazał Sądowi Organ i jak wynika z metryki sprawy (k. 61 akt sąd.) nie wynika z akt aby Organ w toku postępowania nią dysponował. A ponieważ, jak się zasadnie wskazuje w orzecznictwie, sąd administracyjny jest zobligowany przyjmować, że przesłane przez organ przy skardze akta sprawy są tymi, które organ posiadał prowadząc postępowanie zakończone orzeczeniem zaskarżonym do sądu (por. wyrok NSA z 01.02.2008 r., I OSK 1548/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; w skrócie "CBOSA"), to w kontrolowanej sprawie należało przyjąć, że Organ nie dysponował egzemplarzem odnośnego pozwolenia wodnoprawnego wydając zaskarżoną decyzję, a tym samym – że przed jej wydaniem nie zweryfikował należycie przyjętych ustaleń. Po drugie, analizowane zawiadomienie o kontroli, a zwłaszcza jego fragment mówiący o tym, że cyt.: "Przedmiotowa kontrola dotyczyć będzie warunków ustalonych w decyzjach wydanych na podstawie ustawy Prawo wodne (...)", mogły skłonić adresata do wypełniania stosownego formularza w sposób, jak uczyniła to Skarżąca, tj. poprzez wskazanie Ľ Qrmax wynikającego z pozwolenia wodnoprawnego (k. 52 akt sąd), a więc przez podanie danych zawartych w pozwoleniu wodnoprawnym. Ewentualne wątpliwości w tym zakresie ostatecznie musiała rozwiać treść reklamacji, w której Spółka wyraźnie oświadczyła, że organ nie wyjaśnił dlaczego w jego Spółka w ogóle spełnia przesłanki ustalenia opłaty za odprowadzenie do wód – wód opadowych i roztopowych. W piśmie uzupełniającym reklamację podniesiono, że doszło do nieporozumienia, bowiem w rzeczywistości sytuacja wygląda tak, że wody roztopowe i opadowe z nieruchomości nie są odprowadzane ani do otwartych, ani do zamkniętych systemów kanalizacyjnych. W konsekwencji dane podane w odpowiedzi na wezwanie organu, nie odpowiadają rzeczywistości. Mimo to organ na tych danych się oparł przy ustalaniu opłaty określonej w zaskarżonej decyzji, bez przeprowadzenia należytego postępowania wyjaśniającego w zakresie rzeczywistych ilości odprowadzonych wód i spełnienia ustawowych przesłanek naliczenia opłaty zmiennej. Nie ulega wątpliwości, że Organ naruszył w ten sposób art. 7 k.p.a., zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Uchybienie to doprowadziło z kolei do naruszenia art. 77 § 1 k.p.a., w świetle którego organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, oraz art. 80 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż brak prawidłowych ustaleń faktycznych mógł przełożyć się na wadliwe ustalenie wysokości opłaty zmiennej. Powyższej oceny nie zmienia fakt, że Organ jeszcze przed sporządzeniem Informacji przeprowadził postępowanie kontrolne. Przede wszystkim dlatego, że w związku z wyżej wskazanymi wadami dokumentacji kontrolnej (przygotowawczej), wyniki tej nie kontroli nie mogły być uznane za w pełni miarodajne. Ponadto owo postępowanie kontrolne nie było właściwym postępowaniem wyjaśniającym, o jakim mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego. Godzi się bowiem zauważyć, że ani wszczęcie i przeprowadzenie przez Wody [...] tego rodzaju kontroli, mającej służyć pozyskaniu danych niezbędnych do ustalenia opłat za usługi wodne, ani nawet ustalenie i przekazanie podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat, informacji, o której mowa w art. 272 ust. 17 pr.wod., nie wszczyna jeszcze postępowania administracyjnego. Do jego wszczęcia dochodzi bowiem dopiero z momentem złożenia przez ww. podmiot reklamacji, zgodnie z art. 273 ust. 1 pr.wod., która stanowi "żądanie strony", o jakim mowa w art. 61 § 1 i art. 79a § 1 k.p.a. Treścią tego żądania jest korekta wysokości opłaty, czy też - jak w badanym przypadku - ewentualnie odstąpienie w ogóle od jej naliczenia przez organ. W konsekwencji wydanie przez organ decyzji, o której mowa w art. 273 ust. 6 pr.wod., powinno być poprzedzone przeprowadzeniem wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, spełniającego rygory przewidziane w szczególności w art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 79a, art. 80 i art. 81 k.p.a. – a to zgodnie z art. 14 ust. 2 pr.wod., w myśl którego do postępowania przed organami Wód [...] stosuje się przepisy k.p.a. W kontrolowanej sprawie Organ naruszył ww. przepisy, jako że przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie zawiadomił Skarżącej o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do nią, a przede wszystkim – wbrew dyspozycji art. 79a § 1 k.p.a. – nie wskazał wyraźnie na konieczność podania rzeczywistej ilości odprowadzonych wód, przez Skarżącą. Tymczasem, na etapie postępowania reklamacyjna podnoszono, że kwestia wysokości i opłaty, jak i sposobu jej określenia, stanowiła przedmiot sporu pomiędzy stronami. Tymczasem, w okolicznościach badanej sprawy opłatę ustalono w oparciu o przyjęte od Skarżącej w postępowaniu kontrolnym wyjaśnienia, które na etapie postępowania reklamacyjnego zostały przez nią sprostowane. Organ jednak w zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie ustosunkował się do stanowiska Spółki przedstawionego w reklamacji i piśmie ją uzupełniającym. Tymczasem, nie może rodzić uzasadnionych wątpliwości fakt, że zgodnie z art. 271 ust. 4 pkt 1 pr.wod. wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych ustala się jako "iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód". W świetle art. 274 pkt 5 lit. a pr.wod. górna stawka jednostkowa tej opłaty wynosi [...] zł na dobę za 1 m3/s "za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych". Prawodawca doprecyzował zarazem w § 6 rozporządzenia RM, że jednostkowa stawka opłaty stałej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych wynosi [...] zł na dobę za 1 m3/s "za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych". Porównanie przepisów o opłacie stałej i o opłacie zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych jednoznacznie wskazuje, że w przypadku opłaty zmiennej istotne znaczenie ma ilość rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych. Taki wniosek pozostaje w zgodzie z założeniem o językowej racjonalności prawodawcy. Gdyby bowiem wolą ustawodawcy było naliczanie opłaty zmiennej od określonej w pozwoleniu wodnoprawnym ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych, to uregulowałby tę kwestię podobnie jak w przytoczonych przepisach o opłacie stałej. Brak tożsamości między tymi uregulowaniami oznacza, że różnica w sposobie ustalania wysokości wspomnianych należności była celowym zabiegiem legislacyjnym. Tym bardziej, że, zauważmy, naliczanie omawianej opłaty na podstawie wskaźników zawartych w pozwoleniu wodnoprawnym – będących wielkościami stałymi przez czas obowiązywania pozwolenia – pozbawiałoby tę opłatę charakteru opłaty "zmiennej". Pozostawałoby więc w sprzeczności z ratio legis rozważanego uregulowania. Powyższe potwierdza analiza przepisu art. 552 ust. 7 pr.wod., zgodnie z którym do dnia 31 grudnia 2020 r. Wody [...] mają obowiązek wyposażyć w przyrządy pomiarowe podmioty obowiązane do ponoszenia opłaty za usługi wodne, o której mowa w art. 268 ust. 1 pr. wod. Lege non distinguente, dotyczy to także usług wymienionych w art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a pr.wod., czyli odprowadzania do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. W ten sposób – poprzez obowiązek docelowego "opomiarowania" korzystania z ww. usług wodnych – ustawodawca pośrednio wskazał, że istotna w rozpatrywanym przypadku jest ilość rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych. Stwierdzenie to nie usuwa jednak wszystkich wątpliwości. Powstaje bowiem pytanie, w jaki sposób należy wyliczyć ilość rzeczywiście odprowadzonych do wód – wód opadowych i roztopowych, do czasu ich "opomiarowania". Prima facie tej kwestii dotyczy art. 552 ust. 2 pr.wod. Godzi się jednak zauważyć, że pierwotne brzmienie art. 552 pr.wod. – obowiązujące do 20 września 2018 r., kiedy to ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1722; w skrócie "zm.pr.wod.") dodano do tego artykułu przepisy ust. 2a–2o – dawało podstawy do wnioskowania, na zasadzie argumentum a rubrica, że art. 552 ust. 2 pr.wod. dotyczy tylko tych usług wodnych, co do których istniał wymóg stosowania przyrządów pomiarowych, o którym mowa w art. 552 ust. 1 pr.wod. Dopiero ww. nowelizacja (zm.pr.wod.) – która weszła w życie po wydaniu zaskarżonej decyzji i formalnie nie znajdowała zastosowania do już toczących się spraw dotyczących reklamacji (zob. art. 7 zm.pr.wod.; por. też art. 6 zm.pr.wod.) – a zwłaszcza wprowadzenie w jej ramach do art. 552 przepisu ust. 2g, przesądziło, że art. 552 ust. 2 pr.wod. winien być stosowany (acz niewykluczone, że dopiero do spraw wszczętych po wejściu w życie ww. nowelizacji) także do usług wodnych polegających na odprowadzaniu do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast. Zgodnie z przywołanym art. 552 ust. 2 pr.wod. ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie od dnia wejścia w życie ustawy [tj. od 01 stycznia 2018 r. – uw. Sądu] do dnia 31 grudnia 2020 r. następuje na podstawie: 1) określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym celu i zakresu korzystania z wód; 2) pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli gospodarowania wodami lub ustaleń z przeglądów pozwoleń wodnoprawnych; 3) pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli pozwoleń zintegrowanych. W cytowanym przepisie ustawodawca wskazał wprawdzie kategorie danych, które mogą stanowić punkt odniesienia przy ustaleniu wysokości omawianej opłaty, jednak, w ocenie Sądu, zastosowanie w tej mierze art. 552 ust. 2 pr.wod. nie jest całkowicie wolne od wątpliwości (i to poza już wyżej podniesionymi), których dotyczą dalsze uwagi. Materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie wskazuje, że Spółka nie legitymowała się pozwoleniem zintegrowanym. Zarazem z dotychczasowych rozważań wynika, że ustalenie ilości odprowadzonych wód opadowych i roztopowych nie powinno ograniczać się jedynie do prostego przejęcia danych zawartych w pozwoleniu wodnoprawnym (a do takiej sytuacji w istocie rzeczy doszło w okolicznościach badanej sprawy, bowiem w odpowiedzi na niejednoznaczne w swej treści zawiadomienie o kontroli, Skarżąca wskazała wartość odpowiadającą Ľ Qrmax). Konsekwentnie zatem zastosowania w niniejszej sprawie nie znajdowały unormowania art. 552 ust. 2 pkt 1 i 3 pr.wod. Jednocześnie z art. 416 ust. 1 pr.wod. wynika, że przeglądowi poddaje się tylko pozwolenia wodnoprawne na pobór wód lub wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi bądź też do urządzeń kanalizacyjnych, a także realizację tych pozwoleń. Tym samym art. 552 ust. 2 pkt 2 in fine pr.wod. również nie znajdował zastosowania. Wobec tego ustalenie ilości odprowadzonych wód opadowych i roztopowych mogło nastąpić zasadniczo na podstawie art. 552 ust. 2 pkt 2 ab initio pr.wod., tj. w oparciu o pomiary dokonywane przez organ administracji w ramach kontroli gospodarowania wodami. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zawiadomieniem z 27 marca 2018 r. Organ poinformował Skarżącą o zamiarze przeprowadzenia kontroli, przy czym jako podstawę prawną podjęcia działań kontrolnych wskazał art. 334 pkt 2 i 3 pr.wod. Zgodnie z tym przepisem kontrola gospodarowania wodami dotyczy m.in. przestrzegania warunków ustalonych w decyzjach wydanych na podstawie ustawy (pkt 2) oraz przestrzegania warunków ustalonych w pozwoleniach zintegrowanych (pkt 3). Tymczasem dla ustalenia ilości rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych trafniejsze byłoby, w ocenie Sądu, powołanie się na art. 334 pkt 1 pr.wod., w świetle którego wspomniana kontrola dotyczy m.in. "korzystania z wód". Odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych – wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, stanowi bowiem, w świetle art. 35 ust. 3 pkt 7 pr.wod., usługę wodną. Ustawodawca wyjaśnia z kolei w art. 35 ust. 1 pr.wod., że usługi wodne polegają na zapewnieniu gospodarstwom domowym, podmiotom publicznym oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego korzystania z wód, zwykłego korzystania z wód oraz szczególnego korzystania z wód. Tym samym odprowadzanie wód opadowych i roztopowych jest postacią "korzystania z wód". Sygnalizowane uchybienie we wskazaniu adekwatnej podstawy prawnej kontroli przeprowadzonej przez PGWWP Zarząd Zlewni w P. potencjalnie mogło wpłynąć na wynik postępowania, gdyż mogło stworzyć wrażenie, że celem czynności sprawdzających jest tylko zbadanie przestrzegania warunków odprowadzania wód opadowych i roztopowych określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Wagę tego spostrzeżenia osłabia jednak w pewnej mierze wyraźne wskazanie w zawiadomieniu z 27 marca 2018 r., że celem kontroli jest "ustalenie ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych". Należy przy tym zaznaczyć, że zgodnie z regułą wysłowioną w art. 552 ust. 2 pkt 2 pr.wod. niezbędnych pomiarów powinien dokonać organ administracji. Wykluczone jest zatem w tej mierze poprzestanie wyłącznie na bezkrytycznym przyjęciu danych przedstawionych przez jednostkę kontrolowaną. Warto bowiem zauważyć, że w myśl art. 336 ust. 1 pkt 2 pr.wod. wykonujący kontrolę, o której mowa w art. 335 ust. 1 pr.wod., są uprawnieni do przeprowadzania niezbędnych pomiarów lub badań lub wykonywania innych czynności kontrolnych w celu ustalenia, na terenie kontrolowanej nieruchomości, przestrzegania warunków wynikających z przepisów ustawy, a także stanu urządzeń wodnych. Kontrola przeprowadzana przez organ administracji publicznej może, zdaniem Sądu, polegać na analizie dokumentów przedłożonych przez podmiot kontrolowany. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Organ ograniczył się w rozpatrywanej sprawie do zaakceptowania informacji przedłożonych pierwotnie przez Skarżącą, zrazu nie poddając ich krytycznej weryfikacji, a następnie, już w toku postępowania administracyjnego, odmawiając uwzględnienia zgłoszonych przez Skarżącą uwag, z takim oto uzasadnieniem, że w kwestii ilości odprowadzanych wód Skarżący mógł i już się wypowiedział w toku kontroli. W ocenie Sądu w niniejszym składzie na tle analizowanego art. 552 ust. 2 pr.wod. trudno jest przyjąć, że w stanie prawnym obowiązującym przed 20 września 2018 r. przeprowadzenie kontroli i w jej ramach wykonanie niezbędnych pomiarów stanowiło podstawowy – i w zasadzie wyłączny – środek dowodowy w postępowaniu o ustalenie omawianej należności bazującej na faktycznej ilości odprowadzanych wód. Pomijając nawet okoliczność, że każdoczesne ustalanie ilości rzeczywiście odprowadzanych wód opadowych i roztopowych w drodze pomiarów wykonywanych przez organ administracji byłoby rozwiązaniem dysfunkcjonalnym, już choćby z uwagi na trudności faktyczne w dokonaniu takiego pomiaru oraz ograniczenia kadrowe podmiotu kontrolującego, to należy zauważyć, że w praktyce zdarzają się sytuacje – a niniejsza sprawa jest tego najlepszym przykładem – gdy, z różnych powodów, do kontroli może dojść lub faktycznie dochodzi dopiero pod koniec albo już nawet po upływie okresu, za który opłata ma zostać ustalona. Wówczas dokonanie wiarygodnych pomiarów (w sytuacji braku stałego urządzenia pomiarowego) mogłoby okazać się praktycznie niemożliwe. Mając powyższe na względzie można w sposób uprawniony wywodzić, że art. 552 ust. 2 pr.wod. – jeśliby założyć, że także w stanie prawnym sprzed nowelizacji z 20 lipca 2018 r. znajdował on zastosowanie do ustalania opłat zmiennych za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód – nie przewidywał efektywnego środka dowodowego, za pomocą którego ustalona mogłaby być w każdym przypadku rzeczywista ilość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych. W tym zakresie można zatem rozważać występowanie ówcześnie luki prawnej. Zasadność takiego wniosku potwierdza fakt uchwalenia przywołanej wyżej ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmienia ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw, która w dacie wydawania przez Organ zaskarżonej decyzji była już ogłoszona. Na mocy art. 1 pkt 38 tejże ustawy (zm.pr.wod.) do systemu prawnego został wprowadzony m.in. art. 552 ust. 2a pr.wod., zgodnie z którym ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. następuje również na podstawie: 1) odczytów z przyrządów pomiarowych dokonywanych w ramach kontroli gospodarowania wodami albo 2) oświadczeń podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłat za usługi wodne, za poszczególne kwartały. Wymieniona ustawa nowelizująca wprowadziła także art. 552 ust. 2g pr.wod., który stanowi, że w celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 5 pr.wod., oświadczenia, o których mowa w art. 552 ust. 2a pkt 2 pr.wod., zawierają ilość odprowadzonych do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, wyrażoną w m3, wraz z informacją o istnieniu urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych i ich pojemności. Powyższe zmiany weszły w życie w dniu 20 września 2018 r., a więc już po wydaniu zaskarżonej decyzji, i co do składania ww. oświadczeń znalazły zastosowanie po raz pierwszy za ostatni kwartał 2018 r. (zob. art. 6 zm.pr.wod.). Analiza art. 1 pkt 38 zm.pr.wod. prowadzi do wniosku, że ustawodawca tą drogą w istotny sposób zmodyfikował (uzupełnił) dotychczasowe unormowanie. Wyraźnie bowiem dopuścił nowy środek dowodowy, za pomocą którego ustala się ilość rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych – oświadczenie, o jakim mowa w art. 552 ust. 2a pkt 2 pr.wod. Jednocześnie doprecyzował, że określenie rozważanego parametru w razie prowadzenia kontroli gospodarowania wodami następuje na podstawie odczytów z przyrządów pomiarowych (art. 552 ust. 2a pkt 1 pr.wod.). Zastrzeżenie to eliminuje, jak się wydaje, sygnalizowane wcześniej trudności faktyczne w ustaleniu ilości rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych. Powyższe uwagi dowodzą, że także ustawodawca dostrzegł wspomnianą lukę prawną występująca pierwotnie na tle art. 552 ust. 2 pr.wod. i postanowił ją usunąć w drodze ww. nowelizacji art. 552 pr.wod. Za takim wnioskiem przemawia również uzasadnienie projektu powołanej ustawy zmieniającej. Wynika zeń, że celem omawianej zmiany (uzupełnienia) art. 552 pr.wod. było usunięcie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących informacji, na podstawie których ustalana jest opłata zmienna za korzystanie z usług wodnych (zob. druk nr 2638 Sejmu VIII kadencji; dalej jako "Uzasadnienie projektu", s. 13–14). Co więcej, w powyższym uzasadnieniu wskazano, że adresaci obowiązku uiszczania rozważanej należności nierzadko już w chwili obecnej dysponują urządzeniami odzwierciedlającymi rzeczywisty zakres korzystania z wód (Uzasadnienie projektu, s. 14). Spostrzeżenie to tylko wzmacnia wcześniejsze uwagi dotyczące sposobu obliczania opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych. Mając na uwadze powyższe rozważania, należy przyjąć, że w dacie rozstrzygania sprawy przez Organ, ustawodawca nie wskazywał wyraźnie, za pomocą jakiego środka dowodowego należy ustalić ilość rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych. Istniejącą w tym zakresie lukę należało więc uzupełnić przez odwołanie się do art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 14 ust. 2 pr.wod., zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Podstawowym źródłem informacji o ilości faktycznie odprowadzonych wód opadowych i roztopowych są, oczywiście, dane gromadzone lub możliwe do pozyskania przez podmiot obowiązany do uiszczenia omawianej opłaty. Dlatego organ administracji powinien w pierwszej kolejności wystąpić do tego podmiotu o przekazanie ww. informacji (w formie oświadczenia). Dopiero w razie ich nieprzekazania albo powzięcia przez organ administracji wątpliwości co do wiarygodności lub rzetelności przekazanych danych, organ ten powinien podjąć próbę samodzielnego ustalenia wartości rozważanego parametru, w szczególności w ramach kontroli gospodarowania wodami. Powyższy rezultat wykładni dynamicznej art. 552 ust. 2 pr.wod. pozostaje w zgodzie z aktualnym i pożądanym przez ustawodawcę brzmieniem art. 552 ust. 2a pr.wod. Takie rozwiązanie przyczynia się również do zachowania spójności systemu prawnego. Również w stanie prawnym właściwym dla kontrolowanej sprawy (tj. sprzed wejścia w życie zm.pr.wod.) możliwe byłoby oparcie się przez Organ na oświadczeniu co do ilości odprowadzonych wód, złożonym przez podmiot kontrolowany. Jednak w okolicznościach badanej sprawy Organ nie tylko wadliwie ustalając opłatę opierał swoje ustalenia na zanegowanym w toku postępowania reklamacyjnego oświadczeniu. Całkowicie pominięto fakt wadliwego sformułowania zawiadomienia o kontroli w kontekście argumentacji Skarżącej, że "doszło do nieporozumienia". W zaskarżonej decyzji, Organ w żaden sposób nie wyjaśnił również na czym opiera - kwestionowane w reklamacji – ustalenie jakoby wody roztopowe i opadowe z nieruchomości Skarżącej były odprowadzane do systemów kanalizacji deszczowej. W kontekście zakwestionowania przez Skarżącą samego obowiązku ponoszenia przez nią opłaty zmiennej należy zauważyć, że jak wyjaśniano powyżej ustawodawca nie przewiduje ustalania opłaty zmiennej za odprowadzanie ww. wód do systemów kanalizacji zbiorczej. Dlatego w Informacji – a już na pewno w zaskarżonej decyzji – Organ winien wyjaśnić i wyraźnie przesądzić, że naliczona opłata zmienna dotyczy tylko wód ujętych w system kanalizacji deszczowej. Nie przesądza zatem sprawy zasadności ustalenia opłaty Spółce zawarte w odpowiedzi na skargę stwierdzenie, że Spółka "musiała również uzyskać pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego, tj. urządzeń lub budowli służących do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, w tym wylotu urządzenia kanalizacyjnego służącego do wprowadzania ścieków do wód, do ziemi lub urządzeń wodnych". Słabości argumentacji Organu, co należy zaakcentować - zaprezentowanej dopiero w odpowiedzi na skargę - dowodzi również fakt, że Organ wskazał, że budowa wylotu wód opadowych i roztopowych do rzeki Głównej bez posiadania otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacji deszczowej "albo systemu kanalizacji zbiorczej" w granicach administracyjnych miast byłaby bezpodstawna. Podkreślić trzeba, że Organ kwestii tej w żaden sposób nie weryfikował i rację ma Skarżąca, że z akt sprawy nie wynika, czy istotnie w analizowanym przypadku ziściły się ustawowe przesłanki ustalenia opłaty zmiennej. Podkreślić należy, że z uwagi na brak jakichkolwiek danych w tym zakresie, i to pomimo konkretnych argumentów przedstawionych na etapie postępowania reklamacyjnego, nie jest w stanie tej kwestii przesądzić Sąd. W tym, bowiem zakresie zaskarżona decyzja, z uwagi na brak stosownych ustaleń poczynionych i udokumentowanych przez Organ, wymyka się kontroli sądowoadministracyjnej. Nie można zgodzić się również z argumentacją odpowiedzi na skargę, co do wyłączenia stosowania - w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji z 20 sierpnia 2018 r. - przepisu art. 10 § 1 oraz art. 61 § 4 k.p.a. Należy zauważyć, że ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmienia ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw weszła w życie z dniem 20 września 2018 r., a więc miesiąc po wydaniu zaskarżonej decyzji. Dopiero z tą datą w życie wszedł art. 273a Prawa wodnego stanowiący, że w przypadku złożenia reklamacji, o której mowa w art. 273 ust. 1, przepisów art. 10 § 1 oraz art. 61 § 4 k.p.a. nie stosuje się. Odnosząc się natomiast do argumentacji skargi, co do ponoszenia kosztów partycypacji w kosztach konserwacji rzeki, należy wskazać, że jest to zagadnienie odrębne od kwestii określenia opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych. Kwestia faktur wystawianych Spółce przez Związek Spółek Wodnych (k.25,26 akt sąd.) nie podlega zatem kontroli w toku postępowania zmierzającego do określenia opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 sentencji wyroku) – a to z uwagi na naruszenie prawa materialnego, tj. art. 272 ust. 5 pr.wod. i § 8 pkt 1 rozporządzenia RM, które miało wpływ na wynik sprawy, oraz z powodu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 79a, art. 80 i art. 81 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując ponownie sprawę, Organ powinien zwrócić się do Skarżącej o złożenie oświadczenia o ilości wód opadowych lub roztopowych faktycznie odprowadzonych do kanalizacji deszczowej, w przyjętym okresie rozliczeniowym (I kwartał 2018 r.), i na jego podstawie ustalić czy w ogóle ziściły się ustawowe przesłanki ustalenia opłaty zmiennej, a jeśli tak to na tej podstawie ustalić przedmiotową opłatę zmienną. Dopiero w przypadku niezłożenia takiego oświadczenia, albo jego oczywistej niewiarygodności, Organ może przy ustalaniu ww. opłaty posłużyć się metodą, o jakiej mowa w art. 552 ust. 2 pkt 1 pr.wod. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez Skarżącą koszt wpisu [...] zł, oraz opłaty od pełnomocnictwa – [...] zł, a mając na uwadze wartość przedmiotu zaskarżenia (2550 zł) ustalono wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...]zł na podstawie § 2 pkt 3 w zw z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265, z późn. zm.).